|
Wedstrijdverslagen
Er was de afgelopen week in de pers geen gebrek aan beeldspraak. Bij de
supporters was het vaker grootspraak. De aanloop naar de derby van de Vlaamse
Ardennen kreeg, alle proporties in acht genomen, bijna de allure van een
Europees toptreffen. Zelfs de burgervaders van beide steden kregen de
gelegenheid uit te leggen, voor en na de wedstrijd, hoe goed en vooral hoe beter hun stad op allerlei
vlakken de vergelijking met de concurrent kan doorstaan.
Het blijft in elk geval toch een wedstrijd apart, alleen al omdat er in de
recente geschiedenis niet zoveel werden betwist. En dan is er die bijna
aangeboren aversie van twee steden en hun inwoners tegenover mekaar. Op het
voetbalveld mochten ze uitmaken wie zich voor een tijdje de enige
"Voetbalkoningin der Vlaamse Ardennen" zou mogen noemen.
Koningin zonder kroon.
Een derby verdient een derbysfeer. daar zorgden de
talrijke supporters rond het veld wel voor. Op het veld was het toch wel
enigszins anders. Natuurlijk was er de spanning en de inzet. Maar om te
voetballen moet je met twee zijn. En daarvoor was Oudenaarde niet naar Ronse
afgezakt.
Trainer Demanet vond na de wedstrijd dat Oudenaarde
goed had gespeeld. Nuance toch een beetje, Oudenaarde had HET goed gespeeld. Het
duurde echt geen eeuwigheid voor de echte intenties van de bezoekers aan het
licht kwamen. SK niet laten voetballen, het ritme uit de wedstrijd halen, daar
alle geoorloofde en niet geoorloofde middelen voor gebruiken en dan hopen op een
counter.
SK poogde te voetballen maar na 15 minuten had
Oudenaarde het spel reeds 8 keer laten stilleggen. Er stond slechts één
voetballende ploeg op het veld, de tweede hakte er maar op in.
We waren 25 minuten en 13 overtredingen ver toen er
voor het eerst geel werd getrokken.
Welke oen bestaat het om een wedstrijd te leiden in
de clubkleuren van één van de ploegen. Wel, scheidsrechter Muyle liep
ongegeneerd te pronken in geel - zwarte uitrusting. Protserig, niet in de
wedstrijd maar hoog daarboven. Jammer dat nooit hij het slachtoffer werd van een
verdwaalde Oudenaardse trap. Was hij op zijn kont opnieuw tussen de mensen
geland.
Gedurende een halfuur zocht SK naar een
voetbaloplossing maar vond die niet. Delie had zijn plaats in de spits mogen
behouden, De Broyer zocht de acties op rechts. Het lukte niet, vooral omdat
Guelsifi, in de rol van Ferreira compleet de mist inging. Op een vrijschop van
Derouck na, werd Heyman nooit bedreigd.
De logica is dan dat men dreigt vast te lopen en de
tegenstrever in de wedstrijd komt. En zo geschiedde. Het derde kwartier was het
moment voor Oudenaarde om ook even aan voetballen te denken. In de slotseconden
van de eerste helft zorgde De Langhe voor de eerste bezoekende kans. Zijn lob
ging over.
Trainer Bart Van Renterghem deed een tactische
aanpassing voor de tweede helft. De Broyer ging in punt spelen en Delie nam zijn
plaats op rechts in.
Het bracht beterschap. Heyman werd eindelijk aan het
werk gezet. De Broyer miste de scherpte om een halve kans te benutten.
Oudenaarde rook onraad en hervatte zijn slopingswerk.
Het ondenkbare geschiedde.
Op een snelle uitval joeg De Langhe vanop meer dan
20 meter de bal staalhard naast Mrabet in het doel.
Het Ronsese dak stortte in. Geen mens die nog maar
één eurocent wou inzetten op de kansen van SK. Daarenboven kreeg Vandendriesse
de 0:2 aan de voet. Zijn lob botste via de grond terug tegen de deklat waarna de
bal, met de vuist bleek achteraf, door Langlet werd weggewerkt.
Bart Van Renterghem wachtte wel rijkelijk lang om
zijn ploeg nieuw bloed te geven. Guelsifi, jammer maar het had deze keer
evengoed zonder hem gekund, bleef tot 5 minuten voor tijd op het terrein. Arena,
door velen voor de wedstrijd in de ploeg verwacht, mocht slechts opdraven toen
De Broyer (hopelijk) licht gekwetst naar de kant ging.
De coach kreeg gelijk. In de toegevoegde tijd kreeg
SK de beloning. Na een hoekschop raakte de bal in het kluwen niet weg en voor
één keer stond er een SK speler, Jelle Delie, op de juiste plaats om de
gelijkmaker in te duwen.
De ontlading was enorm. De derby eindigde in een
typische derby uitslag. Iedereen kon ermee leven. Alles was weer peis en
vree. Het had Oudenaarde 35 overtredingen gekost om het niet tot een wedstrijd
te laten komen. SK had uit de pakweg 15 stilstaande fasen op de bezoekende helft
niet één echte kans kunnen puren.
We zullen volgend seizoen uitmaken wie de enige
echte "Voetbalkoningin der Vlaamse Ardennen" is.
verslag op
site
oudenaarde
Je hebt zo van die wedstrijden die
voorbestemd, of liever, gedoemd zijn om op een gelijkspel te eindigen.
