Wedstrijdverslagen

Wie het als ploeg in een redelijke vorm thuis mag opnemen tegen een rechtstreekse concurrent, weet hoe de kaarten liggen. Wil al het goede van de laatste wedstrijden niet onherroepelijk de mist ingaan dan is puntenverlies geen optie. De druk bij de groep zal dus wel aanwezig geweest zijn. In elk geval was de trouwe thuisaanhang zich bewust van het belang van deze partij. Geconfronteerd met de gedwongen afwezigheid van topscorer De Broyer moest Dirk Geeraerd een voor hem onuitgegeven opstelling uitdokteren. Z'n toverformule was Romont in de spits, Ciani op links en Antrope op rechts. Na een kwartier konden we enkel vaststellen dat de wedstrijd muurvast zat. Demonceaux die reeds vroeg tegen geel was aangelopen, was waarschijnlijk deels ook om die reden al vervangen. Het bleef vrij lusteloos tot een hoekschop van Turnhout in één tijd in doel werd gedevieerd door Noyen. Nul kansen, nul gevaar en dus een frustrerende achterstand.

Turnhout kreeg vleugels en liet SK achter een ongrijpbare bal lopen. Tot overmaat van ramp glipte Da Silva door de buitenspelval en lobde de ver uitgekomen Cottier. De 0:1 was nog onverwacht, de 0:2 al veel minder. SK was de kluts kwijt. Er waren mirakels nodig om dit nog recht te zetten, hetgeen voor de rust uiteraard niet meer gebeurde.

Doelman Horsten vroeg zich waarschijnlijk af waarom hij zijn keeperplunje had aangetrokken.

SK startte de tweede helft met Ciani in punt en Romont op zijn meer vertrouwde linkerflank. Toch was het Brienne die 5 minuten na rust bijna met de bal in doel strompelde. Zo dicht waren we nog niet geweest. Met de wissel Guelsifi voor Kurtulus zette SK nog meer druk op de ketel. Die ontplofte echter in het aangezicht van de thuisploeg. Arena gaf een hoekschop weg en meer moest Turnhout niet hebben om SK af te maken.

Met de moed der wanhoop werd Martens een rij naar voren geschoven. De belegering kon beginnen. Romont stond als eerste aan het kanon: 1:3 en er bleef SK nog een klein halfuur om de wedstrijd te redden.

Het werd zeer heet voor Horsten die plots 20 man in zijn 16 meter zag spelen. Als zo'n pressing niet vlug tot resultaat leidt dan weet je dat het een averechts effect kan hebben. Zo geschiedde toen Da Silva uitbrak en alleen voor Cottier Turnhout definitief op rozen zette. De sjaal voor ons aangezicht volstond toen al niet meer om het schaamrood op onze wangen te verbergen.

SK kreeg de complete vernedering over zich heen toen Arena op de minst aangewezen plaats zijn duel verloor, zo de weg vrijmakend voor Ngon en het vijfde doelpunt voor de bezoekers.

Over het belang van de wedstrijd was iedereen het vooraf roerend eens. De gevolgen van deze afstraffing zullen nog lang nazinderen. Hopelijk komen we in mei geen zakdoeken te kort om het verdriet van vandaag te besnotteren.