Wedstrijdverslagen

Met de ogen dicht. Met de duimen in de oren en de pinken in de neusgaten. Op kousen met gaten, met schaatsen op lauw water. Op een fiets zonder pedalen, met wielen zonder spaken. Met een keu zonder pommerans. Met een blinde als gids, een dove dirigent. Met Fred Flinstone als trainer en zijn maat Barney als Cyriel. Met Marc Reynebeau als scherpschutter of Paris Hilton als de Maagd van Horebeke. Met Ze Yung Ye als coach en Pietro Alatta als biechtvader. Met Rik De Saedeleer op de libero en Theo Custers in de spits. Met minister Dardenne als barman en Christian als voorzitter van Club 38. Kijk mama zonder handen.

NOOIT, NOOIT, voor altijd duidelijk, NOOIT verlies je deze wedstrijd. Al speel je hem nog tienmaal over.

Missen is menselijk en dus te vergeven. Het is je bij deze vergeven Billen. Het zal je je hele carrière achtervolgen, we zullen het onze kleinkinderen als anekdote vertellen.

Maar het missen maakte ons misselijk. We kregen aambeien op de eikel, zuur aan ons zoetje, de tepel hing in de hete soep. De Madrileense muur van Casillas was nog een molshoop, de leeuw van Waterloo een dwergkonijn. In ons doel stond een koffiefilter. Na de wedstrijd trok hij begrijpelijk zijn shirt tot over de oren. Pijnlijk om aan te zien, pijnlijk over de ganse doellijn. Priemen in ons supporterhart.

Dan start je eens met je beste ploeg. Met de overwinning als doel. Daar konden De Broyer en Ouardi voorin en de anderen in steun voor zorgen. Het was de moeite om te volgen.

SK speelde één van zijn betere wedstrijden. Ex-SKer El Khanchaf dreigde zeer vlug roet in het eten te strooien. Misschien gehinderd door de felle wind miskeek Mrabet zich voor de eerste keer van de avond. Na amper 4 minuten lagen we op achterstand. Maar het tij keerde zeer vlug. Eerst bracht Ouardi ons opnieuw in de wedstrijd en dan herhaalde Brienne zijn straffe stoot van tegen Hamme: loeihard van ver en onhoudbaar.  Ook loeihard en (on)houdbaar deed Neve hem na aan de overkant. Nauwelijks een kwartier gespeeld en 2:2. Wat konden we meer wensen. Zeker toen Ferreira een terechte strafschopfout op Guelsifi kon omzetten. Met een 2:3 score aan de rust en het betere voetbal was het zonneklaar in de regenhemel dat SK hier geen problemen ging verkopen.

Tot Mrabet er anders over besliste. Een ogenschijnlijk ongevaarlijke voorzet. Doelman in de lucht, bal grijpbaar op de borst. Neen dus. Gelost en pats: 3:3.

Idem dito 5 minuten later. Vrijschop. Goed zicht, bal botst, gelost en pats: 2:4.

SK bleef domineren, Waasland grossierde in de fouten. Een rode kaart was duidelijk verdiend, het had zelfs iets meer mogen zijn.

Met 11 tegen 10 werd alles op de aanval gezet. Het liet zich raden dat er dus ook op de counter van Wase kant gevaar zou komen. Van Geem vertrok als een raket uit de tweede lijn. Hier was Mrabet wel kansloos.

Het valt te vrezen dat niet iedereen het positieve van de avond zal onthouden. Dan maar een pluim voor de vocale steun van de SK aanhang.

Op de site van Waasland

Puyenbeke kreeg zaterdagavond maar liefst 8 doelpunten voorgeschoteld in de wedstrijd tegen Ronse. Tegen een sterk Ronse wist Red Star, dankzij een knappe collectieve prestatie, tot twee keer toe een achterstand weg te werken. Waasland blijft door deze overwinning, met de wedstrijden tegen Antwerp en Sint-Truiden in het vooruitzicht, bovenin het klassement meedraaien.

Al na 4 minuten opende El Khanchaf na een knappe combinatie met Van Geele en Onana, tegen zijn ex-club de score met een plaatsbal over doelman Mrabet. Ronse reageerde echter snel en 3 minuten later stond de 1-1 al op het bord. Ouardi profiteerde van een aarzeling van Verhulst om de bal over de lijn te werken.

Red Star, met Crabeels centraal achterin ter vervanging van de geschorste Masureel, had het moeilijk met een vinnig en technisch sterk Ronse. Ferreira-Lino zag zijn schot vanop 40 meter maar net over doel verdwijnen. In de 13e minuut kende Brienne meer succes toen hij ongehinderd kon aanleggen en de bal knap naast Verhulst in doel krulde.

In de 17e minuut stonden de bordjes opnieuw in evenwicht. Neve volgde het voorbeeld van Brienne en probeerde het maar liefst vanop 30 meter. Het schot van Enzo belandde knap in de linkerbovenhoek. Red Star bleef het echter moeilijk hebben tegen de snelle en dribbelvaardige Ronse-spelers. O.a. Crabeels keek al snel tegen een gele kaart aan.

Net toen Red Star meer greep kreeg op het spel, werd Ouardi op de rand van de zestien meter door Van Geele van de bal gezet. Scheidsrechter Verlinden zag in de tussenkomst van Van Geele echter een fout en legde de bal op de stip. Ferreira-Lino aarzelde niet, zodat Ronse (verdiend) met een 2-3 voorsprong de rust in ging.

De tweede helft was nog maar net op gang gefloten toen een voorzet van Van Geem, na mistasten van doelman Mrabet, bij Onana terechtkwam. Hervé twijfelde niet en trapte van dichtbij zijn 10e van het seizoen binnen. Red Star drukte nu door en dat resulteerde al snel in de 4-3. Deze keer was het Crabeels die, opnieuw na mistasten van de bezoekende doelman op een vrije trap van El Khanchaf, van dichtbij de bal hoog in doel werkte.

Na een ongelukkige tweede gele en dus rode kaart voor Crabeels in de 65e minuut, leek Red Star nog een lastig wedstrijdeinde voor de boeg te hebben. Ronse kon echter weinig uitgespeelde kansen creëren. Enkel in de 72e minuut kwam Red Star goed weg. De kopbal van Ouardi verdween slechts enkele centimeters naast het doel van Verhulst.

Het was zelfs Red Star dat de score nog verder wist uit te diepen. Silvino lanceerde op de tegenaanval knap Van Geem, die handig de uitgekomen Mrabet omspeelde en de 5-3 in doel legde. Ei zo na werd het zelfs nog 6-3. De kopbal van de ingevallen Mathyssen ging echter net naast.