Wel, KSKR – KSVO van gisterenavond was er zo eentje met vooral in de 2de
helft spanning, doelkansen, betwiste fases, emoties en de gelijkmaker in
blessuretijd. Een typische derby-uitslag, heet zoiets dan in
voetballand. 2 wijzigingen bij KSVO in vergelijking met de ploeg die
vorige week Couillet afpoeierde: Dhont nam zijn plaats op het middenveld
terug in en ook Mathieu Dejonckheere was er opnieuw bij. Beiden waren
vorige week geschorst. Klaas Van Den Bossche en “Hristo” Arijs – ietwat
verrassend - namen plaats in de dug-out. Bij onze buren was sterkhouder
Ferreira geelgeschorst. Lekker sfeertje in het vrij goed gevulde O.
Cruckestadion, maar vooral in de eerste helft bleven de toeschouwers op
hun honger zitten. Niet dat er echt slecht werd gevoetbald, maar het
zout (lees: doelkansen) ontbrak in de eerste helft. KSVO had zijn lesje
uit de heenmatch geleerd en wist dat Ronse ons vooral via snelle
uitbraken over de flanken en de beweeglijke en aalvlugge De Broyer kon
pijn doen. In het eerste kwartier zat alles dan potdicht. Ronse
domineerde en KSVO vond, ondanks de noeste arbeid van de alom aanwezige
Dhont en het uitstekende sloperswerk van Timmy Van Gyseghem - die in
zijn achtertuin speelde - zijn draai niet op het middenveld. Defensief
stond er echter een blok en was er al eens een barstje, dan werd dat
vakkundig toegemetst door de immer rustige Brewaeys en een erg
geconcentreerde Leleu. Ronse kreeg heel wat vrijschoppen, al dan niet
terecht, maar het was enkel Brecht De Rouck die kon dreigen met een
goedgeplaatste trap net naast de kruising. Aan de overkant kon
Vandendriessche net niet bij een slimme kruispass van Schamp en lobde
Jan De Langhe net over het doel in de slotminuut. Ex Zulte-Waregem
verdedigers Leleu en De Brul verdeelden netjes onder elkaar de gele
kaarten en zo was het op dat gebied ook gelijk aan de rust. Geen
wijzigingen in de opstelling bij het begin van de 2de helft die heel wat
meer te bieden had. KSVO combineerde beter, maar het 1ste gevaar kwam
aan de overkant toen Heyman goed in de voeten dook van De Broyer. KSKR
begon balbezit op te eisen, maar met de afstandsschoten had Heyman geen
enkel probleem. En dan op de 63’ ontplofte de wedstrijd als Jan De
Langhe uitpakt vanop ruim 20 meter uit met een verrassende knal die via
binnenkant paal uitsterft in het doel. 0 – 1 en dolle vreugde in het
bezoekende kamp. Ronse bleek wat aangeslagen en op hoekschop kopte Leleu
niet zo heel ver over. Op de 70’ minuut moest Heyman toch goed plat gaan
op een verrassend afstandsschot. Ook aan de overkant was er gevaar vanop
afstand: Vandendriessche uit de draai, maar Mrabet is bij de pinken. De
compleet leeggespeelde Dejonckheere pakt geel en wordt uit voorzorg
vervangen door Klaas Van Den Bossche. Even wordt het wat bitsiger als op
korte tijd diezelfde Van Den Bossche geel pakt en even later ook De
Rouck het ongezellige kaartje onder de neus gestoken krijgt. Op de 77’
het kantelmoment: een diepe pass op Vandendriessche, die gaat in duel
met De Brul en kan nog net zijn voettip tegen de bal plaatsen. De bal
gaat mooi over de uitgelopen doelman maar aait de onderkant van de lat.
Volgens de meeste waarnemers wordt de terug in het veld springende bal
net voor de neus van de aanstormende De Langhe duidelijk met de hand
beroerd door Langlet, maar de scheids wuift het protest van de bezoekers
weg. De geel-zwarte supporters richtten hun blik ten hemel, denkend en
prevelend van: “Het zal toch niet waar zijn! Daar hangt de bui!”De
lichtgeblesseerde kilometervreter Bertje Dhont wordt dan vervangen door
De Caluwe en even later is KSVO er opnieuw dichtbij als Jan De Langhe
halfdraaiend iedereen tegenvoets neemt met een hobbelend schot dat
slechts centimeters naast gaat. Weg kansen! In een heroïsch
eindoffensief gaat Ronse dan met man en macht én ongelofelijk
enthousiasme op zoek naar de gelijkmaker en Heyman pakt mooi een
vrijschop van de Rouck. 5 minuten voor affluiten pakt dezelfde Nick uit
met een dubbele kamikazesprong na een geweldige scrimmage en redt
Nottebaert net voor de doellijn nog eens de meubelen. Het regent
vrijschoppen – al dan niet terecht – en in de 90’ wordt de Broyer nog
vervangen. Arijs pakt de verdediging in snelheid maar wordt heel
twijfelachtig afgevlagd voor buitenspel. En wat in de lucht hing
gebeurde dan uiteindelijk toch. Een wanhoopsschot wijkt af op een
Oudenaards been en gaat in hoekschop. De vurige KSKR-aanhang stuwt zijn
mannen – doelman incluis – vooruit en na opnieuw een ongelofelijke
scrimmage kan Delie zijn voet tegen de bal zetten en het gelijkspel op
het scorebord spijkeren. Immense vreugde bij Rood-Wit-Blauw en bij KSVO
druipt de ontgoocheling eraf. “Sneuvelen op de meet” zou dat in
wielertermen noemen. In de laatste seconde is er nog een akkefietje
tussen Arijs en De Brul, maar uiteindelijk eindigt de wedstrijd op een
billijk gelijkspel: 1 - 1.
Conclusie: Goeie ambiance, veel stof tot nakaarten, ieder zijn waarheid,
beide ploegen konden winnen maar al bij al kijken we al uit naar de
volgende “België – Holland van de Vlaamse Ardennen”!!
|
