K. SK     1  

     1     OUDENAARDE

opstelling

 

 

 

opstelling

 

 

 

Mrabet         Heyman        
Kurtulus         Nottebaert        
Debrul 37       Brewaeys        
Langlet         Leleu 25      
Essikal         Dhont       79
Dugardeyn         Dejonckheere       75
Derouck 82       De Langhe 57      
Guelsifi       86 Vandendriessche        
Romont         Van Gyseghem        
Delie         Raes        
De Broyer       90 Schamp       84

op de bank

 

 

 

 

op de bank

 

 

 

 

Vervaet         Balcaen        
Buyssens         De Caluwe       79
Arena       90 Van Den Bossche 76     75
Coppens       86 Arys       84

 

scheidsrechter Muyle Yves
assistent Bossuyt Geert
assistent Vermeulen Jan
 
90' 1:1 Delie 64' 0:1 De Langhe

 

Wedstrijdverslagen

Er was de afgelopen week in de pers geen gebrek aan beeldspraak. Bij de supporters was het vaker grootspraak. De aanloop naar de derby van de Vlaamse Ardennen kreeg, alle proporties in acht genomen, bijna de allure van een Europees toptreffen. Zelfs de burgervaders van beide steden kregen de gelegenheid uit te leggen, voor en na de wedstrijd, hoe goed en vooral hoe beter hun stad op allerlei vlakken de vergelijking met de concurrent kan doorstaan.

Het blijft in elk geval toch een wedstrijd apart, alleen al omdat er in de recente geschiedenis niet zoveel werden betwist. En dan is er die bijna aangeboren aversie van twee steden en hun inwoners tegenover mekaar. Op het voetbalveld mochten ze uitmaken wie zich voor een tijdje de enige "Voetbalkoningin der Vlaamse Ardennen" zou mogen noemen.

Koningin zonder kroon.

Een derby verdient een derbysfeer. daar zorgden de talrijke supporters rond het veld wel voor. Op het veld was het toch wel enigszins anders. Natuurlijk was er de spanning en de inzet. Maar om te voetballen moet je met twee zijn. En daarvoor was Oudenaarde niet naar Ronse afgezakt.

Trainer Demanet vond na de wedstrijd dat Oudenaarde goed had gespeeld. Nuance toch een beetje, Oudenaarde had HET goed gespeeld. Het duurde echt geen eeuwigheid voor de echte intenties van de bezoekers aan het licht kwamen. SK niet laten voetballen, het ritme uit de wedstrijd halen, daar alle geoorloofde en niet geoorloofde middelen voor gebruiken en dan hopen op een counter.

SK poogde te voetballen maar na 15 minuten had Oudenaarde het spel reeds 8 keer laten stilleggen. Er stond slechts één voetballende ploeg op het veld, de tweede hakte er maar op in.

We waren 25 minuten en 13 overtredingen ver toen er voor het eerst geel werd getrokken.

Welke oen bestaat het om een wedstrijd te leiden in de clubkleuren  van één van de ploegen. Wel, scheidsrechter Muyle liep ongegeneerd te pronken in geel - zwarte uitrusting. Protserig, niet in de wedstrijd maar hoog daarboven. Jammer dat nooit hij het slachtoffer werd van een verdwaalde Oudenaardse trap. Was hij op zijn kont opnieuw tussen de mensen geland.

Gedurende een halfuur zocht SK naar een voetbaloplossing maar vond die niet. Delie had zijn plaats in de spits mogen behouden, De Broyer zocht de acties op rechts. Het lukte niet, vooral omdat Guelsifi, in de rol van Ferreira compleet de mist inging. Op een vrijschop van Derouck na, werd Heyman nooit bedreigd.

De logica is dan dat men dreigt vast te lopen en de tegenstrever in de wedstrijd komt. En zo geschiedde. Het derde kwartier was het moment voor Oudenaarde om ook even aan voetballen te denken. In de slotseconden van de eerste helft zorgde De Langhe voor de eerste bezoekende kans. Zijn lob ging over.

