|
Wedstrijdverslagen
Van het vagevuur
naar de hemel. Vorige week klaagden we het
provinciale gevoel van Londerzeel aan, deze week
lopen de emoties weer hoog op.
We zegden het al in de voorbereiding, met
deze ploeg waren we nooit uit tweede gezakt. Met wat het team gisteren
op mat legde, mee geholpen door een goed La Louvière, oogt de toekomst
mooier dan ooit.
Geen studieronde, meteen de beuk erin. Het
tempo lag verschroeiend hoog. Veel fysieke inzet maar met oog voor de
bal. De slag om het middenveld kon beginnen. Met een koninklijk duo
Dubart - Dugardeyn mag je zonder vrees de strijd aangaan.
Het was wel een poos wachten voor de eerste
barstjes in de organisaties optraden. Kleine vooralsnog ongevaarlijke
kansjes aan beide zijden tot na 20 minuten Essikal een eerste keer
Cremers echt op de korrel nam.
Vijf minuten later kon SK niet onlogisch de
score openen. Romont, op links, zocht De Broyer centraal. Van Buyten,
broer van, trapte compleet naast de bal en De Broyer benutte de
aangeboden kans.
SK was de betere ploeg en dreigde een paar
keer de score nog voor de rust hoger de doen oplopen. Cremers redde zijn
team op een poging van Essikal en een kopbal van Debrul werd in extremis
van de lijn gekeerd.
Met een 1:0 ruststand was SK al bij al maar
karig beloond.
De thuisploeg ging op zijn elan verder in de
tweede helft. Romont schoot eerst nog ongecontroleerd wild over, doch
het was maar uitstel. Nog geen 5 minuten na de rust kreeg Guelsifi aan
de rand van de grote rechthoek plots zeer veel ruimte en tijd. Met een
mooi schot zette hij de 2:0 op het bord.
Het was verdiend en SK zou de rest van de
tweede helft deze voorsprong rechtvaardigen. Er kwamen nog mogelijkheden
voor Ferreira, Romont en De Broyer.
Met nog iets meer dan een kwartier te gaan
werd Kurtulus na zijn tweede geel van de avond naar de kleedkamer
verwezen. De vrees dat La Louvière met een numerieke meerderheid SK zou
bedreigen was ongegrond.
Er was in de eerste helft zoveel brandstof
opgebruikt dat de bezoekers geen vuist meer konden maken. De kopjes
hingen naar beneden en de handen zochten rust in de zij.
Ferreira, geplaagd door krampen, werkte zich
te pletter om druk van het doel weg te houden.
Scheidsrechter Cremers stal nog even de
show. Een loepzuivere strafschopfout op Essikal, 10 minuten voor
affluiten, had de wedstrijd definitief kunnen beslechten. Niets daarvan.
Niets gezien en niets gebeurd zei Cremers.
Het werd dus zenuwachtig aftellen. La
Louvière was echter uitgeteld. SK was de verdiende winnaar van een
partij die niet zou misstaan in een hogere reeks.
|
