|
Wedstrijdverslagen
Eigen verslag
SK is moe. Individueel en collectief is het meer dan
tijd dat het seizoen een einde neemt.
Dat wil niet zeggen dat een opstoot van adrenaline
volgende keer voor geen verrassing zou kunnen zorgen. Laat Bergen
maar gewaarschuwd zijn. SK schept nog kansen, maar verzuimt deze
vooralsnog af te maken. En Virton was ook niet gekomen om met
open deuren te spelen. Niet verliezen was dus de boodschap voor beide ploegen.
Onder een heerlijk lentezonnetje nam SK een
gemakkelijk veldoverwicht. Krasniqi kreeg na amper 5 minuten reeds
een eerste kans maar hij kon de bal onvoldoende controleren. Het zou
tekenend worden voor de ganse wedstrijd.
Dat Virton gaandeweg meer in het spel kon komen was
enkel de verdienste van SK. Lateraal en achteruitspelend kom je niet
vooruit. Toch was het SK dat kansen kon creëren.
Zo kon na 30 minuten El Khanchaf een duel winnen in
de grote rechthoek. Zijn voorzet werd keurig in doel verlengd door
Hernout.
Het doelpunt leek even bevrijdend te werken.
Nauwelijks 2 minuten later hadden zowel Zebre als Boukhelifa de 2-0
aan de voet.
SK voetbalde te veel in korte bevliegingen. En Virton
dreigde enkel op stilstaande fases. Tot in de toegevoegde tijd van
de eerste speelhelft Duquesnoy heel slordig een kopbal inleverde bij
de vrijstaande Clerc die vanop 11 meter niet twijfelde en de
gelijkmaker scoorde.
SK had duidelijk de beste bedoelingen in de tweede
helft. Virton dacht daar anders over. Zes man in verdediging was de
opdracht. En hopen op een gelukkige counter. Wie kan het hen kwalijk
nemen?
SK kreeg de kansen en ... verkwanselde de ene na de
andere.
Hernout ( tot tweemaal toe), Krasniqi en
Nouhass kregen loepzuivere schietkansen en misten. Dan vraag
je natuurlijk om moeilijkheden. Gelukkig kon Paul na een uur spelen Téhoué
van een doelpunt houden. Tien minuten later had een mistasten van
Duquesnoy bijna opnieuw een fataal gevolg.
Met nog een kwartier te gaan begon SK een zeer
vermoeide indruk te laten. Het spelniveau was bijwijlen niet meer om
aan te zien. Maar dat was aan beide kanten het geval.
Alsof het een bekerwedstrijd betrof werden bij SK
grote risico's genomen. Alles voor de drie punten. Maar zo zet je
natuurlijk de poort open voor een fatale counter. Gelukkig was Paul
nog attent op een poging van Raguet.
1-1, iedereen en toch niemand tevreden. Nog vier
wedstrijden te gaan en het is gedaan. Het is tijd.
Nu nog die duivelse licentie. Man man, wat een
miserie...
|