Trainer Bart Van Renterghem deed een tactische aanpassing voor de tweede helft. De Broyer ging in punt spelen en Delie nam zijn plaats op rechts in.

Het bracht beterschap. Heyman werd eindelijk aan het werk gezet. De Broyer miste de scherpte om een halve kans te benutten.

Oudenaarde rook onraad en hervatte zijn slopingswerk. Het ondenkbare geschiedde.

Op een snelle uitval joeg De Langhe vanop meer dan 20 meter de bal staalhard naast Mrabet in het doel.

Het Ronsese dak stortte in. Geen mens die nog maar één eurocent wou inzetten op de kansen van SK. Daarenboven kreeg Vandendriesse de 0:2 aan de voet. Zijn lob botste via de grond terug tegen de deklat waarna de bal, met de vuist bleek achteraf, door Langlet werd weggewerkt.

Bart Van Renterghem wachtte wel rijkelijk lang om zijn ploeg nieuw bloed te geven. Guelsifi, jammer maar het had deze keer evengoed zonder hem gekund, bleef tot 5 minuten voor tijd op het terrein. Arena, door velen voor de wedstrijd in de ploeg verwacht, mocht slechts opdraven toen De Broyer (hopelijk) licht gekwetst  naar de kant ging.

De coach kreeg gelijk. In de toegevoegde tijd kreeg SK de beloning. Na een hoekschop raakte de bal in het kluwen niet weg en voor één keer stond er een SK speler, Jelle Delie, op de juiste plaats om de gelijkmaker in te duwen.

De ontlading was enorm. De derby eindigde in een typische derby uitslag. Iedereen kon ermee leven. Alles  was weer peis en vree. Het had Oudenaarde 35 overtredingen gekost om het niet tot een wedstrijd te laten komen. SK had uit de pakweg 15 stilstaande fasen op de bezoekende helft niet één echte kans kunnen puren.

We zullen volgend seizoen uitmaken wie de enige echte "Voetbalkoningin der Vlaamse Ardennen" is.

 

HLN 25.2

«Delie redt een punt»
Voor de tweede keer dit seizoen lukte de jonge Ronsenaar Jelle Delie de ultieme treffer in de slotfase. Tegen Oudenaarde wachtte hij tot blessuretijd om de verdiende gelijkmaker te netten.
Met een knap afstandsschot van De Langhe na een uurwedstrijd hadden de bezoekers uitzicht op een stuntzege. De Ronsenaars eisten plots meer balbezit op, maar twaalf minuten voor het einde leek de partij zelfs gespeeld toen Vandendriessche doorbrak en over de aarzelend uitgekomen Mrabet lobde. De bal botste echter tegen de lat en voor de neus van Schamp bokste Langlet de bal met de vuist op. Ref Muyle zag er geen graten in, volledig in lijn met de lakse manier waarop hij de wedstrijd had geleid.
Kansen bleven schaars. Derouck mikte een vrije trap net naast en ook de doorgebroken Essikal mikte naast de kooi van Heyman. Op slag van rust had Oudenaarde de openingsgoal aan de voet. Vandendriessche bediende De Langhe, maar die lepelde de bal van dichtbij nog over doel.
Boeken dicht
De bezoekers ondergingen in de tweede helft de wet van de sterkste. Toen Derouck zijn eigen vrije trap in de rebound terug richting doel kopte, kreeg De Broyer een paar meter ruimte, maar hij besloot op Heyman. De match zat potdicht en Guelsifi bleef egoïstisch acteren. Nadat hij zich had vastgelopen hernam Romont, maar Heyman stond pal. Ook toen Dugardeyn met een schuiver uitpakte, liet de secure doelman zich niet verrassen. Toen De Langhe op aangeven van Van Gyseghem scoorde, moest Ronse meer dan ooit komen. Guelsifi besloot eerst nog op Heyman. Negen minuten voor het einde mocht Derouck nog eens aanleggen aan de rand van de rechthoek maar Heyman zweefde de bal proper in hoekschop. Toen de Oudenaardse verrassing in de maak was, tikte Delie de bal van dichtbij toch nog over de lijn. Gerechtigheid geschiedde alsnog.

