Wedstrijdverslagen

Na de wedstrijd vorige week op Waasland waren alle waarnemers en ook de persjongens het roerend eens: SK had voor het eerst dit seizoen een meer dan degelijke prestatie neergezet. De locomotief stond eindelijk op de sporen.

Met de komst van neo-tweedeklasser Dender, zakker uit de Jupiler League, was het vooraf koffiedik kijken. Zou de trein nu ook kunnen vertrekken of zou hij daarentegen onmiddellijk ontsporen.

Kon Demonceaux eindelijk de rol waarmaken die voor hem op het middenveld weggelegd scheen? Waar was tot nu Ciani gebleven? Had hij in de pers niet laten optekenen dat hij droomde topscorer te worden?

Konden die twee maar eens de puntjes op de i zetten en de rest van de ploeg op sleeptouw nemen. En we vergeten Vandendriessche, vóór de wedstrijd door een enkeling supporter de hemel ingeprezen. Hij mocht voorwaar tonen dat hij die ambitie kon waarmaken.

We weten ondertussen hoe het gelopen is. De trein is, als in een ware Hollywood superproductie, ontspoord.

Veel volk zal er in elk geval niet getuige van geweest zijn, een bedroevend lage opkomst was het. De afwezigen hadden voor één keer geen ongelijk.

Zij die er waren zagen Dender de beste start nemen. Er zat nog maar eens geen lijn in het spel van de thuisploeg. Geen van beide doelmannen werd aan het werk gezet. In elk geval kwam SK goed weg toen De Rouck overduidelijk Imschoot in de rechthoek neertrok maar de scheids geen krimp gaf.

We waren reeds een halfuur ver toen de thuisploeg voor het eerst een degelijke aanval in elkaar zette. Het hield er enkel een hoekschop aan over.

Werkbeest De Rouck moet wel zeer vreemde gedachten hebben gehad. Een vrijschop legde hij achteruit loepzuiver in de voeten van Somé die, waarschijnlijk zelf geschrokken van zoveel vrijgevigheid, het geschenk niet verzilverde. Er stonden er duidelijk met flanellen benen op het terrein. Zelfs op de bank sprak de lichaamstaal boekdelen. Men keek er veel te vroeg angstvallig naar het uurwerk. Wilde men bevrijd worden uit het lijden?

Het was anderzijds een povere troost dat een ploeg als Dender, met de gekende ambitie, er niet kon in slagen SK, acterend op zo'n beschamend niveau, nog voor de rust af te maken. Misschien was in de tweede helft alles nog mogelijk. Aan wat een supporter zich niet moet optrekken om er de moed in te houden. Nog 45 minuten hulpeloos afzien.

De pompen van SK bleven in de tweede helft aanvankelijk goed werk leveren anders was het reeds lang verzopen. De reddingsboeien vielen echter af net voor het uur. Imschoot kopte op hoekschop de 0:1 binnen voor de bezoekers. Het schip maakte water langs alle kanten. De ingevallen Van Den Brandt zette de tegenaanval op en zond met een splijtende pass Somé door de SKverdediging. Mrabet was kansloos.

Remember De Rouck. Wel, die werd omvergetrokken en kreeg een strafschop. Geen goed idee om zelf gerechtigheid te zoeken want ook die bal ging er niet in. SK was er in geslaagd om een wedstrijd lang geen enkele bal tussen de palen te krijgen. Troosteloos. Nog nooit gezien? Jawel maar toen zakten we achteraf naar derde.

Toch een lichtpuntje in deze donkere nacht: Thomas Van Renterghem, maar die wordt dan weer te goed voor derde.