|
Wedstrijdverslagen
Eigen verslag
Niet verloren en toch niets gewonnen. Dus blijven we opnieuw met
gemengde gevoelens zitten. Eén puntje brengt ons weeral niet veel
verder uit de gevarenzone. Maar één is beter dan geen. Daar zullen
de optimisten zich moeten aan optrekken. Er blijven ons nog twee
thuiswedstrijden die zullen beslissen over het verdere verloop van
deze en ook volgende competitie.
SK vatte de wedstrijd aan met slechts twee spitsen. Geen De Bruyne
in de selectie en ook Krasniqi op de bank. Achterin Kawende en
Konaté verrassend op het middenveld.
SK stak het eerst de neus aan het venster. 12 minuten ver, liep
Lefranc iedereen voorbij tot aan de doellijn. Zijn voorzet-schot
werd voor de lijn gekeerd.
Tubize herstelde het evenwicht maar het werd geen boeiende partij.
Daarvoor ontbraken de doelkansen. Want het was wachten tot de
eindfase van de eerste helft alvorens ook Tubize een echte kans
versierde. 0-0 bij de pauze en het was hopen op betere tijden.
De tweede helft startte in elk geval op een hoger tempo. Misschien
iets te vlug voor Kawende die na een viriele tussenkomst
waarschijnlijk wel terecht tegen geel aankeek. Jammer voor de jongen
was het zijn tweede geel zodat SK nog meer dan een halfuur met 10
verder moest. Gaandeweg zou Tubize dit numeriek overwicht uitbuiten.
De Broyer was de eerste die een kans kreeg. Zijn kopstoot belandde
tegen de onderkant van de lat en werd dan buiten gewerkt.
Maar gerust waren de Brabanders er toch niet in. Bij elke hoekschop
of stilstaande fase op hun helft verschansten ze zich met elf in hun
strafschopgebied.
Na 82 minuten kreeg SK DE kans die over alles had kunnen beslissen.
Sylla, wie anders, kreeg tijd en ruimte om de situatie te overzien.
Hij mocht vrij aanleggen maar schoot nipt naast.
De druk van Tubize nam toe en ook de vermoeidheid begon SK parten te
spelen. Al gingen beide ploegen op zoek naar de overwinning.
Dame Fortuna stond voor eens aan onze zijde. Vijf minuten voor
affluiten schoot Neels naar een uitnodigende open doelmond. Preseaux
kon zich nog net voor de bal gooien. In de slotfase van wedstrijd
behoedden L. Buysens met het hoofd, of was het toch een strafschop,
en Paul met een mirakelredding, SK voor het doodvonnis.
Volgende week tegen Virton, dat verrassend KV Mechelen vloerde. Het
wordt weer van moeten. Daar liggen we ondertussen al niet meer
wakker van.
HLN 27.11
Doelmannen houden de nul op het bord
Geen van beide teams slaagde er in de match naar hun hand te zetten.
Tubeke had de op papier zwakkere thuisploeg duidelijk onderschat en
kwam pas na een een kwartier voor rust in de wedstrijd. Intussen had
Ronse al drie keer voor dreiging gezorgd. Lefranc zorgde voor het
eerste gevaar toen hij de complete bezoekende defensie met een
magistrale dribbel voor schut zette. Vandamme keerde de bal op de
doellijn. Zeven minuten later pikte Lefranc de bal op na een uittrap
van Paul, hij bediende Sylla die schuin voor doel Wauthy tot een
ultieme reflex dwong. Even later miste een afstandsschotje van
Konate kracht. Pas kort voor rust kwam Tubeke echt in de buurt van
het Ronse doel. Paul moest een gevaarlijke vrije trap van Charlot in
hoekschop du wen. Seconden later stopte Paul alweer een kopbal van
Mununga. Toen de al te fanatieke Kawende in het begin van de tweede
helft zijn tweede geel slikte moest trainer Dente bijsturen. Tubeke
rook haar kans en twee minuten na de uitsluiting was het bijna raak.
Na een verre voorzet kopte Debroyer de bal op de onderkant van de
lat. Een vrije trap van Charlot ging over de lokale kooi. Aan de
overkant mikte Synaeghel een vrije trap in de handen van Wauthy. Het
venijn zat in de staart. Acht minuten voor het einde stuurde Dubart
Sylla in het straatje. Oog in oog met Wauthy besloot de spits naast.
In de slotminuten ontsnapte SK dan weer aan een onverdiende
nederlaag. Paul redde toen Charlot was doorgebroken. Neels kreeg een
open doel voorgeschoteld in de rebound, maar Buysens veegde het
gevaar van de lijn. In de blessuretijd deed Synaeghel hem dat na
toen Mununga op doel besloot. Doelman Paul zette zijn prestatie
glans bij op Mununga's hernemingen hield de nul op het bord.
Le Soir27.11
Les Tubiziens ont affiché un manque
d'ambition criant
““ On a eu des occasions, mais vous
savez, quand des défenseurs commettent des fautes dans la surface,
repoussent le ballon des poings ou quand l'arbitre refuse deux
penaltys, voire, refuse un but parfaitement valable, on ne peut rien
ajouter. On a fait un bon match, et on rentre quand même avec un
point d'un match à l'extérieur. Il faut rester positif ””, clamaient
de concert Neels et Mununga, deux des hommes en vue de ce match.
Et pourtant. Voir ces deux joueurs de relative bonne humeur après un
match exécrable pendant 75 minutes, alors que Tubize affrontait
l'avant-dernier réduit à dix pendant une demi-heure, pose question.
On est en droit de se demander où se situent les vraies ambitions de
Tubize car il faut parler de deux points perdus dans cette commune à
facilités.
Les dirigeants locaux l'ont compris,
l'un d'eux, dès la fin du match, entra dans le vestiaire pour
annoncer à ses ouailles qu'ils percevraient leur prime de victoire
(1000 euros) pour la combativité affichée. Une combativité qui aura
manqué de manière criante aux Brabançons,
Mais il vrai que l'arbitre Burie a malheureusement marqué de son
empreinte ce match viril, refusant un penalty gros comme une maison
et refusant d'accorder le but à un heading de Debroyer qui semblait
être entré clairement dans le but. Néanmoins, pour garder son rang
et regarder vers le haut, Tubize aurait dû l'emporter.
|