 

verslag op site oudenaarde

Je hebt zo van die wedstrijden die voorbestemd, of liever, gedoemd zijn om op een gelijkspel te eindigen. Wel, KSKR – KSVO van gisterenavond was er zo eentje met vooral in de 2de helft spanning, doelkansen, betwiste fases, emoties en de gelijkmaker in blessuretijd. Een typische derby-uitslag, heet zoiets dan in voetballand. 2 wijzigingen bij KSVO in vergelijking met de ploeg die vorige week Couillet afpoeierde: Dhont nam zijn plaats op het middenveld terug in en ook Mathieu Dejonckheere was er opnieuw bij. Beiden waren vorige week geschorst. Klaas Van Den Bossche en “Hristo” Arijs – ietwat verrassend - namen plaats in de dug-out. Bij onze buren was sterkhouder Ferreira geelgeschorst. Lekker sfeertje in het vrij goed gevulde O. Cruckestadion, maar vooral in de eerste helft bleven de toeschouwers op hun honger zitten. Niet dat er echt slecht werd gevoetbald, maar het zout (lees: doelkansen) ontbrak in de eerste helft. KSVO had zijn lesje uit de heenmatch geleerd en wist dat Ronse ons vooral via snelle uitbraken over de flanken en de beweeglijke en aalvlugge De Broyer kon pijn doen. In het eerste kwartier zat alles dan potdicht. Ronse domineerde en KSVO vond, ondanks de noeste arbeid van de alom aanwezige Dhont en het uitstekende sloperswerk van Timmy Van Gyseghem - die in zijn achtertuin speelde - zijn draai niet op het middenveld. Defensief stond er echter een blok en was er al eens een barstje, dan werd dat vakkundig toegemetst door de immer rustige Brewaeys en een erg geconcentreerde Leleu. Ronse kreeg heel wat vrijschoppen, al dan niet terecht, maar het was enkel Brecht De Rouck die kon dreigen met een goedgeplaatste trap net naast de kruising. Aan de overkant kon Vandendriessche net niet bij een slimme kruispass van Schamp en lobde Jan De Langhe net over het doel in de slotminuut. Ex Zulte-Waregem verdedigers Leleu en De Brul verdeelden netjes onder elkaar de gele kaarten en zo was het op dat gebied ook gelijk aan de rust. Geen wijzigingen in de opstelling bij het begin van de 2de helft die heel wat meer te bieden had. KSVO combineerde beter, maar het 1ste gevaar kwam aan de overkant toen Heyman goed in de voeten dook van De Broyer. KSKR begon balbezit op te eisen, maar met de afstandsschoten had Heyman geen enkel probleem. En dan op de 63’ ontplofte de wedstrijd als Jan De Langhe uitpakt vanop ruim 20 meter uit met een verrassende knal die via binnenkant paal uitsterft in het doel. 0 – 1 en dolle vreugde in het bezoekende kamp. Ronse bleek wat aangeslagen en op hoekschop kopte Leleu niet zo heel ver over. Op de 70’ minuut moest Heyman toch goed plat gaan op een verrassend afstandsschot. Ook aan de overkant was er gevaar vanop afstand: Vandendriessche uit de draai, maar Mrabet is bij de pinken. De compleet leeggespeelde Dejonckheere pakt geel en wordt uit voorzorg vervangen door Klaas Van Den Bossche. Even wordt het wat bitsiger als op korte tijd diezelfde Van Den Bossche geel pakt en even later ook De Rouck het ongezellige kaartje onder de neus gestoken krijgt. Op de 77’ het kantelmoment: een diepe pass op Vandendriessche, die gaat in duel met De Brul en kan nog net zijn voettip tegen de bal plaatsen. De bal gaat mooi over de uitgelopen doelman maar aait de onderkant van de lat. Volgens de meeste waarnemers wordt de terug in het veld springende bal net voor de neus van de aanstormende De Langhe duidelijk met de hand beroerd door Langlet, maar de scheids wuift het protest van de bezoekers weg. De geel-zwarte supporters richtten hun blik ten hemel, denkend en prevelend van: “Het zal toch niet waar zijn! Daar hangt de bui!”De lichtgeblesseerde kilometervreter Bertje Dhont wordt dan vervangen door De Caluwe en even later is KSVO er opnieuw dichtbij als Jan De Langhe halfdraaiend iedereen tegenvoets neemt met een hobbelend schot dat slechts centimeters naast gaat. Weg kansen! In een heroïsch eindoffensief gaat Ronse dan met man en macht én ongelofelijk enthousiasme op zoek naar de gelijkmaker en Heyman pakt mooi een vrijschop van de Rouck. 5 minuten voor affluiten pakt dezelfde Nick uit met een dubbele kamikazesprong na een geweldige scrimmage en redt Nottebaert net voor de doellijn nog eens de meubelen. Het regent vrijschoppen – al dan niet terecht – en in de 90’ wordt de Broyer nog vervangen. Arijs pakt de verdediging in snelheid maar wordt heel twijfelachtig afgevlagd voor buitenspel. En wat in de lucht hing gebeurde dan uiteindelijk toch. Een wanhoopsschot wijkt af op een Oudenaards been en gaat in hoekschop. De vurige KSKR-aanhang stuwt zijn mannen – doelman incluis – vooruit en na opnieuw een ongelofelijke scrimmage kan Delie zijn voet tegen de bal zetten en het gelijkspel op het scorebord spijkeren. Immense vreugde bij Rood-Wit-Blauw en bij KSVO druipt de ontgoocheling eraf. “Sneuvelen op de meet” zou dat in wielertermen noemen. In de laatste seconde is er nog een akkefietje tussen Arijs en De Brul, maar uiteindelijk eindigt de wedstrijd op een billijk gelijkspel: 1 - 1.

