Wedstrijdverslagen

De wedstrijd op Cappellen moest die van de bevestiging en geruststelling worden. Bevestiging dat de ploeg inderdaad in staat is een goed figuur te slaan in derde en er een rol van betekenis te spelen. Geruststelling dat de seizoenstart geslaagd kan zijn en zo de basis gelegd is voor een positieve evolutie.

Trainer Neubert verraste ons nu niet. Het principe indachtig dat je een winnende ploeg niet wijzigt, kwam hetzelfde elftal als vorige woensdag tegen Wielsbeke aan de aftrap. Alleen was er nogal wat gegoocheld met de posities op het middenveld. Triestig feestje werd het daar in Kapellen. Na 18 minuten noteerden we een actie van Vandendriessche met een voorzet overgeschoten door Van De Sande.

Zij die dachten dat het in derde zoveel beter zou zijn dan in tweede, mogen hun mening herzien. Voor zo'n spektakel blijf je liever in je luie zetel hangen. Spelen met een dubbele handrem op, goed aangetrokken, een garantie voor verveling. Zelden hebben we zo gesnakt naar de rust. Was het mogelijk geweest, gingen we te voet terug naar huis.

Van De Sande was aan de rust het kind van de rekening, al hadden het ook tien anderen kunnen zijn.

Met de inbreng van Palmieri ging het iets beter. Het omgekeerde was immers onmogelijk. Drie hoekschoppen op rij en een schot, eindelijk, tussen de palen van Frutos was het resultaat.

Net na het uur was Vandendriessche dicht bij de openingstreffer. Alleen voor de doelman kreeg hij er de bal niet in. Veel dichter bij een doelpunt kan je niet geraken. Ook aan de overkant moest Coppens ingrijpen op een schot van Bouyfoulkitne. Allachi kreeg ook een kans maar weer was Coppens paraat. SK had zelfs geluk toen luttele minuten voor het einde Rizki een hoekschop tegen de deklat verlengde. 

Deze partij verdiende  geen winnaar. Zelden zo'n draak van een wedstrijd gezien. Of we gaan 25 jaar terug in de tijd toen we furore maakten in provinciale. Als dat onze toekomst is, dan zal het zonder mij zijn. Geef me dus zondag tegen Aalst maar ongelijk.