Wedstrijdverslagen

OH Leuven leefde de voorbije weken op een wolkje. Een ongeslagen reeks, met als resultaat een 15 op 15 is daarvoor de geldige reden. Ronse heeft dit seizoen nog maar 5 punten gesprokkeld in uitwedstrijden en lijkt de traditie wat tegen te hebben. Inzet voor Leuven: verder opschuiven in de top van het klassement en stiekem beginnen dromen van een beloning onder de vorm van een eindrondeticket. Ronse hoopte bij puntenwinst de aanzet te geven voor een rustige winterrust.

Het dreigde voor SK meteen in het slechtste mogelijk scenario te starten. De klok tikte nog in de eerste minuut toen Essikal een kopbal verkeerd inschatte. Zahiri mocht voorzetten maar de bal belandde tegen de verste paal. Ruytinx stond klaar om de rebound te verzilveren. Langlet keerde op de lijn. Een grote "oef!" van opluchting. Het had de wedstrijd een gans andere richting kunnen geven.

Voorin was het bij SK aanvankelijk ietsje aan de magere kant. De Broyer liep er alleen een beetje verloren bij. Toen gaandeweg de motor van Ferreira opgewarmd geraakte, kwam er beterschap. OHL had een halfuur de tijd gekregen om de wedstrijd naar zijn hand te zetten. Het forceerde balbezit en veldoverwicht. Tegen een weeral goed georganiseerd SK moet er tegenwoordig gescoord worden of je krijgt het deksel op de neus.

OHL ontsnapte er niet aan. Even na het halfuur was het van dat. De eerste poging van De Broyer kwam uit een te scherpe hoek. Uitstel van executie. Twee minuten later was het prijs. De Broyer werd foutief gestopt in de 16meter. Ferreira liet het zich geen twee keer zeggen. Hij trapte de strafschop hoog tegen de netten.

Er zijn zo van die mathematische wetmatigheden. Hoe langer men ongeslagen blijft, hoe dichter de nederlaag komt. De openingstreffer had ons niet verlost van de gedachte dat we best zonder kleerscheuren de rust konden bereiken. Geen scheuren, geen kreuken. Integendeel, we passeerden aan de kassa en inden cash. Brienne verzond de bal voor doel waar De Broyer zijn verdediger in de lucht de baas bleef. 0:2, verkleumd in lijf en leden maar hartverwarmende tussenstand aan de rust.

OHL poogde met twee wissels aan de rust de bakens de verzetten. Tevergeefs. Het was zelfs lang wachten tot het gevaarlijk voor Cottier kon opduiken. Die zal ook wel koud gehad hebben. Het belette hem niet de lager schuiver uit de hoek te halen.

Schaars hoogtepunt van een tweede helft waarin SK rustig de kat uit de boom mocht kijken. OHL gaf nooit meer de indruk SK uit het evenwicht te kunnen brengen. Het blok was nog maar eens sterker dan de optelsom van individuele talenten.

Sommige van onze tegenstanders of eminente analisten hebben het nog niet door.  Dit kleine SK is heus wel groter dan zijn budget laat vermoeden.

het verslag op http://www.ohl.be/

Ronse heeft een abrupt einde gemaakt aan het reeksje overwinningen van OH Leuven. Een beetje onverwacht, maar daarom zeker niet overdiend. Leuven krijgt de kans om zich de komende twee weken te herpakken op het Lisp en op Staaien.

OH Leuven startte heel erg goed aan de partij en creëerde al in de openingsminuten een dubbele kans. Na dom balverlies van Ronse stiftte Zahiri de bal heel knap voorbij doelman Cottier, maar zijn fluwelen baltoets plofte tegen de paal. Ruytinx kreeg in de herneming de kans om alsnog de score te openen, zijn schot werd echter van de lijn gekeerd. Ronse toonde iets te veel respect voor OHL, al speelde het best goed mee. Voor het eerste bezoekende gevaar bleef het wachten tot halfweg de eerste periode: Guelsifi zette voor op rechts en De Broyer kon ei zo na binnenglijden. Op het halfuur kwam Schouterden goed naar binnen en schoot dan van ver. De doelman van Ronse pakte zonder veel moeite. De vrijstaande Zahiri bedienen, was waarschijnlijk een betere optie geweest. Net voorbij het halfuur nam Ronse de wedstrijd in handen. Eerst duwde Ruttens een knal van De Broyer in hoekschop, wat later bracht hij knap redding op een pegel van De Broyer. Het bleek slechts uitstel van executie voor Leuven, want toen Lahousse kwelduivel De Broyer aantikte in de zestienmeter ging de bal op de stip. Ferreira-Lino zette de elfmeter heel mooi om en bracht Ronse op voorsprong. Op slag van rusten strafte De Broyer een misverstand tussen Ugo en Ruttens af en zo verdubbelde hij de voorsprong.
Marc Wuyts reageerde tijdens de rust. Onze coach wisselde Ruytinx en Jarakovic voor Macki en Schoonjans. De eerste kans van de tweede helft was overigens voor Macki, die kreeg de bal echter niet voorbij een bos van Ronse-benen. Nadien strafte Romont bijna een foutje af van Zahiri en Ruttens moest redding brengen op een schot van De Broyer. Pas in de slotfase kon Leuven nog eens voor gevaar zorgen. Eboigbe verlengde een verre bal van Vastmans tot bij Zahiri, die zag zijn schot gestopt door Cottier. Nadien viel een lobje van Vanderbiest net over doel en Cottier redde nog eens heel knap op een poeier van Schoonjans, Zahiri kreeg in de rebound ook de bal niet voorbij de Ronse-doelman. Zo komt er een einde aan het Leuvense reeksje overwinningen. OHL moet de komende weken vol aan de bak tegen Lierse en STVV.
Trainer Marc Wuyts toonde zich erg ontgoocheld na de wedstrijd. “Ronse is uiteraard een goede ploeg. Maar het is toch pijnlijk dat onze knappe reeks hier stopt”, stelde Wuyts. “We begonnen nochtans uitstekend aan de partij met een dubbele kans. Maar al heel snel bleek dat we het ritme van in de openingsminuten niet konden vasthouden en aan de rust keken we al tegen een 0-2 achterstand aan. Dan weet je dat het heel moeilijk wordt om nog iets te rapen. Ik bracht dan twee frisse aanvallers in, maar dat bracht geen soelaas. Tot overmaat van ramp pakten Van Steenbrugghe en Vanderbiest ook nog geel, waardoor ze zaterdag geschorst zijn”, foeterde Marc Wuyts.