De geschiedenis van K.SK Ronse, is tevens de geschiedenis van het voetbal in Ronse. Ontstaan uit de fusie in 1987 tussen ASSA Ronse en Club Ronse, gaat de oorsprong van het Ronsese voetbal terug tot het begin van de 20°eeuw.

VOETBAL TE RONSE 

Hoe en waar alles begon? 

Ronse, met stamnummer 38, is na A.A. Gent en Racing Gent, de derde oudste club van Oost-Vlaanderen.

Reeds in 1906 is sprake van voetbal in Ronse. Het is een sport die gegroeid is uit het volk, maar die is doorgedrongen in alle lagen van de bevolking dankzij de industrie.

Laat ons maar stellen dat we te Ronse de promotors en grondleggers waren van de voetbalsport in Oost-Vlaanderen.

Het was op 07/07/1907 dat een voetbalclub werd gesticht onder de benaming "Association Sportive Renaisienne " met terrein gelegen aan de Steenweg op Leuze. De kleuren waren toen groen-wit. 

Een eerste wedstrijd tegen La Gantoise op 15/12/1907 werd gewonnen met 5-2 cijfers. Hiervoor waren 200 toeschouwers opgekomen.

Met de muziekfanfare van de "Verbroedering" op kop werd vanaf de Steenweg op Leuze door de centrumstraten getrokken. Bij het marcheren voor de Patria, verlieten verschillende leden stoet. Zij konden zich niet akkoord verklaren met de uitdagende houding tegenover de Patria boys. Filosofische en godsdienstige meningsverschillen kregen de bovenhand. Daaruit volgde ook het ontslag van Georges Cambier, die bij "Club Ronse " aansloot.

Het was begin 1908. Een nieuwe club ontstond onder impuls van dhr Josson. De afscheuring was een feit! De naam van deze nieuwe club: "Football Club Renaisien", eveneens met terrein gelegen aan de Steenweg op Leuze. De club kreeg bij de aansluiting aan de Belgische voetbalbond het nr. 46 toegewezen. De kleuren waren geel-blauw.

Ronse had nu 2 ploegen aan de Steenweg op Leuze:

-Association Sportive Renaisienne, dat speelde met verticale strepen groen en wit, met als terrein: Chez Noé Bockstal, "Ancienne Posterie" Chausée de Leuze, section 2. De eerste voorzitter was Adelson De Waele. In 1919 nam ASSA de bekende rood witte kleuren aan.

-Football Club Renaisien speelde met verticale strepen geel en blauw. Hun thuishaven was ook aan de Steenweg op Leuze, section 8 nr.91, rechtover het café l'Homme Sauvage (de Wildeman in 't Ronsisch). De eerste voorzitter was Clément Josson

Op zondag 8/10/1911 speelden de twee clubs hun eerste officiële onderling duel. Einduitslag: ASSA – CLUB: 1 – 1. De terugwedstrijd op 26/11/1991 werd door CLUB gewonnen met 1 – 0.

Club verhuisde naar de Spinsterstraat in 1922, alwaar op de eigendom van dhr.Henri Lagage een nieuw stadion werd ingehuldigd. Het kreeg de naam "Parc Lagache".

Bij deze gelegenheid speelde club de openingswedstrijd tegen Racing Club de Bruxelles. Het nam van toen af de kleuren blauw en wit aan.

Assa huldigde een nieuw terrein in op 7 mei 1922 aan de Vier Maartlaan.  Zowel Club als Assa beschikten voor die tijd over een degelijke infrastructuur.

Tussen de twee wereldoorlogen zat het voetbal in Ronse duidelijk in een stroomversnelling. Club wist zich op zijn best te manifesteren in verscheidene bekerwedstrijden en behaalde in 1926 de titel. Het promoveerde in 1931 naar eerste afd. A. (=3e Nat.) Terwijl Assa de titel behaalde in 1920, 1921, 1934 en in 1937 naar eerste afd. B.ging, waar het opnieuw Club aantrof.

Het worden de jaren met verscheidene harde derby 's die gekruid waren met veel discussies onder de supporters. Het verschil tussen de burgerij en de werkman was groot. In 1948 zakt Assa echter naar Bevordering A.

