Wedstrijdverslagen

Enkele weken geleden droomden we nog dat SK de terugronde zou aanvatten met 30 punten. De tijden zijn erg veranderd. De ronduit tegenvallende prestaties op eigen bodem voeden de vrees dat de Ronsenaars zelfs de 30 punten niet zullen bereiken aan de winterstop. De enige hoop die de supporters rest, is de uitzonderlijke uitreputatie die de blauw-roden ondertussen hebben opgebouwd. De verplaatsing bij de buren van Doornik kon duidelijk maken of de ploeg verder bouwt op het niveau van de tweede helft tegen Deinze dan wel of het zich opnieuw meester toont van het saaie, inspiratieloze en ongevaarlijke combinatiespel op de eigen helft. De terugkeer van Buysens en Bamoune, zeer fel gemist, gaf de bezoekers in elk geval meer stabiliteit centraal achterin. Ook op links was er verandering, Timmerman ruimde plaats voor Gerniers.

Na 10 minuten was de basis gelegd voor een tendens die ons kon bekoren. SK speelde meer dan degelijk mee op een niveau dat we twee wedstrijden hadden gemist.

Net na het kwartier kregen de bezoekers een enige gelegenheid om de score te openen. Vivé had zich in de kleine rechthoek voorbij de laatste verdediger gewerkt maar besloot over. Ook aan de overkant toonde Faucher zich niet efficiënt voor Coppens. Echt warm werd het pas toen Lacam goed diep werd gestuurd. Zijn schot trof de binnenkant van de paal en belandde uiteindelijk in de handen van Coppens. De thuisploeg kwam nadrukkelijker in de wedstrijd. Toch was de beste kans weer voor de bezoekers via Vivé die voor de tweede maal over schoot. Op slag van rust kroop de thuisploeg nog maar eens door het oog van de naald, Buysens kopte een hoekschop rakelings naast de verste paal.

Beide ploegen begonnen de tweede helft een beetje in mineur, een klein festival van balverlies en andere slordigheden. Zoals toen Vivé ook zijn derde doelkans naar de maan schoot. Frutos maakte echter alles goed. Eerst nog foutief gestuit juist in of buiten de 16 meter, zette hij de vrijschop feilloos om.

SK was echter nog niet thuis, eerste redde Coppens nog een poging van Faucher, maar zag even later een afstandschot van diezelfde Faucher over zijn hoofd in doel verdwijnen.

De intensiteit van de wedstrijd steeg een paar percenten. Zeker de thuisploeg zette veel druk en miste via Lacam een tweede doelpunt.

SK poogde zijn vel te redden op karakter, inzet en organisatie, hopend op een snelle omschakeling die er bijna kwam via Cremers.

De verdedigingen van beide ploegen bleken evenwel steviger georganiseerd dan de aanvallende compartimenten.

De vaststelling dat SK Ronse weer had aangeknoopt met zijn ijzersterke reputatie op verplaatsing was een geruststelling. Als het de lijn kan doortrekken op Centre, kunnen we 2011 in extremis toch nog afsluiten met een happy end.