Wedstrijdverslagen

SK kreeg met de komst van titelpretendent Mons de gelegenheid de gave prestatie van vorige week op Wetteren te bevestigen. Met de komende verplaatsing naar Lierse, de laatste weken in mindere doen maar nog altijd op titelkoers, de uitgelezen kans om het vertrouwen een boost te geven. Bovendien was Mons misschien wel de eerste topper die met een eitje in de broek tegen de wedstrijd tegen SK opzag. Na het onverwachte verlies thuis tegen Doornik, zou een tweede verlies tegen een klein broertje een rechtstreekse promotiekans de grond kunnen inboren.

Bij gunstige uitslagen wordt een selectie maken een stuk makkelijker voor de coach. Dus uiteraard geen aardverschuivingen in de Ronsese kern. Enkel een wissel Antrope voor Romont.

We kregen een geanimeerd wedstrijdbegin. Niet dat er onmiddellijk doelgevaar werd gecreëerd, maar beide ploegen gingen voluit voor degelijk voetbal. Mons was het eerst gevaarlijk na hoekschop, daarna op kopbal van Roussel.

Op de 20' trapte Ciani een vrijschop verloren in de voeten van een bezoeker. Oussale kwam voor Devolder maar besloot naast. Mons had tot dan de wedstrijd in handen gehad. Voor SK was het wachten op een counterkans doch zowel op links als op rechts werd gezondigd in individualisme.

Het zal Mons zeker op de heupen gewerkt hebben, beste ploeg zijnde, balbezit en veldoverwicht hebben en niet beloond zijn aan de rust.

Mons zette zijn overwicht nog meer kracht bij bij de aanvang van de tweede helft. Het dreigde nu wel nadrukkelijk voor het doel van Devolder. Het resultaat was een kopbal van Roussel, laag in de hoek, onvoldoende weggewerkt door Devolder en dus doelpunt.

Zelfs de 0:2 was dichtbij maar Matumona schoot naast.

Ronse had nog veel werk voor de boeg om zich opnieuw in de wedstrijd te knokken. Het moest er eerst voor zorgen niet tegen een grotere achterstand aan te kijken.

We waren al dik over het uur toen Brienne ook eindelijk eens zijn kans kon gaan.

Dirk Geeraerd had zijn dromen nog niet opgeborgen. Romont versterkte de aanval en Van Renterghem werd naar de bank gehaald. SK dreigde even via twee hoekschoppen.  Het blijft ook nu nog een raadsel hoe een vrijschop van Langlet na wat geharrewar niet in doel belandde. Het einde kwam in zicht en SK zocht hopeloos naar de gelijkmaker. Tot diep in de toegevoegde tijd. Het was echter al lang duidelijk dat Mons meer talent had waartegen SK, ondanks een verdienstelijke wedstrijd, niet zou kunnen optornen.