Wedstrijdverslagen

Het lot is SK bij het begin van het nieuwe seizoen niet gunstig gezind. Niet alleen heeft de ploeg het moeilijk om z'n draai te vinden en de organisatie op punt te stellen, het blessureleed is dermate zwaar dat een typeploeg opstellen en behouden een onmogelijke taak is. Wie niet beter weet of wil weten, zoekt dan natuurlijk naar de gemakkelijkste oplossing of liever nog een weerloos slachtoffer.

Roepers langs de zijlijn begonnen zich de laatste dagen luider te manifesteren. Met de komst van het vreemdelingenlegioen uit Eupen zien zij de donkerwolken samentrekken boven het O. Cruckestadion. Het oogt inderdaad niet al te goed. Wat niet is kan nog komen, een detail, een flutgoal nu eens in ons voordeel en wie weet, misschien is de trein vertrokken.

In afwachting waren er toch maar weinigen echt gerust in. Eupen steekt het immers niet onder stoelen of banken dat het hoge ambities heeft.

Bij SK mocht Rubulotta starten op een plaats waar sommigen voor hem een mooie toekomst weggelegd zien, centraal op het middenveld. Benieuwd of ze na de wedstrijd nog steeds dezelfde mening zijn toegedaan.

Het eerste waterkansje was voor Romont die zijn kopbal over zag gaan.

Op het kwartier kwam SK een tweede keer voor het doel van Petr maar de scherpte ontbrak.

Een stilstaande fase deed de thuisploeg de das om. Een hoekschop werd door Mombongo ongehinderd hard ingekopt.

Het was voor SK van levensbelang de rust en de organisatie te bewaren.

Na een halfuur spelen hield Cottier tot tweemaal toe SK in de wedstrijd. Op de tegenaanval ontfutselde De Broyer de bal aan de laatste man Maric. Hij ging alleen op Petr af, probeerde hem te dribbelen en de kans was verkeken.

Vijf minuten later speelde Ciani De Broyer aan schuin voor doel. Maar ook die wenkende kans kreeg hij er niet in. Gekwetst werd hij vervangen door Antrope.

Een doelpunt had de wedstrijd zeker een andere wending gegeven want ook Eupen was verre van overtuigend bezig.

De rust had de thuisploeg geen beterschap gebracht.

Milicevic ging gemakkelijk drie man voorbij en vond Lepiller aan de grote rechthoek. Cottier was kansloos tegen de lage geplaatste bal in de hoek.

Colinet had even later nog genade met de aangeslagen thuisploeg. Hij schoot op de binnenkant van de paal.

Het was een levensgroot vraagteken hoe de thuisploeg z'n niveau zou kunnen opkrikken. Zeker niet met het awoert geroep van de eigen aanhang. Beschamend. Palmieri, net nog uitgejouwd, schoot op de paal en kreeg dan een applausje.

Het waren niettemin de bezoekers die opnieuw mochten juichen. Mombongo vertrok vanop de middellijn, zette voor tot bij Milicevic die overhoeks binnenschoot.

Het is uiteraard niet geruststellend na vier wedstrijden nog steeds puntenloos achteraan het klassement te bengelen. Het geeft koude rillingen bij het aanschouwen van het doelpuntensaldo. Amper één doelpuntje gescoord.

Het angstzweet breekt ons uit omdat we geen beterschap zien. We zullen doodsangsten doorstaan indien er niet vlug mirakeloplossingen getoverd worden.

Sint-Hermes, brave man, sta ons bij want wij dreigen te verdrinken.