Wedstrijdverslagen

De taalgrensderby draagt niet in zich de gespannen rivaliteit die we kennen bij de wedstrijden tegen Oudenaarde.   Aangename sfeer tussen de supporters, een hoger woordje mag wel eens. Ook op het terrein een sportieve en intense inzet. Geen reden voor de modale supporter om er een slapeloze nacht aan over te houden. Maar op de tribune beginnen sommigen hier en daar beestjes in de broek te voelen die hen ongemakkelijk op hun zitje doen schuiven.

We waren aangenaam verrast de twee ploegen onmiddellijk resoluut en op een hoog tempo naar voren te zien voetballen. De eerste kansjes lieten niet lang op zich wachten. Op een voorzet van Seoudi kon Dorizon Mrabet voor het eerst testen.

Voor het halfuur had ook SK twee redelijke mogelijkheden.  Essikal zette voor maar Brienne miste zijn afwerking. De vrijschop van Ferreira oogde gevaarlijker maar Martin had een knappe redding in huis.

Scheids Saadouni liep iets te opvallend te fluiten en dat is nooit goed. Op een vrijschop die in twee tijden was genomen kreeg Ferreira geel voor te vroeg uitkomen. De tweede poging ging in hoekschok en die leverde de thuisploeg het eerste doelpunt op. Guilmot kon van in het pak met het hoofd scoren.

SK was meer in zijn gat gebeten dan het aangeslagen was. Geen hangende kopjes maar storm vooruit. Guelsifi liep zich goed vrij en besloot hard op de doelman. Met de rust in zich mocht ook de goed debuterende Ouardi zijn kans gaan. Martin redde opnieuw de meubelen voor de thuisploeg.

Dat deed ook Mrabet bij de start van de tweede helft. Hij pareerde het schot van Dorizon.

De partij bleef aangenaam om volgen. Vooral SK toonde duidelijk dat de gelijkmaker verdiend zou geweest zijn. Ouardi en Guelsifi vonden echter de weg naar de netten niet.

Dat liet natuurlijk de ruimte aan Doornik om gevaarlijk uit te breken. Dorizon en Breleur, daar zullen we nog van horen dit seizoen, stonden aan het kanon maar scoorden niet. Tot...

Langlet met aangezicht naar eigen doel, werd in de rug belaagd. Hij speelde lateraal terug naar Mrabet die de uittrap half miste. De bal kwam als een boemerang terug. Mouissi nam het geschenk in dank aan. Met nog amper 5 minuten te spelen was het kalf uiteraard verdronken. Brienne mikte nog nipt naast. Zelfs Doornik liet de 3:0 nog liggen.

Zijn de deels gedwongen wissels in de wedstrijd tegen Namur een factor? De inworpen van Arena zijn een gevaarlijk wapen waarover elke ploeg graag zou beschikken. Gisteren misten we toch de vrijschoppen en het aanvallend vermogen van Kurtulus. Zit Mrabet aan de rand van een dipje? Feit is dat hij het beste te vaak afwisselt met een nonchalance. Als een malaise of een vertrouwenscrisis vanuit het doel naar de verdediging overwaait dan pas hebben we problemen.

Allen aan hetzelfde zeel trekken, Oostende moet er aan en het weekend kan weer niet meer stuk.

Het verslag geschreven zijnde moet er mij toch nog iets van het hart. Hopelijk komt hij het ook lezen. Wat assistent1 Casieris gisteren uit zijn vlagje schudde was, beleefdheid troef, beneden alle peil. Onvoorstelbaar onbekwaam. Had hij aan de fles gezeten voor de wedstrijd of had hij een Boontje gesnoven, dan kunnen we het begrijpen. Zoniet, dan moet die man zich ernstig in vraag stellen.