Wedstrijdverslagen

De kansen voor SK om zich uit de gevarenzone te wurmen werden de laatste weken met een onvoorstelbare onzorgvuldigheid één na één de nek omgewrongen. Het hoeft dan ook niemand te verbazen dat de reis naar Luik menig goedmenend SK supporter bij voorbaat maagkrampen bezorgde.

Voor de thuisploeg is er heel misschien nog een zeer klein kansje dat de rechtstreekse degradatie alsnog kan vermeden worden, op de uitdrukkelijke voorwaarde dat Ronse voor de bijl zou gaan.

Het zijn niet de ideale voorwaarden, voor geen van beide ploegen, om er een aangename pot voetbal van te maken. Daarvoor is de inzet te hoog.

SK kampte dan nog met de afwezigheid van topscorer De Broyer, wat de opdracht op papier tenminste, nog moeilijker maakte.

En om de puzzel nog wat ingewikkelder te maken ontbrak ook Brienne op het appel. Le Part mocht na maanden eindelijk ook nog eens opdraven evenals Ciani, die opnieuw een kans kreeg om z’n laatste niet gesmaakte

optreden goed te maken. Martens stond dan weer voor het eerst van bij de aftrap op het middenveld.

Het eerste gevaar was voor SK, hoe kan het bijna anders, op inworp van Arena. Buysens knalde op de kruising.

Het openingskwartier was voor SK, dat toonde meer zin te hebben om op zoek te gaan naar een doelpunt. Enkel het doelgevaar ontbrak. Dan dreigt vlug de verwatering van het spel zodat we na een halfuur te veel middenveldspel te zien kregen. Bovendien liepen de bezoekers om de haverklap in de buitenspelval van de thuisploeg. Geraakten ze er dan toch eens doorheen dan liet de laatste pass het afweten.

De brilscore aan de rust kon als logisch beschouwd worden.

Luik probeerde onmiddellijk na de rust de bakens te verzetten. Wie echter na 29 wedstrijden slechts 18 keer de weg naar de netten vond, kan bezwaarlijk een gevaarlijke voorhoede hebben.

Aan de overkant werd een inworp van Arena nog maar eens een gevaarlijk standje voor het doel van Berger. Een hoekschop was het povere resultaat.

Luttele minuten later kon Ciani doorgaan op een diepe bal, maar de kans ging naast. Plots ging het nu vlug toen Antrope op zijn beurt de weg naar het doel niet vond. Het oude zeer van SK kwam pijnlijk naar boven: gebrek aan efficiëntie voor doel.

Toch rook het naar een mogelijke overwinning voor de bezoekers, met het gevaar dat ze alsnog het deksel op de neus konden krijgen. Gelukkig stond Mrabet goed op een schot van Vinicius.

De kans op een goede nachtrust werd vakkundig de grond ingeboord door de spitsen van SK. Antrope wou zijn kans niet gaan en Ciani schoot van dichtbij tegen de paal.

Begrijpelijke vloeken en andere krachttermen vlogen uit de tribune. De schaarse kansen waren nog maar eens op een nauwelijks te begrijpen wijze verkwanseld.

Op die manier wordt het zeker knokken tot de laatste minuut van de laatste wedstrijd, tenzij het (nood)lot er anders over zou  beslissen.