SV OUDENAARDE    1

     1    K.SK

opstelling

 

 

 

opstelling

 

 

 

Heyman         Vervaet        
Nottebaert         Langlet        
Brewaeys 44       Debrul        
Dhont         Dugaerdeyn        
De Jonckheere 40 82 82   Guelsifi       80
De Langhe       80 Ferreira       72
D'Hollander       85 De Broyer        
De Caluwe         Essikal        
Van Gyseghem         Kurtulus        
Ruysschaert       70 Romont       70
Va Holm         Dubart 79      

op de bank

 

 

 

 

op de bank

 

 

 

 

Vandendriessche         Mrabet        
Difallah         Synaeghel       72
Bauters         Coppens       70
Balcaen         De Rouck       80

 

scheidsrechter G. Michiels
assistent G. Bossuyt
assistent M. Daeseneer
 
13' De Langhe 1:0 22' Romont 1:1

 

Wedstrijdverslagen

DE derby van de Vlaamse Ardennen is geëindigd op een billijk gelijkspel. Beide ploegen zullen zich wel kunnen vinden in dit resultaat dat de uiteindelijke weerspiegeling is van een wedstrijd die de supporters toch een beetje op hun honger heeft laten zitten. Anders dan de memorabele wedstrijd in 1990 zal deze editie geen prominente plaats krijgen in de sportgeschiedenisboeken.

Er overviel ons onmiddellijk een déjà vu effect. De klok toonde nog de eerste minuut van de wedstrijd toen een terugspeelbal van Dubart Vervaet danig in de moeilijkheden bracht dat er ei zo na een doelpunt op volgde.

Oudenaarde was gelanceerd en bij de tweede mogelijkheid was het wel prijs. Een vrijschop werd te gemakkelijk door De Langhe in doel getrapt.

Het was de eerste doch niet de laatste keer dat de SK verdediging in verlegenheid werd gebracht op een stilstaande fase.

Voor de thuisploeg waren dit trouwens zowat de enige keren dat het druk op de ketel kon zetten. SK was technisch, individueel en collectief, de betere voetballende ploeg.

Dugardeyn, Guelsifi, Ferreira (om maar die te noemen), zijn in staat om deze ploeg op een hoger niveau te tillen.

De tegentreffer van SK mocht er zijn. Guelsifi dolde op rechts met zijn tegenstanders, zette strak voor en Romont dook gepast op aan de tweede paal om zijn eerste van het seizoen te maken. Het laat zich aanzien dat ook hij stilaan het ritme van de competitie in de benen krijgt.

De laatste halve kans van de eerste helft was voor SK. Een combinatie De Broyer, Ferreira eindige bij Guelsifi die vallend naast besloot.

Ook de eerste kans van de tweede helft was voor SK. Ferreira besloot op de doelman.

Het ontbrak de wedstrijd echter aan spankracht om echt opwinnend te zijn. Slordigheden bij Oudenaarde en organisatieproblemen achterin op stilstaande fasen bij SK zorgden wel voor wrevel en commentaar op de tribune.

En zoals we reeds eerder hebben gezien, waren ook ditmaal de laatste minuten moeilijk voor SK, dat te gemakkelijk achteruit kroop.

Het eindresultaat is het enige dat telt. Met bovenop de vaststelling dat de algemene vormcurve stijgende is. Met nu twee thuiswedstrijden op rij een enige gelegenheid om de basis te leggen voor een rustig seizoen.

