Wedstrijdverslagen

Het gevreesde vierluik, Ath, Moeskroen-Peruwelz, Koksijde, Oudenaarde, is voor de Ronsenaars begonnen op een manier die enkel tot tevredenheid kan stemmen. Iedereen is het er over eens dat het vertrouwen na de overwinning op Ath een boost heeft gekregen. Al doet de trainer van de bezoekers, Philippe Saint Jean, er in de pers toch wel een fameuze schep te veel op. Ronse bij de mogelijke titelpretendenten rekenen, daar heeft bij de thuisploeg niemand nog maar zelfs van gedroomd, laat staan dat het ambitie zou zijn. Bij de reeksgenoten zou de eerste SK overwinning op eigen veld tegen een titelkandidaat bij velen inslaan als een bom. Achteraf bleek het een losse flodder.

RMP speelt zijn wedstrijden met torens en hoogtewerkers, de reuzen van Ath lijken er dwergen bij, een vergelijking met de lichte brigade van de thuisploeg is zelfs niet aan de orde.

Een slechter begin konden de Ronsenaars zich niet indenken. De eerste hoekschop van de bezoekers gaf Meert de gelegenheid om via paal en Arsène de openingstreffer te maken. Het duurde een tiental minuten alvorens SK zich van deze opdoffer kon herstellen. Het belette niet dat RMP dicht bij een dubbele voorsprong kwam na voorzet van Meert en een deviatie van Arsene waarop Coppens redding bracht.

Na een halfuur was het een eindexamenvraag voor laatstejaars ingenieurs hoe SK het bezoekende raderwerk kon ontwrichten. Frutos leek even een oplossing te hebben gevonden maar Montuelle redde de meubelen. De laatste dreigingen van SK net voor de rust via Frutos en Vivé leverden evenmin enig succes op.

RMP kopieerde ei zo na de start van de eerste helft onmiddellijk na de pauze. Mezine knalde snoeihard tegen de paal en ook in de rebound kregen de bezoekers niet meer dan een hoekschop. Dan was het de beurt aan Turcan om aan te leggen, Coppens leek even in een schietkraam te staan. RMP schoot in de roos op een voorzet van Turcan die door Arsene in doel werd gekopt.

SK dreigde af te stevenen op een moeilijk laatste halfuur. Raar maar waar, RMP zorgde zelf voor de opluchting. Op hoekschop trok het zich met 11 terug in de grote rechthoek, een uitgelezen mogelijkheid voor SK om de aansluitingstreffer te lukken.

Ronse herleefde en geloofde duidelijk nog in een stunt. Cremers kreeg die kans maar schoot van dichtbij over doel. Je zag de twijfel zo in de bezoekende rangen sluipen. Dus gooide SK in een slotoffensief alles in de strijd. Pottie miste de laatste kans op de gelijkmaker.

Het verlies voor de thuisploeg was geen oneer, atletisch waren de Ronsenaars immers geen partij voor RMP, voetballes hadden ze daarentegen niet gekregen, dat heeft enkel UR La Louvière Centre voor mekaar gebracht.