Wedstrijdverslagen

Als er twee ploeg zijn die na de start van de competitie blijk geven van zelfvertrouwen dan zijn het wel Luik en SK. Geen reden dus voor trainer Van Renterghem om iets te wijzigen aan zijn gekend, beproefd en succesvol recept. Delie diep in de spits, Ferreira centraal en Guelsifi en Romont op de flanken. De vier werden individueel van kortbij gedekt.

Het was een opnieuw bedrijvige Guelsifi die voor de eerste opwinding zorgde. Hij ontdeed zich van zijn belager, ging nog twee man voorbij maar de doelman had een goede redding in huis. We waren toen reeds 18 minuten ver.

SK dreigde 2 minuten later opnieuw toen de voetmaat van Debrul iets te klein was om een vrijschop te verlengen.

Luik antwoordde prompt. De kopbal van Legros ging maar net over. Het ogenblik voor Luik om nadrukkelijker in de wedstrijd te komen. SK kreeg een serieuze verwittiging toen Langlet naar de noodrem greep, maar scheids en assistent gaven geen krimp. De organisatie van SK werd onder druk gezet. Maar meer dan geel voor Essikal hield Luik er niet aan over.

Niets liet dan ook vermoeden dat de start van de tweede helft catastrofaal zou worden voor SK.

Mrabet schatte een diepe bal verkeerd in. Hij kwam onoordeelkundig uit, werd gepasseerd. De noodingreep van Langlet werd ditmaal wel bestraft met een strafschop.

Voor het eerst dit seizoen werd SK geconfronteerd met een achterstand. De ploeg was even het noorden kwijt. Mrabet twijfelde opnieuw.

SK vond niet onmiddellijk de oplossing.

Integendeel. Debrul werd door Legros voorbijgelopen. De voorzet werd door Van den Brandt hard tegen de paal getrapt. Langlet kreeg de rebound tegen het lichaam en zo maakte Luik zijn tweede van de namiddag.

Hoe hard SK ook nog probeerde, het kreeg er geen lijn meer in. Het was integendeel de ingevallen Kimoto die de 3-0 nog aan de voet had.

Het geharrewar in de slotminuut voor het doel van Govoni deed er niet meer toe. Romont en Derouck kregen onvoldoende controle om de eerredder te maken.

Het opportunisme van Delie heeft ons deze keer niet gered. En ook De Broyer verkeert zeker nog niet in bloedvorm. Wordt het dan toch wachten op Ouardi om aanvallend productiever te kunnen uitpakken?

Een revanche tegen Namen ware welgekomen.