 

Le Courrier de l'Escaut: Nul équitable au terme du derby flandrien.
Privés de ce derby depuis plus de quinze ans, les supporters Renaisiens ont répondu présent en nombre ce samedi soir au Thienpontstadion. Ils ont assisté à une bonne rencontre de leurs favoris, rencontre qui aurait pu basculer d'un côté comme de l'autre.
Les locaux mettent la balle en jeu et ont bien failli profiter d'un énorme raté de l'arrière-garde renaisienne, De Langhe bottant à côté du ballon qui sort malgré tout en corner. Les arrières visiteurs sont absents en ce début de match, les approximations étant légion.
Petit à petit, les “ Rouge et bleu” rentrent dans la rencontre. Un premier essai partira des pieds de Ferreira sans, danger pour Heymans à la I2e. A la minute suivante, un coup-franc de De Jonckheere est repris par De Langhe, esseulé au point de penalty et cela fait 1-0. Sur la remise en jeu, De Broyer shoote dans le filet latéral. Renaix égalise à la 21e un effort sur, la droite de Guelsifi amène un centre de celui-ci et Romont est au second poteau pour battre le keeper local (I-I). Renaix continue alors sur sa lancée mais la dernière passe faisant défaut, le portier local ne sera plus mis en danger.
A cinq minutes de la mi-temps Pourtant, un rapide mouvement parti de la gauche, aboutit à Guelsifi. Ce dernier, bousculé au moment de reprendre le cuir botte à côté. Peu avant la pause, De Broyer est fauché par Brewaeys qui reçoit logiquement le canon Jaune
Le nul au repos était logique mais Renaix mentait de mener aux points.
Au début de seconde période, Vervaet, attentif, doit se coucher deux fois notamment sur un coup-franc de De Jonckheere. Ensuite, Renaix reprend la partie en mains, les locaux ayant de plus en plus recours à la faute pour annihiler les offensives visiteuses. A la 55e, Ferreira s'échappe et se présente seul devant Heymans mais il botte sur ce dernier. “ J’ai voulu placer au premier poteau, mais il est parvenu à dévier mon envol de la jambe ; cela aurait été la balle de match. ”, avouait le capitaine renaisien, meurtri par le traitement que lui réserva Dhont durant la rencontre.
À l'heure de jeu, sur un corner de la gauche, la reprise de Brewaeys ne passe pas loin. Il était idéalement placé au petit rectangle. Vervaet se. Détend bien pour dévier en corner une reprise de Brewaeys consécutive à un nouveau coup-franc de De Jonckheere à la 68e. Sur la réplique, Essikal traverse tout le terrain mais botte au-dessus.
Audenaerde se retrouve à dix pour les dix dernières minutes, De Jonckheere recevant sa deuxième carte jaune pour un tacle (un de plus du côté local) un peu trop appuyé. Renaix a failli en profiter, mais sur un corner, la reprise de Dugardeyn de la tête à la 84e est trop faible et le gardien s'empare de la balle.
Les locaux feront le forcing en fin de rencontre, mais plus rien ne sera marqué. On en restera sur un nul qui caractérise bon nombre de derbies.

 

Het Nieuwsblad: Trainers van Oudenaarde en Ronse eensgezind na gelijkspel n derby
`Wij konden winnen'

