| Commentaren en
reacties
Het Nieuwsblad 11.12 Valentin Romont:
'Geldig doelpunt afgekeurd'
Er komt een einde aan de zegereeks op
verplaatsing. SK Ronse, zonder de geschorste spits Kevin De Broyer,
kreeg tegen Diegem de nul niet van het bord.
'Maar een geldig doelpunt van Philippe
Buysens werd wel afgekeurd', zegt Valentin Romont, die met Glen
Coppens in de spits liep. 'Een afleggertje van Gregory Ferreira Lino
gaf Philippe Buysens de kans te scoren. De lijnrechter had
buitenspel van Ferreira gezien. Hij kreeg nochtans de bal van een
tegenstander.'
In de eerste helft haalde Ronse niet het
peil van de vorige weken. Na de rust zette het de wedstrijd volledig
naar zijn hand. Nabil Guelsifi pakte uit met een opvallend
nummertje. Hij dribbelde drie tegenstanders, maar de keeper was te
veel aan.
'Dat de thuisploeg met een afstandsschot
in de kruising in het slot uiteindelijk de onverdiende driepunter
pakte, zorgde voor grote ontgoocheling.'
HLN 11.12 Philippe Buysens: « Het
moest er eens van komen»
Twee maanden was het geleden dat de Ronsenaars nog eens in het zand
beten. Toen er in Diegem een kwartier voor het einde nog niet was
gescoord, gokte SK op de 0-0. Vijf minuten voor tijd kregen Van
Renterghem en co. het deksel op de neus. Een nederlaag die meteen
een flinke duik in het klassement oplevert. SK staat nu zevende.
«Jammer, want we hadden echt wel meer verdiend», zegt Philippe
Buysens. «De eerste helft verliep nog gelijk opgaand, maar na de
rust lagen we echt wel boven. Ik scoorde zelfs de openingsgoal, maar
die werd afgekeurd. Onterecht, want buitenspel was onmogelijk.
Spijtig dat we in de slotfase nog het deksel op de neus krijgen. Het
moest er eens van komen. En zo pakt SK dan toch nog een nederlaag in
vijf opeenvolgende uitwedstrijden. 10 op 15 is niettemin een meer
dan behoorlijk resultaat. Afwachten of Ronse ook tegen de op papier
zwakkere broertjes op eigen veld kan bevestigen. Of dat nog steeds
met Buysens centraal achterin zal zijn, valt af te wachten.
«Natuurlijk is het vooral door de blessures van Langlet en De Brul
dat ik mijn kans heb gekregen. Voorlopig sta ik er nog in en hebben
we het de afgelopen weken toch niet slecht gedaan. De kans zit er
altijd in dat ik er weer uitvlieg als de anderen weer fit zijn. Dat
is aan de trainer om uit te maken. Veel valt me niet te verwijten,
denk ik. Ik had het niet verwacht dat ik op dit moment zoveel
matchen zou gespeeld hebben.» Dat Philippe dit seizoen niet meer bij
dezelfde club speelt als broer Ludovic, deert hem niet echt. «Hij is
naar Deinze vertrokken. Met hem is het uiteraard veel toffer, maar
zo lukt het ook wel, hé. Als ik zelf niet moet spelen, probeer ik
hem zoveel mogelijk aan het werk te zien. Ook in uitwedstrijden. Het
is en blijft mijn broer.»
HLN 11.12 Regio Machelen
Nik Van Grunderbeek doorbreekt
negatieve spiraal
Tegen titelkandidaat Ronse, dat
buitenshuis nog niet verloor, heeft Diegem een echte stunt
verwezenlijkt. Met een schitterend doelpunt van Van Grunderbeek,
werd de negatieve spiraal eindelijk doorbroken.
Nik Van Grunderbeek was nochtans eerlijk
in zijn analyse. 'We hadden het geluk dat Kevin De Broyer er niet
bij was. Die knaap was al goed voor negen doelpunten in elf
wedstrijden. Toch bewees Ronse dat het een mogelijke kampioen is.
