|
Er is nog leven na de dood. SK mag dan al
door Jan en alleman als tweedeklasser afgeschreven zijn, het zorgde
tegen Antwerp toch voor een verrassing van formaat.
Ex-trainer Lootens verklaarde onmiddellijk
na zijn aanstelling dat zijn ploeg conditioneel nergens stond. Hij zal
het wel niet gezien hebben, maar na de prestatie van gisteren zou hij
toch zijn mening moeten herzien.
Ze liepen en bleven lopen. Ze knokten voor
elke bal alsof het behoud ervan afhing. Natuurlijk was dit ook doorspekt
met de nodige en onvermijdelijke slordigheden. Maar voor eens namen we
er die wel bij.
Sylla bezorgde de thuisaanhang bijna een
hartstilstand toen hij bij de eerste aanval ei zo na Ristovic al te
grazen nam. Het werd de aanzet van een geanimeerde wedstrijd, volledig
in het teken van inzet en wilskracht.
Doelkansen werden schaarse delicatessen. Een
poging van Ferreira van op 20 meter en een kopbal van Campbell over het
doel van Paul waren tot de 25' minuut de enige opwarmers.
Tot een voorzet van Souleyman vanop de
eindlijn door Utaka binnen werd getikt. Eerste kans en eerste doelpunt.
Daarmee hadden we beste van de eerste helft
gehad.
Ook de tweede helft kwam maar moeizaam op
gang. Terwijl iedereen zich afvroeg hoelang SK het tempo nog zou
aanhouden, steeg gaandeweg de verbazing toen bleek dat het zelfs beter
en beter begon te acteren. Ferreira eiste een glansrol op.
Net na het uur dreigde Campbell maar
Préseaux was attent gevolgd. Zelfs de trainer zag het zitten, want hij
verving een niet altijd even gelukkige Synaeghel door aanvaller
Kerrouche. Een mooie combinatie Ferreira - Kerrouche - Sylla had
misschien wat meer verdiend.
Aan de overzijde ranselde Paul met de
vuisten een schot van Campbell uit het doel.
Met nog minder dan 10 minuten te gaan, ging
SK met een verdediger minder spelen. Mathys naar de bank en Lauwers
erin. Op een hoge voorzet stond Sylla klaarblijkelijk in een verloren
positie tussen 3 Antwerpspelers. Maar Ristovic verkeek zich volledig,
loste de bal en Sylla knalde de gelijkmaker binnen. Verdiend op basis
van de inzet.
Antwerp kon geen vuist meer maken.
Combineren zat er niet meer in. Het was zelfs Sylla die nog voor het
ultieme gevaar zorgde.
En de wedstrijd eindigde zoals hij begonnen
was. Een fysieke slag die SK wonderwel had overleefd. |