Ruim 1.300 toeschouwers waren zaterdagavond getuige van een spannende, maar zeker niet onvergetelijke derby der Vlaamse Ardennen. Het 1-1 gelijkspel werd achteraf door beide ploegen als billijk ervaren.
De derby begon met een uit de lucht gevallen kans voor De Langhe na een mistasten in de bezoekende verdediging. De Langhe scoorde tien minuten later heerlijk op een vrij schop, maar Romont herstelde vrij snel het evenwicht in de cijfers. Daarop beheerste Ronse de rest van de eerste helft.
`Wij gaven de Ronsese nummer tien, Gregory Ferreira Lino, veel te veel ruimte. Zo was hij zeer gevaarlijk en kon hij doen waar hij zin in had. Daarom heb ik bijgestuurd door Bert Dhont (gestart op de rechterflank) met Pieter-Jan Ruysschaert (centraal) van plaats te wisselen. Bert kon daar zijn ervaring uitspelen', zegt trainer Willy Wellens. `Dat neemt niet weg dat SK Ronse een sterke ploeg is. Met De Broyer en Ferreira lino hebben zij twee goede spitsen. Ook de flanken maakten indruk. Volgens mij is dit beweeglijk Ronse een ploeg voor de top. Afgaande op de tweede helft kon het evenzeer 2-1 geweest zijn, ook al was het een wedstrijd met weinig kansen. Ikzelf kan mijn mannen niets verwijten, zij hebben hun best gedaan.'
Gevaar De Broyer
Ook Tim Van Gijseghem kon op een sterke wedstrijd terugblikken tegen zijn stadsgenoten. `Ronse heeft mij vanavond positief verrast. Na de gelijkmaker hadden wij het inderdaad wat moeilijk. Ondanks de verdienstelijke prestatie van Ruysschaert werd met de positiewissel de druk op de verdediging minder. Bert Dhont is bovendien meer leider op het veld. Het gevaar De Broyer hebben wij goed beperkt. Slechts een keer trof hij het zijnet. Na de rust kregen wij een paar goede kansen, maar zelfs met tien kwamen wij op het einde niet meer in de problemen.' Aan de kant van Ronse was er toch wat ontgoocheling. `1-1 is billijk, maar wij hadden hier evenzeer kunnen winnen. Ik benontgoocheld omdat wij het tegen doelpunt pakten op een stilstaande fase, waarvoor ik gewaarchuwd had. Anderzijds vond dat onze balvaste spelers zwaar zijn uitgepakt. Guelsifi en Ferreira Lino moesten daardoor gebleseerd voortijdig naar de kant', luidde het bij trainer Bart Van Renterghem.

 

HLN Niets aan te merken op eindscore
Titelfavoriet Oudenaarde kon de fans in het eerste duel voor eigen publiek geen zege aanbieden. Via De Langhe klom de thuisploeg vroeg op voorsprong, maar Romont stelde vrij vlug gelijk. En nadien werd Ronse een tijdje de betere ploeg. In de loop van de tweede helft werd het evenwicht hersteld. In de slotminuten, na dubbel geel voor thuisspeler Dejonckheere, drong Oudenaarde nog het meest aan. Een billijk gelijkspel dus.
Rechtsachter Kurtulus zorgde kort na de aftrap voor dreiging in de eigen rechthoek. Hij speelde tekort terug, maar De Langhe kon net niet bij de gek capriolerende bal. Oudenaardse bonus kwam er toch. Dejonckheere dropte een vrije trap in de rechthoek. De Langhe nam de bal in één tijd op de slof en opende de score. Knappe goal!
De voorsprong bleef slechts negen minuten op het bord. Guelsifi drong op rechts door tot op de doellijn. Van Holm kon zijn voorzet niet afblokken en linksmidden Romont duwde de bal tegen de netten.
Na die gelijkmaker werd Ronse de betere ploeg. Ferreira Lino kreeg heel veel vrijheid, maar loepzuivere doelkansen afdwingen lukte niet. Tien minuten na de rust kwam de vaardige Fransman, vrijgespeeld door Dugardeyn, toch oog in oog met Heyman. De Oudenaardse goalie weerde met de voet af. Stilaan herstelde de thuisploeg het evenwicht. Op corner van Dejonckheere leken Brewaeys en D'Hollander elkaar te hinderen. De bal vloog naast. En op een nieuwe vrije trap van Dejonckheere kon De Langhe deviëren. Doelman Vervaet weerde af in corner.
Negen minuten voor affluiten kreeg Dejonckheere een tweede geel karton voor een aanslag op Kurtulus. Met tien tegen elf drong Oudenaarde nog aan, maar de stand wijzigde niet meer. Ook Heyman moest nog één keer ingrijpen op een kopbal van Dugardeyn.

