Wedstrijdverslagen

Het zijn zware tijden voor SK. Een kwartier voor het einde van de laatste competitiewedstrijd leek de redding zo dichtbij tot één doelpunt het ganse seizoen om zeep hielp. De eindronde wenkte. Het gespeculeer dat alles voor niets zal zijn mocht een tweedeklasser alsnog de licentie niet krijgen, belet niet dat SK de komende wedstrijden allicht zal beslissen wat het niveau van het Ronses voetbal zal zijn de volgende jaren. Trainer Dirk Geeraerd toonde deze week de absolute  noodzaak aan dat iedereen daarvan moet overtuigd zijn.  Het nam dan ook geen halve maatregel die de groep voor zijn verantwoordelijk plaatste. Het antwoord moest komen van de spelers op het veld, in de wetenschap dat een overwinning niet voldoende is als ze in de cijfers ook niet overtuigend is.

SK diende absoluut een tempo te ontwikkelen dat Centre in moeilijkheden kon  brengen.  Het bleek echter helemaal niet evident. Centre had te veel balbezit en speelde probleemloos z'n spelletje. En als je ziet dat De Broyer goed in de tang van de verdediging zit, dan is het plaatje compleet.

Dit zou geen gezondheidswandeling worden, er lagen valkuilen op de weg. Na een halfuur promotievoetbal paste Dirk Geeraerd zijn ploeg reeds aan. Martens schoof achteruit in de plaats van Buysens en Demonceaux  nam plaats op het middenveld.

SK creëerde zijn eerste kans van de wedstrijd. Arena verzond een lange inworp die met het hoofd werd verlengd tot de tweede paal, waar Ciani van dichtbij op Ristovic besloot. Ciani kreeg een tweede, zelfs betere kans. Goed diep gestuurd door Benajiba verscheen hij voor Ristovic. Verder dan het zijnet geraakte hij echter niet.

SK speelde wel een betere periode, maar toch nog verre van goed genoeg.

Chebaiki was de eerste die in de tweede helft een kans kreeg. Mrabet redde SK. Bij de bezoekers groeide het besef dat ze niet kansloos hoefden te zijn en dat SK gevaarlijk spel speelde.  Het luttele broze vertrouwen van de thuisploeg werd zwaar op de proef gesteld. Net als dat van de supporters die met lede ogen vaststelden dat het van kwaad naar erger ging. SK leek volledig uitgeblust, leeg en futloos, bijna berustend. Het doelpunt van M. Gomez viel dus niet zomaar uit de lucht. Iedereen besefte het gevolg van dit resultaat.

Als mirakels echt bestaan, dan is het nu wel hoogtijd dat ze gebeuren.

En dan dit nog, URS Centre droeg een fris ogend azuurblauwe uitrusting, SK speelde in het schaamrood van de schande.