Wedstrijdverslagen

Coach Van Renterghem had zich vooraf de vraag gesteld of hij op Antwerp niet beter wat meer zekerheid in de opstelling kon voorzien. Zo gebeurde. Derouck werd tweede verdedigende middenvelder en Ouardi begon op de bank.

Begrijpelijk en logisch. Dit weerspiegelde zich geenszins in het spelbeeld. Het eerste schot in de wedstrijd van De Broyer. Seconden later mocht Vukomanovic zich gelukkig prijzen net iets vlugger op de bal te kunnen zijn dan een opzittende Guelsifi. Het waren de eerste verwittigingen voor Antwerp, dat er meteen zeker mocht van zijn dat SK geen hapklare brok ging zijn.

Voor het eerste gevaar van Antwerp was het wachten tot het kwartier. Kenmogne kopte een voorzet over. Even later redde Cottier een poging van Van Hemert.

Iets na het halfuur mocht SK een vrijschop nemen. Zoals zo dikwijls hielden drie-vier Ronsenaars een mini conferentie. Genoeg om de Antwerpenaars in slaap te wiegen want voor ze het beseften had Ferreira de bal reeds reeds de netten geknald. En het was nog niet over. Romont mocht aanleggen maar Ristovic was nu wel wakker.

Met de rust in zicht nam Antwerp het commando over. Vooralsnog niets voor de Ronsenaars om zich zorgen over te maken. De ploeg hield moeiteloos stand.

Dat ging een heel pak moeilijker in de tweede helft. SK werd duidelijk geconfronteerd met de naweeën van de wedstrijd van vorige woensdag tegen Beveren.  Antwerp nam de wedstrijd resoluut in handen. SK verloor de spontaneïteit in z'n spel, de lijn ging zigzag, het werd krampachtig.

Goed voor de bezoekers dat Antwerp alle moeite van de wereld had om z'n overwicht te concretiseren. Het was slordigheid troef in de zone van de waarheid.

Het noodlot sloeg toe voor SK toen Brienne een ongevaarlijke verloren voorzet met de arm beroerde. Kenmogne zette de strafschop om.

SK kwam meteen van het vagevuur in de hel terecht, de hel van de Bosuil.

Het werd heet voor het doel van Cottier, die al z'n klasse moest bovenhalen om SK in de wedstrijd te houden. Kenmogne en Pivaljevic vonden hem op hun weg. Het werd bijwijlen een ongelijke strijd, die SK leek te zullen overleven mede dankzij de slordigheden van Antwerp.

Tot in de toegevoegde tijd een voorzet er anders over besliste. In het geharrewar kreeg Cottier de bal niet onder controle en Kenmogne profiteerde ervan om van dichtbij Antwerp op rozen te schieten. Een overwinning die Antwerp in de tweede helft niet had gestolen ook al had SK zich met alle middelen een waardige tegenstander getoond. Subliem in de eerste helft, zwoegend in de tweede. Niets om beschaamd over te zijn.