 
Commentaren en reacties

HLN: WILLY WELLENS (SV OUDENAARDE)
«Bezoekende nummer 10 kreeg te veel ruimte»
Oudenaarde-trainer Willy Wellens schoof tijdens de rust Bert Dhont naar het centrum en liet Pieter-jan Ruysschaert de rechterflank opzoeken.
«Omdat we op het middenveld aan het verzuipen waren», verduidelijkte Wellens. «Met Dejonckheere en Ruyssehaert had ik daar twee jonge gasten, twee goeie voetballers, maar ze lieten de nummer 10 van Ronse (Ferreira Lino, nvdr.) te veel ruimte.»

 

«Veel dikke enkels inkleedkamer»
«We hadden drie punten kunnen pakken», vond Ronse-trainer Van Renterghem. «Mijn spelers zijn ontgoocheld, de emoties in de kleedkamer laaiden even hoog op. Ik heb twee vervangingen moeten doorvoeren door letsels. Ik zie in mijn kleedkamer veel dikke enkels. De scheidsrechter had eerder moeten ingrijpen. We pakten een doelpunt op stilstaande fase. Mijn mannen daar vooraf voor gewaarschuwd.”

 

HLN 2.10 B. Van Renterghem: «Ik had het gevoel dat er meer inzat»
De derby's tegen Zottegem en Oudenaarde leverden Ronse vier op zes op. Een resultaat waarvoor Van Renterghem en co. vooraf best hadden willen tekenen. Zaterdagavond om kwart over negen werd dan ook een spontaan feestje gebouwd. Al kon de trainer zich daar niet helemaal mee verzoenen.

«Gelijk spelen in Oudenaarde wordt min of meer als een overwinning beschouwd», zegt Bart Van Renterghem. «Persoonlijk had ik nochtans het gevoel dat er meer inzat. Op bepaalde momenten in de wedstrijd waren we echt wel de betere ploeg. Toch heeft dit gelijkspel voor de spelers de waarde van een zege. Hopelijk zijn we nu vertrokken. Ze hebben het gevoel dat we toch iets in onze mars hebben.»
Eén nederlaag, één gelijkspel, één overwinning: de voorbode van wat een rustig en gelijkmatig seizoen moet worden voor SK Ronse? Na enkele jaren degradatievoetbal zou dat geen overbodige luxe zijn.
«We hopen dat we het evenwicht stilaan gevonden hebben», aldus Van Renterghem. Na de wedstrijd tegen Zottegem vonden we wel dat we de mensen nog iets verschuldigd waren. Tegen Zottegem moesten we winnen, in Oudenaarde hoefde dat niet per se. Daarom kozen we er ook voor om iets hoger te spelen en niet zo afwachtend als in de vorig wedstrijden. Jammer dat we snel een tegengoal slikten. Heel vermijdbaar, omdat de tegenstander vrij mocht inkoppen. Toen vreesde ik dat de partij wel eens beslist had kunnen zijn. We hebben ons echter goed herpakt. In het begin van de tweede helft hadden we het zelfs kunnen afmaken. Toch kregen we het wel wat lastiger, zelfs toen Oudenaarde met tien man verder moest. Maar onze balvaste spelers Guelsifi en Ferreira Lino had ik toen al moeten vervangen. Hun benen zagen blauw. Maar dat potige spel hoort bij een derby zeker?»

 

Het Nieuwsblad 2.10 Valentin Romont scoort zijn eerste doelpunt voor SK Ronse
`Ik liep kameraad Nottebaert voorbij'
In zijn derde match met SK Ronse versierde de West-Vlaming Valentin Romont zijn eerste doelpunt. Voor hem een moment om te koesteren. Hij was onder de indruk van de uitbundige reactie van de in Oudenaarde aanwezige supporters.

De emoties kwamen los?
Valentin Romont: `Dat mag je wel zeggen. Het doet toch wat als speler uit eerste provinciale al drie matchen te mogen starten in derde klasse en in de derby voor mijn ploeg het enige doelpunt te maken.'

