|
Wedstrijdverslagen
Zware en niet onverdiende
pandoering die ongetwijfeld sporen zal nalaten.
De intrinsieke waardeverhouding was aan de rust
al gerespecteerd en aan het einde van de
wedstrijd dubbel in de verf gezet.
De nieuwe trainer schudde vaak met het hoofd, getuige van
zoveel onmacht. Of is er meer?
Zelfs de trouwste supporters slaan aan het mekkeren.
Iedereen krijgt er van langs. Zij die het schip hebben verlaten. Zij die
reeds pak en zak hebben gepakt en de boel zullen laten stikken. Zij die
via allerlei duistere wegen aankondigen te zullen vertrekken en dan weer
een ballonnetje loslaten over een nog grotere terugkeer. Zij die te
onopvallend in de coulissen circuleren en zo een nieuwe geruchtenstroom
op gang brengen.
Zijn we dan nog zo naïef te veronderstellen dat dit ook de spelers niet
treft. Getroffen in wat precies hun nog enige resterende troef was: de
samenhorigheid, het groepsgevoel. Als ze de omkadering zien instorten,
rest hen enkel de persoonlijke sportieve fierheid. Het eigenbelang zal
primeren.
Ik lees hier nu wat Lootens aan HLN verteld heeft. Wel wel. Ik ben niet
de enige die er zo over denkt. (artikel lager op deze pagina)
SK kreeg nooit de kans er een wedstrijd van te maken. Bij
de eerste bezoekende aanval was het al raak. Thiebaut was sterker dan
twee verdedigers, zond Van Geem in de diepte en die besloot keurig naast
Paul.
Bij de aanvang van de tweede helft was het weer van dat.
Geeroms, compleet alleenstaand, fusilleerde Paul van dichtbij.
Behoudens een waterkansje voor L. Buysens, stelde SK daar niets
tegenover. Sylla kreeg zijn eerste bal op slag van rust. Ook in de
tweede helft was hij slechts een schim van wat hij ooit was. Die
topschutterslijst zit te veel in zijn hoofd. Een transfer naar eerste,
vergeet het.
Zijn kompaan Kerrouche was zo onzichtbaar dat er geen
woorden voor zijn.
Meer energie hoef ik er ook niet meer in te steken. |