Conclusie: Goeie ambiance, veel stof tot nakaarten, ieder zijn waarheid, beide ploegen konden winnen maar al bij al kijken we al uit naar de volgende “België – Holland van de Vlaamse Ardennen”!!

 

 
Commentaren en reacties

G. Demanet:

Ik vind het een billijke uitslag. We hadden zelfs de kans op de 0:2. De bal wordt met de hand weggewerkt en dan is het strafschop, toch altijd meer dan een halve kans waard. Oudenaarde heeft een sterke eerste helft gespeeld, goed uitvoetballend zonder kansen weg te geven. We waren wel tevreden dat Ferreira niet kon meedoen.

In het eerste kwartier van de tweede helft kregen we het even moeilijk. Maar op de counter kregen we weer de beste kansen.

Oudenaarde is zeker tevreden met de uitslag en met de goede prestatie, ook al waren er weinig doelkansen.

Ik vind ook dat de scheidsrechter het goed gedaan heeft vandaag.

 

Bart Van Renterghem:

De uitslag kon inderdaad 0:2 zijn, maar evengoed 2:1. Oudenaarde speelde met een goede organisatie. Bij de 1:1 was er een enorme ontlading, want de uitslag is terecht en daar kan iedereen na de wedstrijd tevreden mee zijn.

 

HLN 25.2

Brecht Derouck: «Champagne smaakt toch nog zoet»
Bij de bezoekers overheerste de ontgoocheling na het puntenverlies en de late goal die het door de neus zag geboord maar Brecht Derouck had zijn medemaats champagne beloofd bij winst tegen zijn exclub. Ondanks het gelijkspel werden de flessen toch ontkurkt. «Die champagne had ik ook aan een paar vrienden beloofd die een spandoek voor me hadden gemaakt», lachte Derouck. «En door onze late gelijkmaker smaakt ze toch nog zoet. Natuurlijk had ik graag gewonnen, maar uiteindelijk verkeren we toch in euforie omdat we nog konden gelijkmaken. Zelf ben ik ook wel tevreden over mijn wedstrijd. Iedereen vertelt me toch dat ik goed heb gespeeld. Met vrije trappen heb ik voor dreiging kunnen zorgen, maar scoren lukte jammer genoeg niet.»

