|
Wedstrijdverslagen
De pessimisten en de
zwartkijkers zijn op hun honger blijven zitten.
Wat weinigen voor mogelijk hielden, is toch
uitgekomen. De youngsters van trainer Denie
hebben voor een stunt van formaat gezorgd. OHL,
dat bij de aanvang van dit nieuwe seizoen zijn
ambities niet wegstak, is van een kale reis
thuisgekomen. Het is nog maar eens bewezen dat
de waarde van een voetbalploeg meer moet zijn
dan de loutere optelsom van de individuele
klasse. Inzet en bezieling zijn de kenmerken die
ervoor hebben gezorgd dat SK een prestatie heeft
neergezet die enkel het beste laat verhopen voor
de rest van het seizoen.
In een wedstrijd die
op een hoog tempo was ingezet, was de eerste
schietkans voor de thuisploeg na 6 minuten. OHL
toonde wel dat het meer klasse in huis had, maar
SK stelde daar zijn loopvermogen en tomeloze
inzet tegenover. En het rendeerde. Want ook de
eerste reële kans was voor SK. Synaeghel
recupeerde de bal en lanceerde Krasniqi. Diens
schot ging echter voorlangs.
Na 23 minuten ging
OHL in de tegenaanval. Remy kruiste de bal tot
bij de pijlsnelle Mosia. Het voorzet-schot werd
ongelukkig door L. Buysens in doel gegleden.
SK was echter niet
aangedaan. De jongens hebben blijkbaar niet
enkel een fysiek potentieel, maar zijn mentaal
ook sterk.
Ze bleven lopen en
werken voor iedere bal en op het middenveld werd
op geen kilometer meer of minder gekeken. Het
werken werd beloond, want na 37 minuten lepelde
Synaeghel een vrijschop feilloos in doel. Ei zo
na kwam SK nog op voorsprong, maar De Bruyne
besloot uit een scherpe hoek voorlangs.
Bij het begin van de
tweede helft demonstreerde OHL een licht maar
steriel overwicht. Het lag natuurlijk in de lijn
der verwachtingen dat de fysieke slag op het
middenveld zijn sporen zou nalaten. Maar de
verdediging hield stand. OHL vond de sleutel van
het slot niet. En eigenlijk konden beide ploegen
nog weinig direct doelgevaar creëren.
Meer dan het
gelijkspel veilig stellen zat er niet direct
meer in. Niemand die ook nog meer wenste.
Alhoewel in de laatste minuut Konate een open
schietkans kreeg. Iedereen zag de bal er in.
Helaas, gezichtsbedrog.
Maar we mogen niet
gulzig zijn. Het resultaat is al bij al
eigenlijk onverhoopt. Ook de manier waarop lokte
na afloop niets dan positieve reacties los. Zeer
lang geleden dat we een karakterploeg hebben
gehad.
Houden zo jongens.
Verslag op de
officiële site OHL
OHL heeft de
competitie ronduit teleurstellend aangevat.
Tegen een jong, maar fysiek stevig Ronse moest
OHL het zonder Toni Brogno doen die licht
geblesseerd aan de kant bleef, maar zijn
vervanger Nadir Sbaa stond moederziel op een
eiland in de aanval, kreeg het onuitgegeven
middenveld geen voet aan de grond en moest de
verdediging alle zeilen bijzetten om talrijke
balverliezen recht te zetten. Het terrein van
Ronse was nationaal voetbal onwaardig, maar als
excuus mag het zeker niet gebruikt worden. Ronse
speelde zonder enige druk en ging voluit zijn
kans, en mits betere afwerking had er voor de
thuisploeg zelfs meer in gezeten. OHL scoorde
zelfs niet eens want Buysens trapte een voorzet
van Boy-Boy Mosia in eigen doel, al had de bal
er anders ook wel ingegaan want Sbaa stond op de
juiste plek. 10 minuten voor rust stond de
eindscore al op het bord toen Synaeghel een
vrije trap binnen trapte.
In de 2e helft knokte Ronse volop voor dat punt
en bij OHL kreeg men weinig lijn in het spel. De
gretigheid van Ronse werd dan uiteindelijk ook
beloond met een punt.
Een teleurstellend resultaat en prestatie dus
van OHL. De bal ligt nu in het kamp van de staf
en spelers om in de volgende wedstrijden te
bewijzen dat men er meer van wil maken dan wat
vanavond gebracht werd.