Hun tempoversnellingen bij balrecuperatie logen er niet om.'
'Dat wij toch overeind bleven, danken
wij in hoofdzaak aan ons hard labeur. Neen, ik was niet vermoeid na
amper een kwartiertje speeltijd. Maar chapeau voor mijn collega's,
die zich een hele wedstrijd lang de ziel uit het lijf speelden.
Vooral die strijdlust heeft het verschil gemaakt.'
Ook de Diegemse sportieve staf toonde
zich uitermate tevreden. 'Misschien hadden we minder talent, maar je
zag duidelijk dat de wil aanwezig was om het roer om te gooien. We
kunnen nu al uitkijken naar de volgende twee thuiswedstrijden tegen
Oudenaarde en Waregem. Als die twee matchen ook succesrijk kunnen
afgesloten worden, zit er nog een heel aangename winterstop in.'
Le Courrier de l'Escaut: Amère, la
défaite doit être digérée
Encaissant leur troisième défaite de la saison les Renaisiens ne
doivent pas rougir. La manière y était toujours, mais l'état du
terrain les a handicapés. Pas de quoi déprimer...
En arrivant à Diegem, les supporters renaisiens ont de suite compris
la difficulté qui attendait leur équipe. La pelouse bien arrosée
était assez abîmée après les échauffements d'avant match.
Les locaux s'y sont bien acclimatés lors de la première période, au
contraire des “ Rouge et bleu ”. Ceux-ci perdaient la bataille au
milieu du terrain et ne parvenaient pas à sortir convenablement. Le
capitaine Ferreira compliquait trop son jeu. Il faut dire, à sa
décharge, qu'il n'était pas tellement aidé par la paire
Coppens-Romont aux avant-postes. Le premier nommé, trop léger sur ce
genre de surface, et le second, plus habitué à jouer sur les
billards (vu son passé de foot en salle), ont été assez discrets. Le
jeune Delie, aligné à dernière demi-heure, s'est montré plus à on
avantage. Il faut dire que les Renaisiens, dans leur ensemble, se
sont montrés beaucoup plus entreprenants après le repos.
La partie aurait dû se terminer sur un nul. Hélas, le (joli) but
local en décida autrement. C'est cela qui reste un peu au travers de
la gorge de l'entraîneur Bart Van Renterghem qui a reconnu certains
moments de nonchalance chez ses joueurs :
“ On méritait un point même si on a
connu des difficultés en première mi-temps. Au milieu, Ferreira ne
trouvait pas de solution. Sur une telle surface, on ne savait que
jouer en pénétration. Nabil a très bien joué le coup à l'une ou
l'autre reprise. Mais le terrain l'a empêché de scorer au terme
d'une action que tout le monde voyait déjà au fond. Fatigué, je l'ai
remplacé par Derouck pour donner plus de poids et de taille à
l'entrejeu car je savais que les remplaçants locaux pouvaient faire
la différence. ”
Ce qu'ils sont parvenus à faire malgré
tout. Il ne se décourage pas et précise de suite : “On doit
maintenant se concentrer sur la rencontre face à Torhout. ”
Brecht Derouck qui a remplacé Guelsifi à vingt minutes du terme,
était satisfait de son entrée au jeu :
“ Je suis content de me retrouver dans
les quinze. Pourvu que cela dure, je ne joue pas beaucoup, mais je
fais mon possible. Dommage que mon centre n'aie pas amené
l'égalisation à la dernière minute. A Audenaerde, je jouais au back
droit, mais ma meilleure position est demi-défensif Mais la paire
Dubart-Dugardeyn est incontournable. Heureusement, je suis aussi à
l'aise à droite. Je m'entraîne très bien pour être toujours prêt
quand le coach fait appel à moi. ” On dirait que l'air du stade
Orphale Crucke a changé notre gaillard qui traînait une mauvaise
réputation derrière lui. .
|