 

Het Nieuwsblad 26.2

Erdinç Kurtulus is trainer Bart Van Renterghem dankbaar
'Goeie ploeg en toffe sfeer'

De entourage van SK Ronse keek met gemengde gevoelens terug op de ploegprestatie in de derby tegen Oudenaarde. De late gelijkmaker was alvast een bevrijding.
Burgemeester Dupont, met zijn collega De Meulemeester in de krant opgevoerd als de man die een verpletterende zege voorspelde in de topderby had het verkeerd ingeschat. Verdediger Erdinç Kurtulus had ook wel meer verwacht dan een puntendeling.

Een driepunter was de betrachting?

Erdinç Kurtulus: 'Wij hebben zeker geen slechte match gespeeld. Oudenaarde heeft het wel slim aangepakt. Het aantal kansen was gering. Wij gingen voor de drie punten maar uiteindelijk was de nederlaag zelfs dichtbij. Het doelpunt van Jelle Delie was de bevrijding.'

Trainer Demanet van Oudenaarde stond na de match met jou te babbelen?

'Wij praatten over Oostende. Hij kwam daar toe als trainer toen ik naar de B-kern was gestuurd. Hij vond dat hij mij nodig had. Het bestuur had een andere visie. Trainer Demanet ruilde Oostende voor Oudenaarde. Ikzelf maakte de keuze voor Ronse. Trainer Bart Van Renterghem gaf wel gunstig advies aan de beleidsmensen. Hij was bij AA Gent vroeger nog mijn jeugdtrainer. Ik mag hem dankbaar zijn. Ik denk overigens met tevredenheid terug aan mijn verblijf bij AA Gent. Toen Georges Leekens daar trainer was, speelde ik zelfs wedstrijden in het eerste elftal.'

De balans bij SK Ronse is positief?

'Het is aangenaam voetballen bij de derdeklasser. Ik kwam terecht in een goeie ploeg met een toffe sfeer. Wij bezetten de vijfde plaats, op zich is dat goed te noemen. Wij willen nog beter doen. In de volgende matchen altijd proberen winnen is ons voornemen.'

Waar speel je volgend seizoen?

'Die beslissing is nog niet genomen. Het is nog afwachten. Ik wil graag praten met SK Ronse met het oog op volgend seizoen. Misschien gebeurt dat in de eerstvolgende dagen.'

 

Tim Van Gijseghem en Oudenaarde verliezen zege in voorlaatste minuut
'Ronse mag zich gelukkig prijzen met dat punt'

SV Oudenaarde leek bij Ronse een vierde opeenvolgende overwinning op zak te stoppen maar incasseerde in de voorlaatste minuut de gelijkmaker.

'Die tegentreffer na een rommelige fase kwam hard aan', reageert Tim Van Gijseghem. 'Wij klommen via Jan De Langhe verdiend op voorsprong, troffen de lat en hadden een strafschop moeten krijgen. Een verdediger van Ronse sloeg de bal met de hand uit het doel maar de scheidsrechter had niets gezien. Bij een 0-2 voorsprong voor Oudenaarde had Ronse de boeken waarschijnlijk definitief mogen sluiten. Nu bleef onze opponent in zijn kansen geloven. Tien punten op twaalf is niet slecht, maar er zat meer in. Het tweede tegendoelpunt in vier wedstrijden kost ons twee punten. Positief is dat we opnieuw met een goede prestatie uitpakten, wat veelbelovend is voor de komende duels.'

Van Gijseghem woont op vijfhonderd meter van het stadion van Ronse, waardoor deze derby voor hem een speciaal tintje had. 'Ik doorliep hier de jeugdrangen, waarna ik naar Moeskroen en Eine trok. Ik ben bij Oudenaarde aan mijn tweede seizoen toe. Veel supporters van Ronse weten niet dat ik hier ooit heb gevoetbald . Ik ben goed bevriend met enkele spelers van SK Ronse, zoals Brecht De Rouck, Valentin Romont en Gauthier Lauwers. Zij zullen toegeven dat zij met dat punt gelukkig mogen zijn.'

