Wedstrijdverslagen

Voor SK Ronse is het spelen van de 1/16 finales van de Beker van België tegen eersteklasser en buur Zulte Waregem eerder een welgekomen beloning voor het goede werk in de voorafgaande wedstrijden dan een ambitieus project op korte termijn. Niets moet, behalve plezier scheppen en de rest is mooi meegenomen. Stel je voor, Standard Luik....

De kern van Ronse is niet van die aard dat trainer Billiet zich in de mogelijkheid bevindt om veel te roteren, als hij dat al zou willen doen. Voor de laatste nieuwkomers, Berton en Etonde, is het wel de ideale gelegenheid om wedstrijdritme op te doen.

Wie had verwacht dat de thuisploeg SK van bij de aanvang bij de keel zo grijpen, had het verkeerd voor. Natuurlijk had ZW balvoordeel, maar het toonde veel geduld in de opbouw en weinig precisie voor doel. Een open kans voor Delaplace na één-twee met Rossini ging naast.

Aan de overkant ging een schot van Frutos over. SK leek even een beetje bevrijd. De eersteklasser brak de ban op een counter, Rossini kopte de voorzet binnen. Het overwicht van de thuisploeg werd in de eerste helft niet verder uitgebouwd mede dankzij het goede werk van Coppens.

De inbreng aan de rust van Habibou gaf de thuisploeg een nieuw elan, de kopbal van Rossini werd door Timmerman op de lijn gekeerd. De alom tegenwoordige Rossini kopte nog op de deklat en zag nadien Coppens opnieuw zijn ploeg redden.

Het laatste halfuur werd fataal voor de bezoekers. Balverlies van Timmerman leidde de ondergang in. Rossini en de gretig ingevallen Habibou werkten af. Cremers kreeg op strafschop de kans de eer te redden maar hij trof de paal.

Daarmee was voor Ronse de kous af. De rode kaarten van Frutos en Demonceaux verergerden alleen maar de reeds hopeloze zaak maar waren toch niet de afspiegeling van de algemene fairplay in de wedstrijd, net zo min als de zware verliescijfers iets afdeden aan de sportieve verdiensten van de Ronsenaars.