Wedstrijdverslagen

Het moest er eens van komen. Niet dat het er zat aan te komen. Het kwam geheel onverwacht. Of misschien juist niet. Hoe langer de ongeslagen reeks aanhoudt, hoe dichter het eerste verlies komt. De stress van de zegehonger, de  ongewilde fat morgana van de titel die plots uit het niets opduikt, Perwuwelz gekomen om de vernedering uit de heenwedstrijd recht te zetten, het is SK gisteren allemaal net iets teveel geworden.

Onze Waalse buren mochten na de wedstrijd met recht en rede een feestje bouwen op hun verdiende overwinning. SK had, op één actie na, nooit aanspraak gemaakt op een tien op een rij.

Peruwelz had van bij de aanvang zeer duidelijk gemaakt waarvoor het naar Ronse was gekomen. Het zou geen Paaslam zijn.

We waren 10 minuten ver toen Manganzala als een sneltrein Debrul voorbij raasde. De toon was gezet. De snelheid van Peruwelz zou SK zuur opbreken.

Tot overmaat van ramp kreeg Ferreira vroeg in de wedstrijd een tik op de voet die hem de ganse wedstrijd parten zou spelen. Met een manke Ferreira acteerde SK als middelmatige ploeg. Toen Sakanoko er op rechts een spurtje van 50 meter uitperste en dan nog via de verste paal de weg naar de touwen vond, stond SK er compleet laveloos bij. Het was lang geleden dat we het gevoel hadden dat het ditmaal niet meer goed zou komen.

In het derde kwartier oogde het plots even beter, Delie miste een rebound recht voor doel. SK zette zijn mooiste actie van de wedstrijd op, maar doelman De Vlaemynck redde op het schot van Romont.

Dichter bij een doelpunt zou SK nooit meer komen. Want ook in de tweede helft dicteerde Peruwelz zonder zichtbare moeite het spel.

Bij SK ging het van kwaad naar erger. Het voetbalde steeds minder en het ergerde zich steeds meer. De onmacht resulteerde in frustratie. Langlet ventileerde zijn ongenoegen te luid en mocht met een tweede gele kaart het veld verlaten.

Debrul ging voorin spelen in een poging het onmogelijke alsnog te forceren. Het was verloren moeite. SK kreeg een vrijschop, Depoitre recupereerde de bal, liep Essikal, laatste man bij SK, voorbij alsof hij er niet eens stond, omspeelde Mrabet en tekende daarmee het doodvonnis voor SK.

Laat dit hopelijk een "accident de parcours" zijn. Zoniet vallen we gegarandeerd naast elke prijs.