 

HLN 26.2 

S. Leleu: «We maakten meer aanspraak op zege»
«Als Ronse een kwartier voor tijd de gelijkmaker had aangetekend, zou ik me bij het gelijkspel kunnen neerleggen, met dat doelpunt in de toegevoegde tijd is dat moeilijker», zuchtte Stefan Leleu. «Vooral omdat we al een unieke kans op 0-2 lieten liggen en omdat scheidsrechter Muyle de ogen sloot voor handspel in de grote rechthoek. Bij 02 was het anders voor Ronse boeken toe.»
Leleu ging als eerste in het boekje van ref Muyle. De tweede gele kaart van de wedstrijd was voor Tjörven De Brul, Leleu's maatje van bij Zulte Waregem. «Allemaal ex-eersteklassers», lachtte Lellen, die donderdag zijn 38ste verjaardag viert. «Het was nog eens een plezante match. Met veel volk, een agressieve start en toch wel de beste kansen voor ons. Wij hadden twee open kansen, Ronse één. Voor het overige beperkte de thuisploeg zich tot dreiging op vrije trappen en corners. Ik vind dat wij meer aanspraak maakten op de zege. jammer genoeg kwam die er niet. We mikten een klein beetje op de derde periode, maar dat wordt nu al moeilijk. Want de match die we op RC Mechelen verloren, telt mee voor het derde periodekampioenschap.» En hoe ziet de toekomst van Leleu eruit?
«Ik weet het niet», besloot Leleu. «Nog een jaartje voetballen nu het weer plezant is? Een nieuwe carrière als trainer starten? Ik ben er nog niet uit.»

 

T. Debrul

«Ontgoocheling overheerst»
Na afloop slofte hij niet echt gelukkig door de catacomben van zijn club, SK Ronse. De derby tegen Oudenaarde had niet echt gegeven wat hij er van verwacht had. Dat Tjörven De Brul met een gelijkspel vrede moest nemen verknalde zijn zaterdagavond.
«Ik heb zo mijn idee over deze wedstrijd», zegt De Brul. «Voor velen zal het wel een grote opluchting zijn dat we in blessuretijd nog een punt konden pakken. Ik ben echter wel ontgoocheld. Dat gevoel overheerst. Ons spel was niet zo goed. We hebben voor te weinig doelgevaar kunnen zorgen en hadden een gebrek aan creativiteit in ons spel. Daar zat de afwezigheid van Ferreira-Lino uiteraard voor iets tussen. Zonder hem scheelt het een flinke slok op de borrel. Hij zorgt bij ons voor veel balbezit en creativiteit. Tegen Oudenaarde nam Guelsifi zijn plaats in. Dat zijn twee verschillende types. Guelsifi is de man die met de bal aan de voet zelf voor de actie gaat. Wat dat betreft hebben we toch een beetje naar ons spel moeten zoeken. Dat is niet voor honderd procent gelukt.»
Tot overmaat van ramp leek Oudenaarde na een uur wedstrijd zelfs een gooi te doen naar de volle buit. Een scenario waarmee de rood-blauwe supporters vooraf alleen in hun nachtmerries hadden rekening gehouden.Maar de ultieme gelijkmaker maakte veel goed.
«Ons grootste probleem was dat we Oudenaarde op het middenveld niet goed hebben kunnen vastzetten. Dat was net ons sterkste punt in de vorige wedstrijden. Geen kansen weggeven en de tegenstander onder druk blijven zetten. Het was frustrerend dat we nu te veel ruimte prijsgaven. De bal viel dan ook net niet goed. In de tweede helft ging het wat beter. Maar net dan scoort Oudenaarde. Pijnlijk, want geef toe, ze hadden nauwelijks voor gevaar kunnen zorgen. Dat ze bij 0-1 gingen verdedigen is hun goed recht. We begonnen risico's te nemen en op die manier werd het zelfs bijna 0-2 toen die bal op de lat strandde.» En op die manier slaagt SI< Ronse er alweer niet in om in de slipstream van de koplopers te komen. «Als we een aantal spelers moeten missen, wordt het moeilijk om hetzelfde niveau te halen. Ons spel wordt dan heel wat minder. In Willebroek hebben we de afwezigheid van De Broyer nog kunnen opvangen. Uiteindelijk speelt het minder een rol wie in de spits speelt, zo lang we dat middenveld maar kunnen vastzetten. Als we dat doen, dan gaan we nog veel matchen winnen. Tegen Oudenaarde is dat jammer genoeg niet gelukt.»

