|
Wedstrijdverslagen
Eindelijk nog eens
een sfeertje uit betere tijden. Prachtig
najaarszonnetje en een degelijke opkomst, met
dank aan de vele Aalst supporters.Restte nog te
hopen op een genietbare wedstrijd. Daar gingen
we voornamelijk in de tweede helft op
getrakteerd worden.
Het had anders wel wat voeten in de aarde
voor de wedstrijd kon aanvangen. Een uitgebrande supportersbus en
loszittend net waren de spelbrekers.
Mrabet, overladen met positieve kritiek
omwille van zijn prestaties bij de beloften, mocht voor het eerst het SK
doel verdedigen. Dubart kreeg de "eer" de organisatie van de opvang van
de Aalsterse sterspeler Troch op zich te nemen.
Welgeteld een halve kans kreeg den
Eendracht. Weer bleef die bal hangen in de 16 meter. Troch legde af en
Verheyen knalde binnen.
Het deed SK geen deugd. Combineren, jawel.
Individueel proberen te forceren, te vaak. Maar de 16 meter halen was
een probleem. Dan maar hopen op een stilstaande fase, pijnpunt bij
uitstek. Op een vrijschop van Ferreira was Debrul er wel zeer dichtbij.
De ruststand was gevleid voor de Ajuinen.
SK had zijn objectieven tijdens de rust
bijgesteld. Ferreira dook vaker in de spits op. De wedstrijd kreeg animo
en werd een aangenaam kijkstuk.
Debrul leverde de perfecte voorzet af, maar
Romont miste compleet de afwerking. Op het uur werd Ferreira
overduidelijk foutief neergehaald in de grote rechthoek. De scheids
twijfelde even, gaf balvoordeel, dat niets opleverde. Maar hij verzuimde
terug te keren naar de eerste fout. Dus weg strafschop. Zwak van de
scheids.
Gerechtigheid geschiedde niettemin. Want
amper één minuut na de strafschopfout brak De Broyer de Aalsterse
defensie open en legde de verdiende gelijkmaker tegen de netten.
Beide ploegen hadden maar één doel meer. De
winning goal maken. De supporters waren de gelukkigen. Het doelpunt hing
constant in de lucht, maar het was koffiedik kijken wie nog zou scoren.
Troch kopte hoog naar doel. Mrabet redde
gevat.
Twee minuten voor affluiten zette De Broyer
op rechts een nieuwe raid op. Doelman De Veirman kwam wel ongepast zeer
ver uit zijn doel en er restte hem geen andere keuze dan De Broyer
onderuit te halen. Aalst moest met 10 verder. Van Den Brande, ingevallen
aan de rust, werd gelegenheidsdoelman.
Too little and too late. Al was een
gelijkspel misschien wel de logische weergave van de wedstrijd, er bleef
ons toch een wrang gevoel over. Kwam die laatste pas maar beter ter
bestemming en vooral, wanneer gaat de tegenstander beven als we een
stilstaande fase cadeau krijgen? |
