|
Wedstrijdverslagen
"Ronse boezemt wel ontzag, maar geen schrik in. De ploeg heeft de roep
een potentiële titelkandidaat te zijn, maar sinds een paar weken is Londerzeel
van niemand meer bang. We moeten uit Ronse zeker een punt kunnen meebrengen."
Zo dacht doelman Alexis Sakalis van Londerzeel er over bij zijn
voorbeschouwing in HLN van zaterdag 22.12.2007. Vorige week had Londerzeel voor
het eerst dit seizoen een puntje kunnen pakken op verplaatsing. Op Wetteren
speelde het 1-1 gelijk. Bovendien had het de laatste vijf wedstrijden slechts
éénmaal verloren. Dan nog op het veld van leider Aalst.
Niettemin, met tegenover zich de op één na zwakste aanval van de reeks en een
verdediging die gemiddeld bijna 2 doelpunten per wedstrijd slikt, konden
onderschatting en gebrek aan concentratie de grootste gevaren voor SK Ronse
zijn.
Door de afwezigheid
van Ferreira, geschorst, mocht youngster Jelle
Delie voor het eerst aan de aftrap verschijnen.
Ferreira, de rode
draad in gans de wedstrijd, dik gemist.
Vreemde wedstrijd
toch. Op het terrein hadden de spelers te kampen
met de glibberigheid van de mat. Naast het veld
dienden de supporters haviksogen te hebben om
door de mist het spel te volgen.
Na amper 5 minuten
dreigde SK reeds een eerste maal. Een
teruglegger van de Broyer werd door Romont naast
gekeild.
Vreemd. Begrijpe wie
kan. Van dan af kreeg Londerzeel balbezit. Maar
het kon dat niet omzetten in doelrijpe kansen.
Opvallend hoe tussen
onze centraal verdedigende middenvelders en de
aanvallers een ruimte gaapte waar gemakkelijk
een circustent in paste.
Het gevaar kwam toch
van de thuisploeg, sporadisch.
Op het kwartier
rukte Dugardeyn op, bediende Delie die
ongecontroleerd naast schoot. Net voor het
halfuur werkte Van Wemmel ei zo na in eigen doel
nadat slechte balcontroles aan weerszijden voor
balverlies hadden gezorgd.
Toch wed SK beloond.
Op een snelle uitbraak kreeg Delie de bal in de
16 meter. Fel op de huid gezeten behield hij het
overzicht en vond Guelsifi op rechts.
Diens voorzet werd door De Broyer keurig
omgezet. Mooie collectieve actie.
Ongewijzigd
spelbeeld bij de aanvang van de tweede helft.
Alleen, het balbezit
van Londerzeel resulteerde meer en meer in echte
dreiging. Een geharrewar voor doel werd nog
onschadelijk gemaakt. Maar nadat trainer Bart
Van Renterghem naar de tribune werd verwezen
brak de wedstrijd pas echt los.
Op de 65' minuut
werd doelman Mrabet compleet verrast door een
afstandsschot . Via de handen en de lat ging de
bal gelukkig over.
Voor een eerste kans
van SK moesten we wachten tot een kwartier voor
het einde. Eerst een omhaal van De Broyer.
Onmiddellijk daarna schoot hij rakelings naast
na een counter van 50 meter.
Daarna kwam SK Ronse
wel echt in de problemen. Het was hopen op een
counter, want Londerzeel kampeerde op onze
helft.
Uiteindelijk niet te
verwonderen dat de ingevallen Selemani Mrabet
wist te verslaan.
Met de bibber op het
lijf ging SK de laatste 10 minuten in. Het kon
echt alle kanten uit met Londerzeel wel als
eerste kanshebber. Het lot besliste er bijna nog
anders over. Op een voorzet van Guelsifi kopte
De Broyer over. In de mist had de scheids een
duwfout gezien. Strafschop dus. Maar wie zou die
nemen? Dugardeyn had de bal stevig in de handen
en legde die klaar voor ...Dubart die miste.
In de toegevoegde
tijd schoot Selemani nog van dichtbij op de voet
van Mrabet en tikte Sakalis een poging van
Dugardeyn over de lat.
Eindstand 1:1. SK
Ronse had een punt. Meer was echt teveel
geweest.
Nu mag iedereen
verdiend rusten. Tevreden en gerustgesteld. SK
Ronse leeft.
|