 

Le Courrier de l'Escaut

La montagne accouche d'une souris

La rencontre avait attiré du monde. Les supporters locaux ont eu le dernier mot grâce au but égalisateur de Delie en fin de partie.
Un match entre deux équipes en forme, n'est pas toujours un gage de spectacle. On a pu le vérifier ce week-end à Renaix. Est-ce la peur de perdre qui a paralysé à ce point les joueurs ? Le nombre d'occasions a pu se compter Sur les doigts d'une main, c'est dire le peu d'entrain manifesté par les adversaires.
Les Renaisiens alignaient trois avants, Delie étant confirmé par l'entraîneur malgré le retour de De Broyer. Mais l'absence de Ferreira handicapa l'entre-jeu local. Son rôle fut repris par Guelsifi, peu a son avantage samedi dernier. II nous doit une fameuse revanche.
Une fois l'avance prise au marquoir, les visiteurs se sont encore plus repliés sur eux-mêmes, laissant l'initiative aux locaux, bien incapables de renverser la situation. C'est même Audenaerde qui a eu la possibilité de doubler la marque, la barre venait au secours des “ Rouge et bleu”. Alors qu'ils s'apprêtaient à rentrer chez eux avec les trois points, les “ Jaune et noir” durent concéder l'égalisation en toute fin des arrêts de jeu.
Delie avec la tête haute
L'entraîneur adjoint Patrick Billiet a parfaitement reconnu que l'équipe ne fut pas à la hauteur des espérances : “Notre entrejeu a eu du mal, vu les deux absences. On était souvent deuxième sur le ballon. On doit quand même saluer la prestation du jeune Delie. À dix-sept ans, il s'est bien battu pendant nonante minutes et en a été récompensé par son but égalisateur. Etudiant à Audenaerde, il pourra se rendre à son école la tête haute cette semaine. ”
Quant au capitaine Ferreira, il tente d'expliquer la prestation, en demi-teinte de ses équipiers : “ Les joueurs étaient crispés, c'est la première fois qu'ils jouent devant un public si nombreux. Cette rencontre était dans toutes les têtes depuis quelque temps et cela a eu une influence sur le terrain. Il y avait trop de pression autour de ce match qui se présentait pourtant comme un autre pour la majorité d'entre nous. ”
Celui qui portait le brassard de capitaine, samedi, a l'habitude de ce genre de rencontre. Tjôrven De BruI a fait parler son expérience et regrettait aussi de ne pas avoir remporté la victoire : “On n'a pas eu beaucoup d'occasions, mais j'estime qu'on s'est créé les plus belles par De Broyer et Delie. Car au second time, on a pris plus de risques. La seule fois où on fut mis en difficultés, ce fut le ballon sur la latte. On a encore remarqué que nous ne savons pas enchaîner deux bonnes prestations, surtout quand il nous manque l'un ou l'autre élément. ”
Pourtant à Willebroeck, l'absence de De Broyer passa inaperçue et même l'exclusion de Ferreira n'empêcha pas de remporter la victoire. Ce dimanche, pour le difficile déplacement à Waregem, c'est Derouck qui purgera sa suspension. Un nouveau casse-tête pour le coach Bart Van Renterghem qui est déjà privé de Dubart comme demi récupérateur.