Wedstrijdverslagen

Met de komst van de voorlaatste in de rangschikking mag SK zich opmaken voor een reeks van zespunten wedstrijden. Het contingent voor dit seizoen van ongeluk en slechte wedstrijden voortijdig opgebruikt zijnde, zal elke misstap vanaf heden dubbel aangerekend worden. Om het met de woorden van Dirk Geeraerd te zeggen, SK moet vanaf nu het parcours van een kampioen afeggen.

Na de zes op zes in de voorbije twee wedstrijden en vooral het alsmaar betere spelniveau mocht het gehavende Luik met respect maar met vertrouwen aangepakt worden.

Het was vlug duidelijk dat SK er geen gezondheidswandeling zou kunnen van maken. Luik overbemande het middenveld en Ronse vond daar niet meteen een voetballende oplossing voor. Na 15' was een schot van Antrope het enige wapenfeit van de thuisploeg. Aan de overzijde zette El Khadri de verdediging te gemakkelijk voor schut maar zijn voorzet ging iedereen voorbij. Toen Legros even later nipt naast kopte kwam SK goed weg. Nog meer zelfs toen de verdediging in de fout ging en Maréchal de wenkende kans verkeek. Ook Dirk Geeraerd kreeg het op de heupen. Van Renterghem stond klaar om in te vallen toen een vrijschop van Vandendriessche in het pak bleef hangen en Martens van dichtbij binnen knalde.

Het werkte bevrijdend. De Broyer ging diep, schoot tweemaal op doel, behield evenwel de controle, zette een dubbelpass op met Ciani en schoot dan hoog in de kruising binnen. Heerlijk.

De 2:0 aan de rust oogde dan wel geruststellend maar afgaande op wat er op het veld was getoond, was het dit allerminst.

SK kreeg in de aanhef van de tweede helft twee kansen op rij. Zowel Ciani als De Rouck misten. Legros deed hetzelfde voor Luik door een open kopbalkans alsnog in de armen van de liggende Cottier te deponeren.  Luik liet plots veel ruimte op het middenveld. Keer op keer kon SK counteren. De Rouck stuurde Ciani in de rug van de verdediging. De spits omspeelde ook nog Teleman en scoorde zijn eerste van het seizoen.

De scheids achtte het dan nog nodig Luik in leven te houden door een onschuldig duel van Cottier met een strafschop te bestraffen. Niemand die er iets van begreep. Maar Luik kreeg er wel de kans door opnieuw in de wedstrijd te komen. Ook de thuisploeg voelde dit aan want er kroop krampachtigheid in de ploeg. Toch waren er nog nog diverse mogelijkheden om de 4:1 te maken. Zowel Vandendriessche als Antrope konden niet afronden.

SK had gedaan wat het absoluut moest doen. Winnen en geen mens die dat onverdiend kon vinden. Hiermee is de rode lantaren doorgegeven. Hopelijk zien we die niet meer terug.