Tot dusver had alleen Kevin De Broyer gescoord?
Hij kwam weer heel dicht bij een doelpunt.
Zijn strijdlust is bijzonder groot. Scoren is zijn opdracht. Als het eens niet lukt, dan is het goed voor de ploeg dat een andere speler ook een goaltje maakt. Het doelpunt in Oudenaarde doet bij mij de druk een beetje verdwijnen en is zeer goed voor het vertrouwen.'
`Ik kreeg de bal keurig toegespeeld door Nabil Guelsifi. In die fase liep ik mijn kameraad Xavier Nottebaert, die in mijn streek woont, voorbij. Toch had ik voor de match stress. Ik ben een speler die er altijd mee bezig is. Ik wil ervoor gaan. Mogelijk laat dat doelpunt mij meer ontspannen toegroeien naar de wedstrijden.'

Je werd voor de derde keer gewisseld?
`Ik had daar eigenlijk zelf om gevraagd. Een gezwollen enkel maakte het mij moeilijk om nog op volle kracht door te gaan.

 

Le Courrier de l'Escaut

Partagés entre deux sentiments.
Les Renaisiens ne sont pas rentrés bredouilles de ce déplacement délicat, mais ce ne fut pas sans mal au vu du nombre de fautes locales.

Les Renaisiens ont montré deux visages ce dernier samedi à Audenaerde.. Leurs débuts de mi-temps ne furent pas sans reproches, ce n'est pas la première fois. Quand ils se décideront à rentrer dans la partie au coup d'envoi, ils se faciliteront grandement la tâche. Et ils ne devront plus attendre d'être menés pour développer leur jeu. Ce qu'ils ont très bien fait pendant la majeure partie de la rencontre.
Si l'on excepte les dix dernières minutes où les “Rouge et bleu” sont apparu fatigués ou stressés. Car une fois en infériorité numérique, les “Jaune et noir” ont jeté leur va-tout pour tenter de remporter la victoire. Il faut dire qu'à ce moment, les atouts offensifs visiteurs avaient été remplaces et qu’il leur était plus difficile de porter le danger devant le gardien local. De Broyer, bien tenu et sifflé (à tort ou à raison) en position hors-jeu à de nombreuses reprises, n'a pas marqué ce week-end. Il ne décolérait pas au coup de sifflet final, estimant avoir été floué à plus d'une reprise.
Bart Van Renterghem, comme la majorité de ses joueurs, pestait sur le trio arbitral : “On a joué notre meilleur rencontre avec un grand Ferreira à la barre. Il avait retrouvé son niveau de DII, mais on l'a cassé et cela sous les yeux de l'arbitre, beaucoup trop tolérant. En fin de partie, on n'a pas su profiter de notre supériorité numérique. Dhont ayant régné en maître dans l'entre jeu à partir de cet instant. Mais je dois quand même signaler qu'il aurait dû être exclu depuis longtemps, ayant matraqué Ferreira pendant 70 minutes. ”
Sur le banc, si on était surpris d'y voir De Rouck, le coach a son explication : “Auteur de bonnes rencontres en espoirs, il méritait sa sélection aujourd'hui. De plus il était motivé à l'idée d'affronter son ancienne équipe. ” Profitons pour féliciter l'équipe espoirs qui mène la danse avec cinq victoires en autant de rencontres.
Laissons le mot de la fin au capitaine renaisien Ferreira, au four et au moulin samedi soir : “ C'était un match qu’on devait jouer à fond pour nos supporters. On n'a pas perdu, c'est bien cela l'essentiel. Collectivement, on était très bien. Pour ma part, j'avais un peu plus de liberté que lors des autres rencontres. Est-ce pour cela que l’entraîneur local Wellens m'avait réservé un mauvais sort ? Je suis sorti par mesure de prudence, car je ne savais plus accélérer. Les locaux n'ont jamais retiré le pied, que du contraire. Je trouve que nous, nous sommes trop gentils. On respecte trop l'adversaire. J'espère que nous sommes enfin lancés dans ce championnat. ”
Réponse dimanche face à Willebroek..