Wedstrijdverslagen

Het gematigde optimisme dat we predikten voor de aanvang van het seizoen heeft na één competitiewedstrijd en een verloren bekerduel tegen reeksgenoot Aalst bij de meesten reeds plaatsgemaakt voor nuchter realisme. Nu het er stilaan zit aan te komen dat er nog geen bijkomende diepe spits in de wachtkamer zit (of hebben we het verkeerd?), dreigt de vox populi vlug hoge decibels te zullen produceren. Begrijpelijk als je bedenkt dat de jongste supporters, zelfs twintigers, SK nooit hebben gekend als een grijze muis in derde. Negen seizoenen tweedeklasse voetbal, onderbroken voor een kampioenenviering in derde, hebben ook bij ons een gewenning veroorzaakt. Als kwaliteit niet meer betaalbaar is, dan is er een probleem. Alle aanvalshoop op de schouders leggen van een 20-jarige onervaren Fransman, die nog geen minuut Belgisch competitievoetbal in de benen heeft, is lichtzinnig en onrechtvaardig voor betrokkene. Hopelijk is hij inderdaad de wonderboy waar iedereen van droomt. Het is bovendien lichtjes beledigend voor de spitsen die nu spelen en ongetwijfeld ook het beste van zichzelf geven.  In afwachting zullen we het doen met de middelen waarover we beschikken. Die hoeven niet per se minderwaardig te zijn. De wedstrijd in Temse werd ontwricht door de voortijdige uitsluiting van Langlet. Tegen Wielsbeke moest het de herkansing en de rechtzetting worden.

De ploegopstelling van trainer Neubert was in elk geval verrassend. Geen Van Renterghem noch Arena in de selectie. Moeilijke pil om slikken voor de supporters, ook al had Neubert vooraf aangekondigd de voorkeur te geven aan de ervaring boven de jeugd. Bamoune stond linksachter , Dugardeyn was rots in de branding voor de verdediging en Derouck liep op rechts. Daardoor werd Frutos, centraal achter de spitsen, de draaischijf.

Op het kwartier bereikte hij knap Lacam die op Balcaen besloot. SK domineerde en de mogelijkheden kwamen. Maar Wielsbeke kraakte niet. Het kreeg zelfs een kans toen Ujkani op vrijschop te gemakkelijk mocht koppen.

Frutos antwoordde meteen met een afstandsschot dat Balcaen met de voet redde. Het zou niet de laatste keer zijn dat de bezoekende doelman in de weg zou liggen.

SK had een doelpunt nodig om de wedstrijd open te breken. Het zou bovendien verdiend geweest zijn. Bij gebrek aan openingstreffer bleef de thuisploeg kwetsbaar. Het werd nog duidelijker in de tweede helft. De thuisploeg dreigde in de val te trappen van het ongeduld en de overhaasting. Begrijpelijk want doelrijpe kansen van Derouck en Lacam gingen er net niet in. De fatale berusting kwam om de hoek loeren. Net op het gepaste moment vond Frutos de goed vrij lopende Lacam die Balcaen eindelijk kon verslaan. Wielsbeke was gebroken en gefrustreerd.

Palmieri, pas ingevallen, nam alle twijfel weg met een enig mooi krulballetje in de kruising.

Het had letterlijk bloed en zweet gekost maar op de overwinning was niets af te dingen. Het had alleen veel vroeger gemogen.