|
Wedstrijdverslagen
Hoe beter de positie
in het klassement en hoe langer de ongeslagen
reeks aanhoudt, hoe hoger de verwachtingen van
sommigen oplopen natuurlijk. Voor de wedstrijd
op Diegem gingen vele gedachten reeds uit naar
de laatste twee wedstrijden van 2007. Twee
thuiswedstrijden tegen de staartploegen van de
reeks. Die zouden vele verloren supportersharten
opnieuw met SK kunnen verzoenen.
Maar eerst diende de Diegemse klip nog
omzeild te worden. Zonder Debrul en Langlet, niet wedstrijdfit, en
vooral zonder doelpuntenkanon De Broyer bij voorbaat geen "piece of
cake".
Daarbij was zeker niet ingecalculeerd dat we
gingen te maken krijgen met een ongenadige valsspeler. Het zal in vele
partijen dit weekend de rode draad in het verhaal worden: de staat van
het veld.
De ene sukkelt er al wat meer mee dan de
ander. In de recuperatie was het doenbaar. Daar liep immers ene
Dugardeyn die speelde alsof hij de modder met de paplepel had
binnengekregen.
In de aanval was het een ander verhaal.
De eerste helft was praktisch een maat voor
niets, een halfuur wachten op een schaduw van een doelkans. Kon SK toch
eens counteren dan was het jammerlijk zuchten dat De Broyer er niet
bijliep.
SK verscheen in een gans andere gedaante aan
de tweede helft.
Na vier minuten geraakte SK voorwaar al
combinerend tot in de 16 meter. De voorzet van Ferreira werd door
Buysens ingeschoten. Het feest ging niet door want de grensrechter had
buitenspel gezien. Het zal nipt geweest zijn.
Drie minuten later was het dan toch (bijna)
zover. Coppens stond afgezonderd op links en mocht ongehinderd
aanleggen. De doelman was verslagen maar de bal bleef centimeters van de
lijn steken in de modder.
Geen twee zonder drie. Kort na het uur begon
Guelsifi aan een raid van 40 meter dwars door het hart van de
verdediging. Niets leek hem te stoppen. Hij verscheen alleen voor de
uitgekomen doelman. Afwerken of ook die voorbij gaan? Hij koos het voor
laatste. Slechte keuze bleek algauw. Hij moest te ver uitwijken en
iedereen op de tribune mocht ontgoocheld weer gaan zitten.
SK was wel de betere ploeg. Daar koop je
echter geen Sinterklaaskoeken mee. Diegem stak op een kwartier voor het
einde ook eens de neus aan het venster. Gelukkig ging de poging van de
ingevallen Jacobs net naast.
We maakten ons op voor een scoreloos
gelijkspel, hetgeen iedereen wel tevreden had moeten stellen.
De hemel viel ons op het hoofd toen op
minder dan vijf minuten voor affluiten Vangrunderbeeck vanop 20 meter
onverwacht en verschroeiend uithaalde. Vervaet was kansloos.
Er was geen tijd meer om de bakens nog te
verzetten. SK duwde nog éénmaal het gaspedaal in. Diep in de toegevoegde
tijd miste Romont nog een inschuiver.
De eerste nederlaag in acht wedstrijden was
een feit, onverdiend of niet.
Volgen nu twee thuiswedstrijden, op papier
haalbare kaarten. Worden die tot een goed einde gebracht, dan gaan we
2008 in in de linkerkolom. En dat is vooralsnog de enige echte
realistische doelstelling dit seizoen.
|
