|
Wedstrijdverslagen
Beginnen in een slakkengangetje. SK Ronse
een onweerstaanbaar wiegenliedje neuriën tot het murw met halfgesloten
oogjes denkt een wedstrijd te spelen. Deinze had het allemaal goed op
een rij.
Toen de thuisploeg plots wakker schoot, was
het in een echte nachtmerrie beland. De vrijschop van Pardo was door
Bensi veel te gemakkelijk tegen de netten gekopt.
Ronse speelde op lemen benen. Het spelpeil
was bedenkelijk. Sommigen speelden overduidelijk op het niveau van een
lagere reeks. Lutun zal zich zijn première in de Exqileague zeker anders
voorgesteld hebben.
Deinze had de sleutel in handen en was niet
van plan die af te geven.
Ronse ontsnapte nog voortijdig aan de
definitieve opdoffer toen Cottier magistraal een vrijschop van Makhloufi
uit de kruising haalde. De kansjes voor Ronse waren op de vingers van
één hand te tellen. Een te korte lob van De Broyer, een poging van
Ferreira over en een schot van Romont ruim naast.
Het gemor in de tribune bleef beleefd maar
begrijpelijk.
Bart Van Renterghem, die het de laatste
weken reeds een paar keer tactisch had opgelost, verving Romont door
Guelsifi en liet Ferreira hoger spelen. De thuisploeg stond voor een
aartsmoeilijke opdracht. Er wachtte een oranje muur. Om die klein te
krijgen had je drilhamers nodig. Ronse hanteerde de hamer van de
horlogemaker.
Nog goed dat Deschacht bij Deinze speelde.
Twee kristalheldere kansen wist hij de nek om te wringen. Ook na winst
op Ronse zal die kwaliteit niet volstaan om Deinze zonder problemen in
tweede te houden.
Ronse heeft zijn eerste opdracht volbracht.
Het behoud. Maar zo'n niveau hebben we in twee seizoenen nog niet
gezien.
Vermoeidheid, zei de trainer na de wedstrijd.
Verslag op /www.kmskdeinze.be
De fanfare
…
… van de
“pompiers” was ongetwijfeld het beste ‘team’ in het Orphale Crucke
stadion te Ronse, op die eerste dag van de maand maart 2009. Ze maakten
zowel voor de wedstrijd als tijdens de rust hun opwachting. Een tweede
helft die zelfs later begon, omwille van het feit dat de “pompiers” maar
bleven doorspelen … dit terwijl de beide elftallen en het
scheidsrechterstrio ongeduldig stonden te wachten om de match verder te
zetten. Hoewel … match ? Een draak van een wedstrijd, vooral dan vanwege
de thuiisploeg die er werkelijk niets van bakte en hun derde plaats
absoluut niet wettigde … die ze dan desondanks toch nog behouden.
Aandachtig toeschouwer, United Overpelt-Lommel trainer Franky Van der
Elst … die wellicht niet veel zal hebben kunnen opsteken van zijn trip
naar de Vlaamse Ardennen … alleen dan dat K.M.S.K. Deinze verdiend won,
acterend vanuit een zeer degelijke verdediging, met in het middenveld
Joeri Pardo en Abdel Laaloudj als waterdragers voor Mehdi Makhloufi, die
alles rustig kon aanzien … soms té rustig ! Het enige minpunt bij
oranje-zwart … die laatste pas ! Het mag dan ook logisch genoemd worden
dat het enigste doelpunt van de wedstrijd viel uit een ‘standaard-situatie’.
Op, de speelhelft van S.K. Ronse mocht S.K. Deinze een vrijschop nemen.
Joeri Pardo lepelde de bal in de 16-meter en Mathias VELGHE was er als
de kippen bij om in te koppen … 13e 0 – 1.
De thuisploeg
had heel die tijd nog niets laten zien en onderging lusteloos de
dominantie van Deinze. Het was op mistasten van Matthijs Blancke, die
zich in de bal bal verslikte, dat de fusieploeg uiteindelijk kon
dreigen. De lobbalpoging van Kevin De Broyer ging niet over Sören Van de
Moortele, die de bal kon opvagen (17e). S.K.D. kwam dicht bij een tweede
doelpunt. Mehdi Makhloufi mocht van net buiten de backline een vrijschop
trappen (19e) en deed dat “en fanfare”, keurig in de winkelhaak … maar
met een machtige tijgersprong wist doelman Anthony Cottier het leder in
hoekschop te keren. Daarna wist S.K. Deinze zich niet meer gevaarlijk
aan te stellen … we zegden het al … die laatste pas ! S.K. Ronse toonde
zich, daarna, wél … even …. Eerst moest Van de Moortele een corner van
Achraf Essikal met zijn twee handen bewerken (21e), daarna mocht hij
zich gelukkig prijzen dat Kevin De Broyer de bal wél over hem … maar ook
over de muit lepelde, na een min of meer onachtzaam uitkomen van Sören,
aan de rechterkant van de backline (34e). Laatste wapenfeit van de
eerste helft… dom balverlies van Makhloufi in het middenveld, vlugge
Ronse-actie over de rechter flank, uiteindelijk trapt Valentin Romont in
de vlucht naast (39e).
Terwijl de
beide ploegen de kleedkamers opzochten bij een 0-1 ruststand, doen de
“pompiers” opnieuw hun intrede. Hetgeen de spelers van de beide ploegen
niet vermochten, deed de “fanfare” van de pompiers wél … spelen
verdraaid ! Ze moeten ook geweten hebben dat de toeschouwers andere
zaken verwachten dan wat tot dan toe gebracht werd. En ’t zou nog erger
worden ! K.M.S.K. Deinze nam weer het voortouw en S.K. Ronse … liet (?)
… begaan ! Wij weten in alle geval iets waarop oranje-zwart deze week
moet oefenen … die laatste pas ! En als het dan toch eens lukte (61e),
Joeri Pardo naar Xavier Deschacht, kraakt deze laatste, alleen voor
Cottier, zijn schot en het nummer één van de “blauwtjes” heeft geen
moeite met die poging … net zoals met dat schot van “de Joeri” … recht
in zijn grijparmen (67e). Intussen had de verzorgster van S.K. Ronse,
met het leuke paardenstaartje, even haar opwachting gemaakt en dienden
ook Pardo en Laaloudj wat bijgewerkt te worden. We zaten al in het
laatste kwartier als “K.S.K.” eindelijk eens naar doel trapte (76e) ; de
bij de rust ingevallen Nabil Guelsifi trapte over. K.M.S.K. Deinze kon,
eens in balbezit, regelmatig zelfs nà recuperatie op het middenveld,
daar geen gebruik van maken om de thuisploeg definitief K.O. te zetten.
Het werd zelfs nog bibberen geblazen, want referee Delferière liet toch
nogal lang overspelen … behoudens het versieren van twee hoekschoppen in
die naspeeltijd deed K.S.K. Ronse niets meer, nog wel even voordien
(86e) maar Van de Moortele pakte de kopbal van de mee opgerukte Tjörven
De Brul. Mehdi Makhloufi had het laatste woord, hij trapte de vrijschop
echter recht in de handen van Antony Cottier (87e). Kostbare en
deugddoende driepunter voor K.M.S.K. Deinze … maar het beste kwam toch
van de “pompiers” hun … “fanfare” !
Marcel
Dingemans.
|