Het Nieuwsblad
In een aangename
westrijd probeerde de jonge thuisploeg wrank en
vrij de meer ervaren bezoekers de baas te
blijven. Een schot van de zeer beweeglijke Moisa
werd ongelukkig in eigen doel verwerkt door
Ludovic Buysens. Synaeghel zorgde met een
schitterende vrije trap in de kruising voor de
gelijkmaker. Beide ploegen gingen nog voor de
overwinning maar uiteindelijk eindigde de
westrijd op een billijk gelijkspel
Le Courrier de
l'Escaut
Le point du
courage pour les jeunes.
Le public a répondu présent pour le baptême des
jeunes pousses locales. Il s'agissait d'un
premier défi à relever face à Louvain.
Les Renaisiens débutent la partie sans complexe
face aux grands gabarits visiteurs.
À la 5e, Dubart croise pour Lauwers, esseulé à
gauche, mais la reprise de ce dernier est trop
croisée.
Peu après, c'est Ludovic Buysens qui tente sa
chance de loin et qui oblige le portier visiteur
à se coucher. À la 13e, Dubart isole Krasniqi et
il faut un fameux réflexe de Berghmans pour
dévier la balle en corner ; elle filait au ras
de son poteau gauche.
Ce sont pourtant les visiteurs qui ouvrent le
score sur leur première attaque sérieuse à la
22e : Mosia centre de la droite et la balle est
déviée dans son but par Ludovic Buysens (0-1).
Les locaux réagissent aussi- tôt. Un coup-franc
de Synaeghel oblige encore Berghmans à se
détendre pour dévier le cuir en corner. Mosia
s'échappe peu après la demi-heure et il faut une
sortie autoritaire de Paul pour l'empêcher de
doubler la marque. Ce sont au contraire les
locaux qui vont égaliser à la 37e par Synaeghel
sur un coup- franc en pleine lucarne (1-1). De
Bruyne se joue de Greven à la 41 e. Il pénètre
dans le rectangle mais ne peut éviter le
gardien. Dommage, car les renaisiens méritaient
de mener au score au repos.
Peu après la reprise des hostilités, les locaux
font vibrer leurs aficionados. Krasniqi y va
d'un coup franc joliment botté qui lèche la
transversale. Progressivement, cependant,
Louvain commence à prendre un léger ascendant
dans le jeu face à de jeunes renaisiens qui
s’essoufflent un peu..
Ils parviennent néanmoins à restaurer un relatif
équilibre, les alertes se faisant très rares
pour les deux gardiens.
En fin de partie, Louvain décrochera quelques
coups de coin improductifs. Les deux plus belles
occasions seront renaisiennes. Dubart frappe à
côté du cadre. Et, surtout, dans les dernières
secondes, Konaté, seul devant le gardien, glisse
le cuir à côté.
HLN
Titelfavoriet dichtbij vernedering
In blessuretijd had -invaller Konate de lokale
winninggoal aan de voet. Het had het ultieme
orgelpunt kunnen zijn van een avond waarin de
jeugd van Ronse zich in de kijker speelde en
meteen de harten van de lokale supporters
veroverde. Oud Heverlee Leuven, voor de
competitie als één van de titelfavorieten
gebombardeerd, moest het spel voor de rust
ondergaan.
Al na zes minuten vond Dubart de vrijstaande
Lauwers die net naast besloot. Ludovic Buysens
besloot opportunistisch van ver en nog voor het
kwartier hing de openingsgoal weer in de lucht.
Kransiqi wrong zich in twee tijden voorbij een
blunderende Lisembart maar prikte net naast. Op
de eerste snedige tegenaanval scoorden de
bezoekers tegen de gang van het spel in. Mosia
versnelde op rechts zette voor en Ludovic
Buysens gleed de bal ongelukkig in eigen doel.
Ronse was echter nauwelijks aangeslagen.
Synaeghel krulde een vrije trap naar de
linkerkruising maar Berghmans redde schitterend.
Op de counter dreigde Mosia nog eens maar Paul
ging goed plat. Gerechtigheid in het derde
kwartier toen Synaeghel aan de rand van de
rechthoek een vrije trap haarfijn in de
rechterkruising mikte. De bedrijvige De Bruyne
had Ronse nog voor de rust oip een verdiende
voorsprong kunnen trappen maar hij besloot op
Berghmans. De bezoekers probeerden in de tweede
helft de bal op te eisenmaar kwamen nauwelijks
aan kansen toe. Ronse - spits Krasniqi dreigde
zelfs eerst maar schoot hoog over. De jonge
Ronsenaars moesten wijken maar bleven bijzonder
gegroepeerd acteren. Pas negen minuten voor het
einde dreigde alweer Mosia, maar doelman Paul
stond pal. Voor Ronse was de draw een
overwinning waard. SK hield de zege zelfs nog
bijna thuis, maar Konate behoedde de Leuvenaars
voor de ultieme vernedering |
