Wedstrijdverslagen

SK heeft zijn wederoptreden in tweede niet gemist. Integendeel, het werd een schot in de roos. Met enkel Brienne in de basis en Moumou en Cottier op de bank als nieuwkomers, koos trainer Van Renterghem voor continuïteit. Derouck, twee seizoenen geleden nog te licht bevonden door onze Oudenaardse buren voor bevordering, was de stofzuiger van dienst voor een alweer uitstekende verdediging.

Olympic eiste aanvankelijk het meeste balvoordeel op. Het eerste kwartier bracht echter geen sensatie. Leurquin mocht wel aanleggen maar Mrabet pareerde het schot. SK kreeg het gaandeweg moeilijker met de snelheid van uitvoering. Het centrale duo achterin, Debrul en Langlet, gaf evenwel geen krimp.

Het duurde een goed halfuur voor de bezoekers zich hadden aangepast. Ferreira was de eerste die een schot mocht plaatsen. Het was de voorbode van wat in nauwelijks vijf minuten de doodsteek van de thuisploeg zou worden.

Ferreira, wie anders, ontbond in zijn eigen persoonlijke doch efficiënte stijl zijn duivels. Als een slangenmens slalomde hij door de verdediging tot hij foutief werd gestopt in de 16 meter. Geen mens die de strafschop betwistte. Het eerste doelpunt van SK in tweede was een feit.

De thuisploeg moet volledig van de kaart zijn geweest. De supporters waren nog uitgebreid de voorsprong aan het vieren toen Guelsifi een misverstand tussen Flammini en zijn doelman benutte om nog voor de rust SK op een geruststellende 0:2 te brengen.

Trainer Van Ost zal tijdens de rust waarschijnlijk in alle staten zijn geweest. Op de bekerwedstrijd in Zichen-Zussen Bolder hoorden we de scouts van Olympic zelfverzekerd zeggen dat SK met zo'n trage verdediging geen problemen zou opleveren. The day after weet hij nu wel beter. Steens en Saintini mochten in de kleedkamer blijven. Banga en Jerkovic moesten voor de doelpunten zorgen.

Olympic werd inderdaad gevaarlijker maar scoren deed het niet.

Tien minuten in de tweede helft kroop SK door het oog van de naald. Op hoekschop vermeden Mrabet en de paal de aansluitingstreffer. Hoe de bal er in die fase niet inging blijft voor altijd een raadsel.

SK was niet uitgeteld, zelfs niet aangeslagen. Eerst zag Romont  zijn schot naast het doel belanden, twee minuten later was het Ferreira die in de tegenaanval bijna tot scoren kwam en een tweede poging van Romont eindigde op de doelman.

Het was tijd voor een kwartiertje opwinding. Banga mocht aanleggen. De gemakkelijke bal werd door Mrabet nonchalant verkeerd aangepakt maar de intikker werd afgekeurd wegens voorafgaandelijk buitenspel. Olympic voelde dat dame Fortuna niet aan haar zijde stond. Jerkovic werd uitgesloten wegens natrappen. De onmacht werd frustratie en dat hielp de thuisploeg nog minder. Zeker toen tien minuten voor het einde nog een doelpunt van de thuisploeg wegens buitenspel werd afgekeurd.

Het nekschot werd gegeven door Guelsifi. Met een prachtig afstandsschot legde hij de eindstand vast. Brogno met veel omhaal als de redder van Olympic aangeworven, illustreerde op schrijnende wijze de zwakte van de thuisploeg door net affluiten nog een strafschop hoog over te schieten.

We kunnen ons zonder moeite inbeelden hoe de sfeer in de bezoekende kleedkamer moet geweest zijn. Met recht en reden, gewoon verdiend.