Wedstrijdverslagen

De uitslagen van de zaterdagavond gespeelde wedstrijden bekend zijnde, was de situatie voor SK alsmaar duidelijker aan het worden. Hoe goed men ook probeert de druk te minimaliseren, laat staan te ontkennen, het doet er helemaal niet toe. De objectieve druk van het klassement is dermate groot, dat zelfs een struisvogel met de kop in de grond degradatiekrampen zou krijgen.

Er waren dus geen alternatieven meer. Elk puntenverlies kon vanaf nu een ticketje derde klasse worden.

Het is een magere troost, maar toch, ook voor de thuisploeg tikte er nog altijd een tijdbommetje.

Dirk Geeraerd bekende kleur in z'n ploegopstelling. Ciani, o zo vaak en te veel reeds ontgoochelend, kreeg de kans om in één wedstrijd een gans seizoen te redden.

Het was SK dat voor het eerste gevaar zorgde. De Broyer ging op Schuermans af maar die ging goed plat. We waren dan een kwartier ver in een wedstrijd die tot dan potdicht zat.

Ook de tweede kans was voor SK. Een verre inworp van Arena werd door Martens in hoekschop geschoten. Tienen dreigde pas echt voor het eerst op een vrijschop. Mrabet ging goed naar de hoek op de trap van Belme.

De wedstrijd was nu wel gelanceerd. Benajiba zette een raid op van 50 meter, zette voor tot bij De Broyer die naast schoot.

Bij gebrek aan doelpunten werd het een meer evenwichtige partij, met weinig animo, op gevaar af dat een floddergoal over winst zou beslissen.

Het zou dan wel in de tweede helft moeten gebeuren, want de 0:0 aan de rust stelde echt niemand tevreden. Zeker niet nadat De Broyer in de toegevoegde tijd, goed diep gestuurd door Martens, in het zijnet trapte.

Benajiba was de eerste die een kans kreeg bij het begin van de tweede helft. Schuermans kwam wel zeer ongelukkig uit maar de hoek was te scherp om nog succesvol te kunnen afmaken.

SK nam de wedstrijd nu in handen. Ciani kapte zich vrij in de 16 meter maar besloot op Schuermans. Wat er echter zat aan te komen gebeurde. Ciani legde in één tijd af tot bij Martens, die grondscherend inschoot.

De voorsprong was verdiend, alleen bleef er nog een halfuur waarin alles voor de bezoekers nog in het honderd kon lopen.  Het was echter de vraag of Tienen een versnelling hoger kon schakelen. Het moesten er zelfs twee worden nadat De Rouck een vrijschop magistraal over de muur had gekruld.

De thuisploeg zocht eerder tevergeefs naar de aansluitingstreffer. Degeling kreeg een kans, maar Mrabet redde. Seconden later werd een kopbaldoelpunt van Meeus afgekeurd wegens buitenspel. Het Ronsisch schip lag nog niet in veilige haven.

Goed voor de bezoekers toonde de thuisploeg een schrijnend gebrek aan voetbalvernuft en kwaliteit, of was het motivatie, zodat SK al bij al nog vrij gemakkelijk en zorgeloos kon uitspelen.

Deze zege maakt veel goed en zet de poort open voor het behoud. Als ook de Beverense klip wordt omzeild, zullen we misschien wat vrijer kunnen ademen, beter kunnen slapen en aangenamer dromen.

Verslag op www.kvktienen.be

Puntengewin dit weekend voor Turnhout en Beveren onderaan de rangschikking, dus was het zaak voor Tienen om tegen degradatieconcurrent Ronse de punten in eigen huis te houden. Bogaerts schoof een rijtje achteruit en ging naast Vanhees postvatten. Meeus startte als verdedigende middenvelder. De Silva was om disciplinaire redenen niet bij de kern.

Beide ploegen gingen van bij het eerste fluitsignaal op zoek naar een doelpunt. Een eerste schot van Degeling werd afgeweerd door bezoekende doelman Mrabet. Aan de overzijde was het opletten geblazen voor Kevin De Broyer, aan wie Vanhees de handen vol had. Schuermans moest dan ook gepast ingrijpen toen de spits zich op snelheid tussen Vanhees en Bogaerts wurmde en tot afdrukken kwam.

Tienen liet zich niet onbetuigd. Dufoor had tijd om aan te leggen na een voorzet van Degeling, maar besloot onzorgvuldig over. Gertjan Martens trapte in de vlucht uit het pak, maar zag zijn schot afgeweerd. Toch was het andermaal oppassen voor De Broyer die op aangeven van Benajiba nipt voorlangs besloot. De partij bleef best aangenaam om volgen, maar grote kansen bleven uit.tot De Broyer op slag van rusten in het straatje werd gestuurd. De spits moest echter iets te ver uitwijken en besloot in het zijnet.

Ronse tekende ook voor het eerste gevaar na de koffie. De bedrijvige Benajiba zette zich door en zag hoe de uitgekomen Schuermans zijn interceptie miste. Vanhees keerde het schot echter van de lijn. De bezoekers bleven echter gevaarlijk. Ciani bleef in balbezit in de zestien en besloot op Schuermans. Bij de volgende poging was het wel raak. Andermaal Ciani legde af tot bij Martens die de bal van net buiten het strafschopgebied mooi in het hoekje plaatste. Daniël Nassen greep in en verving logischerwijs de onzichtbare Dufoor door De Smet. Net als in Bergen ging deze in de spits postvatten.

Na iets meer dan een uur spelen floot ref Pots een overtreding van Vanhees net buiten de zestien. De Rouck trapte de vrije trap vlotjes tegen de touwen en zette zijn team daarmee op rozen: 0-2.

Tienen reageerde via Bogaerts. Doelman Mrabet tikte een zijn kopbal van onder de dwarsligger. Lacroix zette Degeling een ogenblik later alleen op weg naar doel, maar de bezoekende goalie gooide zich gepast in de baan van het schot. De Tiense aanhang kreeg opnieuw wat hoop toen Meeus de aansluitingstreffer leek te scoren, maar scheidsrechter Pots keurde het doelpunt af wegens buitenspel.

Het was bij momenten schrijnend hoe Tienen het balletje in de slotfase vlak voor het bezoekende doel eindeloos bleef breed spelen terwijl de wedstrijd zich langzaam richting laatste fluitsignaal sleepte. Ronse hoefde niet te imponeren om de voorsprong stevig in handen te houden. Een kopbal van de ingevallen Vanherberghen in de slotminuut bracht geen soelaas.

Door de overwinning van Beveren, Turnhout en Ronse doet KVK Tienen een erg slechte zaak. Dat enkele spelers ver onder hun niveau bleven in de eerste wedstrijd van het cruciale drieluik om het behoud, is erg bitter. Woensdag rest er de manschappen van trainer Nassen geen andere optie dan de drie punten uit Luik mee te brengen. Dat zal wel moeten gebeuren zonder Sven Vandeput. Hij keek tegen zijn derde gele kaart aan.