ZOTTEGEM     0

0     K. SK

Wedstrijdverslagen

SK Ronse en SV Sottegem mochten zaterdagavond in een onderling duel uitmaken wie de komende maanden de regerende voetbalploeg van de Vlaamse Ardennen zou zijn.

Niet dat dat veel uitmaakt want winst en verlies, vreugde en verdriet liggen vaak geniepig naar elkaar te kijken. Emotioneel blijft het bij de supporters wel brandend actueel.

Ook voor beide ploegen was het geen wedstrijd zonder inzet. Winst betekende verzekerde aansluiting bij de koplopers. Bij verlies dreigde het verval in de grijze middenmoot.

Kenneth Spiaels (ex SK) had zaterdag in HLN laten optekenen dat Zottegem de betere voetballende ploeg was. Jammer voor hem, maar het is niet zo.

Van meet af aan was het duidelijk dat Zottegem het niet onder markt zou hebben met de kracht van de SK middenveld. Het was te vaak verplicht naar de noodrem te grijpen in de hoop het spel te storen. Het slaagde daarin met als resultaat dat de supporters de eerste helft volledig op hun honger bleven zitten. Geen doelrijpe kans, geen opwarmertjes. Een gemiste kopbal van een zeer bleke Nouhass (speelde op het niveau van bij SK enkele jaren gelden, zeer zwak dus) en een schotje van Ferreira waren de enige wapenfeiten in de koude eerste helft.

Eerlijk toegegeven dat SK de voetballende oplossing niet vond. Er was te weinig aanvallende creativiteit op het middenveld. De dribbels en het loopvermogen van Guelsifi zijn een cruciale factor in het aanvallend compartiment van SK. En die werden gisteren gruwelijk gemist.

De kansjes kwamen er wel met mondjesmaat in de tweede helft. Pogingen van Romont en Dubart konden De Cabooter niet in gevaar brengen.

SK nam Zottegem geleidelijk in een wurggreep waaruit het zich nog nauwelijks kon losmaken. Nouhass schoot (alweer) letterlijk en figuurlijk tekort.

Met 8 hoekschoppen in de laatste 10 minuten kampeerde SK voor het doel van De Cabooter. We telden meermaals 19 man in de lokale 16 meter.

Het was niettemin wachten tot in de toegevoegde tijd voor de echte emoties. Een loeier van Ferreira werd door De Cabooter uit de kruising gehaald en net voor affluiten kwam Delie centimeters tekort om de bal in te schuiven. Too little, too late.

SK had ondertussen een strafschop geclaimd. Neen, op die manier zouden we het niet verdiend hebben. We hadden Zottegem overtroefd maar niet afgemaakt. In de boksring waren we winnaar op punten geweest. Nu verliezen we 2 punten. Frustrerend.

Het verslag op www.ksvsottegem.be

KSV Sottegem staat na speeldag 18 op een gedeelde vijfde plaats, dat is wat we onthouden van de confrontatie tegen KSK Ronse. Het geprezen voetballende vermogen van beide ploegen kwam totaal niet tot uiting in het aardig volgelopen Jules-Matthysstadion.

Bij geelblauw kon trainer Van Der Haegen geen beroep doen op de gekwetste Brecht Moreels, Koen Heereman kwam opnieuw aan de aftrap. Ronse-coach Van Renterghem moest ook schuiven in zijn elftal, want Kurtulus zat een gele schorsingsdag uit en Nabil Guelsifi haakte geblesseerd af.
Met de twee spionkoppen naast elkaar opgesteld in de tribune, sloeg de vlam meteen in de pijp. KSVS ging het gretigst van start: een schot van Nouhass in de openingsminuten ging naast. Wat later ging Foeke Rossel zijn kans met een laag afstandsschot, doelman Mrabet kon de bal in hoekschop tippen. Het werd snel duidelijk dat beide ploegen er vooral een stevige organisatie wilden op na houden, wat resulteerde in veel middenveldspel. Aan inzet geen gebrek, maar veel kansen leverde dat niet op. De beste kans voor de rust was wel voor Sottegem: Koen Heereman kon zich doorzetten op de linkerflank en leverde een haarfijne voorzet af voor Nouhass, maar Aziz miste zijn kopbal. Het enige wat Ronse daar voor de pauze kon tegenover stellen was een grondscherend schot van uitblinker Ferrera, De Cabooter pakte makkelijk.

Na de rust hetzelfde spelbeeld, al ging het meeste initiatief nu duidelijk uit van de bezoekers: onder impuls van kwelduivel Ferrera schoof Ronse gestaag op richting de kooi van James De Cabotoer. SV kwam er nog nauwelijks uit, al mocht Ronse-goalie Mrabet van geluk spreken toen een voorzet van Wouter Moreels vanop links net niet kon binnengetikt worden aan de tweede paal door Nouhass. De bezoekers legden SV duidelijk zijn wil op in het laatste kwart van de wedstrijd: de steriele druk van de Ronsenaren vertaalde zich slechts tien minuten voor het einde in doelrijpe kansen: eerst trapte Dubart een wenkende kans meters naast, en in de laatste tien minuten kwam SV goed weg na een serie hoekschoppen voor doel van De Cabooter. De verdediging van SV stond echter pal en kon daarbij rekenen op een uitstekende Caboja, die in de slotminuten een pegel van Ferreira uit de kruising devieerde, en net voor affluiten Delie van een ultieme treffer hield.

Qua kansen hielden beide ploegen elkaar misschien in evenwicht, maar op het veld gaf Ronse blijk van iets meer maturiteit en technisch vernuft. Voor KSVS was niet verliezen achteraf eerlijk toegegeven het hoogst haalbare. Ronse verzuimde het in de slotfase af te maken, mede door de uitstekende organisatie van de geelblauwe defensie. Een al bij al billijk afgedwongen gelijkspel, al mocht men bij SV niet mopperen met de brilscore. Wat er ook van zij, SV staat dankzij dit gelijkspel op een gedeelde vijfde plaats, wat toch vertrouwen moet geven met het oog op de verplaatsing naar KM Torhout, dat zijn rode lantaarn dit weekend kwijtspeelde aan Couillet.