In het seizoen 51-52 wist Club de overgang te bekomen naar Excellentie (=2°kl.), doch het jaar daarop volgde reeds de degradatie naar derde. Het seizoen 52-53 was voor Assa echter succesvol. Het promoveerde opnieuw naar bevordering, waar het bleef tot 60-61. In het doel stond toen niemand minder dan Raymond Goethals.  In 54-55 speelde Assa de kwartfinale van de Beker van België. Het verloor op het veld van La Gantoise met 1-2 van Rc Mechelen.

Na een korte terugkeer in Bevordering in 64-65 begon voor Assa een moeilijke periode. Gezakt tot in vierde provinciale in 72-73, kon het nooit meer de glorie van weleer bereiken. Bij de fusie met Club speelde Assa nog steeds in derde provinciale.

Bij Club evolueerden de zaken in de jaren vijftig gunstiger. Na het vertrek van Jackie Stockman in 1957 naar Anderlecht en de komst van Romain Vandenborre en Jean De Drijver van Anderlecht, kon Club na een memorabele wedstrijd op het veld van Bergen (1-3) in 1958 de promotie naar tweede afdwingen. Het verblijf in tweede duurde slechts één jaar. Van 1959 tot 1965 speelde Club in derde.

Na een seizoen in eerste provinciale werd in 1968 de titel en de terugkeer naar bevordering gevierd. De neerwaartse spiraal bleek echter definitief ingezet. In 1969 speelde Club opnieuw in provinciale. In 1976 zakte het voor de tweede maal naar tweede provinciale. De ambitie om hogerop te spelen was echter niet dood. Door het aantrekken van o.a. P. Cambier kon Club in 1977 opnieuw naar eerste provinciale.

Vanaf 1977 kwam Pierre Carteus terug naar zijn eerste club. Het mocht echter niet baten. Club blijft in provinciale op de sukkel. Het zakte in 1984 naar tweede provinciale.

Maar de basis van de latere ommekeer was gelegd. In 1982 werd Orphale Crucke voorzitter van de beheerraad van Club. Zijn nieuwe ideeën botsten vaak met de diep ingewortelde tradities en politiek heilige huisjes. Doch vijf jaar later werd zijn droom werkelijkheid. Want ook bij ASSA, onder voorzitterschap van Alain Verschoore zag men de harde realiteit onder ogen.  De fusie tussen Assa en Club werd bezegeld.

       K.SK RONSE was geboren.

Met trainer Franky Dury behaalde SK in 90 de eerste titel en klom naar eerste provinciale. Daar bleef het niet bij, want in 1991 promoveerde SK als tweede samen met Zultse naar bevordering.

In 1993 kreeg SK waar iedere voetbalploeg recht op heeft. Een eigen stadion, gelegen aan de Leuzesesteenweg, waar het allemaal begonnen was.

In 1996 deed trainer Eddy Mestdagh een eerste poging om de poorten van derde nationale open te krijgen. Met ronkende namen als Piet Verswijver en Stephane Narayaninnaiken strandde hij echter op de tweede plaats na RC Doornik.

In 1999 speelde SK in de gevarenzone. Pierre Carteus kreeg de wagen maar niet op gang en werd bedankt voor bewezen diensten. Met Daniël De Paepe werd het behoud verzekerd.

Het seizoen 1999-2000 was de start van een periode van hoogconjunctuur. Als kersverse trainer loodste Rik Vandevelde SK naar derde. Toen hij in maart 2001 werd ontslagen was SK volop in de running voor de titel. Yves Van Coppenolle bleek de geschikte man te zijn om Ronse naar tweede te brengen.

Het seizoen 2006-2007 kondigde zich van bij de voorbereiding als zeer moeilijk aan. Kind aan huis, C. Denie, kreeg de schier onmogelijke opdracht SK in tweede te houden. Op het veld lukte het niet en toen het ook in de bestuurskamer begon te rommelen, bleek het al gauw een hopeloze strijd tegen de degradatie te worden. Trainer Denie ruimde plaats voor Herregodts, voorzitter Deruyver werd vervangen door Vandendriessche en manager Vancoppenolle werd opgevolgd door Jean De Baets. Resultaat: SK tuimelde naar derde.

De schokgolf van de degradatie had een onverwacht effect. Met een onervaren trainer, Bart Van Renterghem, en een praktisch volledige nieuwe en jonge ploeg was Ronse opnieuw getuige van een mirakel. SK steeg onmiddellijk terug naar tweede.