|
Wedstrijdverslagen
Eigen verslag
Boeiende en aangename partij van twee ploegen die er
alles aan hebben gedaan om de overwinning te behalen. En zoals de
bezoekende trainer na de wedstrijd goed aangaf, het was niet de
schuld van Waasland dat SK er niet is in geslaagd meer doelpunten te
maken. He falen dient in eigen rang te worden gezocht. De
dekkingsfouten op stilstaande fases nemen proporties aan die men
bijna niet mee voor mogelijk houdt. Het hoeft dan ook niet te
verbazen dat we week na week de trainer van de tegenstrever horen
zeggen dat zij extra geoefend hebben op stilstaande fases, precies
omdat daar ons zwak punt ligt.
Het was nochtans vrij goed begonnen voor SK. Na amper
3 minuten vond Denoncin het hoofd van Nouhass maar er kwam geen
doelpunt van.
Maar na 7 minuten rinkelde de kassa wel aan de
overzijde. Op een lange inworp stond Derijcke vrij voor de 16 meter.
De voorzet werd door Dewitte simpel binnen gekopt.
Er was op da ogenblik zeker nog geen man overboord.
SK bleef combineren en ging voetballend op zoek naar de gelijkmaker.
Eerst claimde Rubenilson een strafschop maar het was pas 4 minuten
later, toen Nouhass onderuit werd gehaald door Magerman, dat de
scheidsrechter ook voor strafschop floot. El Khanchaf bracht SK op
een logische 1-1.
We waren nauwelijks bekomen van de gezonde emotie,
toen Waasland een vrijschop kreeg tegen de doellijn. Paul kreeg geen
of in elk geval onvoldoende greep op de bal, die bij de vrijstaande
Magerman aan de eerste paal belandde. 1-2 en we waren opnieuw op
achtervolgen aangewezen.
SK had het even moeilijk om de opdoffer te verwerken.
Kort voor rust kon het zich herpakken. 2 kansen in de slotminuut van
de eerste helft: zowel Rubenislon als (vooral) Nouhass kwamen net
iets te kort.
SK vatte de tweede helft aan zoals het de eerste
helft had besloten: in de aanval. Acties van Hernout en El Khanchaf
leverden enkel een hoekschop op.
Aan de overkant slaagde Arijs er in Paul de lobben,
maar de goed gevolgde Zebre had tijd genoeg om de bal te keren voor
de doellijn.
SK had de kansen op de gelijkmaker gekregen en niet
benut. En dan kreeg het het deksel op de neus. Na een uur spel mocht
Dewitte een hoekschop met het hoofd verlengen tot bij Magerman, die
er eveneens met het hoofd 1-3 van maakte. Dit keer was SK van slag.
Gelukkig kon Paul onmiddellijk daarna Arijs van de 1-4 houden.
SK vond de energie om zich te herpakken. Zebre
recupereerde de bal, bediende Hernout, die aan raid van links naar
rechts door de verdediging begon. Hij behield voldoende overzicht om
met een voorzet Rubenilson te bereiken die de 2-3 inkopte.
Iedereen geloofde er nog in. Met nog een kwartier te
gaan, gooide SK alles naar voren. Maar zelfs met 5 aanvallers kreeg
het de kansen niet voorbij de doelman. Ook toen 10 minuten voor tijd
Dewitte werd uitgesloten, brak de Wase muur niet. SK bleef beuken,
maar het zou nutteloos blijven. Niemand vond nog de goede opening,
van ver noch van dichtbij.
SK brengt nu al een paar wedstrijden zeer degelijk
voetbal. De terugkeer van Duquesnoy kan enkel de organisatie en de
kopbalsterkte van de verdediging ten goede komen.
officiële site RS Waasland
Voor de derde keer dit seizoen stonden Ronse en
Waasland tegenover elkaar. De vorige twee ontmoetingen draaiden
telkens uit op een spectakelstuk gekruid met vele doelpunten. Ook
dit keer was het niet anders. Vijf doelpunten kregen de toeschouwers
voorgeschoteld. Red Star toonde zich daarbij iets efficiënter en
graaide zo de drie punten mee tegen een technisch zeer vaardig
Ronse. Opvallend was toch wel dat alle Wase doepunten vielen uit
stilstaande fases. Uitslag: 2-3.
De aanvangsfase leek wel een kopie van de
wedstrijd tegen Deinze. Al na acht minuten kon Kristof De Witte,
weer hij, thuisdoelman Paul verschalken met een geplaatste kopbal na
een schitterende voorzet van Jacobs. Red Star had in het begin van
de wedstrijd verder alles goed onder controle. De bal circuleerde
snel rond in de ploeg, kansen werden er niet weggegeven. Na een
kwartier stak Ronse de neus aan het venster. Dubart en Boukhelifa
dreigden als eersten met enkele, weliswaar ongevaarlijke,
afstandsschoten. Echt warm werd het toen Hofman op een hoge voorzet
de bal moest lossen en ternauwernood de bal nog uit de voeten van de
goed gevolgde Rubinelson kon halen. Foutief volgens de thuisaanhang,
maar de ref zag er geen graten in. Waasland ontsnapte dus aan een
strafschop. Het was slechts uitstel want toen Magerman halfweg de
eerste helft Nouhass onderuit haalde in het strafschopgebied, wees
scheidsrechter Geldhof (waarschijnlijk geen familie van) wel naar de
stip. El Khanchaf trapte beheerst binnen. Lang kon de thuisploeg
niet vieren. Twee minuten later zette Magerman zijn foutje al recht.
Een vrije trap vanop links werd door hem binnen gewerkt. Even later
kwam Arijs enkele centimeters te kort om een voorzet van Bou-sfia
tegen de netten te duwen. Kort voor rust bracht Nouhass beide
ploegen ei zo na nog op gelijke hoogte maar hij faalde bij de
afwerking.
Na de rust begon een sterk spelende Hernout van
Ronse meer en meer zijn stempel op de wedstrijd te drukken. De
twee-twee leek in de maak toen hij centraal door de defensie kon
slalommen maar Hofman redde de meubelen met een puike save. Ook El
Khanchaf kon even later niet besluiten. Zijn poging ging naast het
doel. Waasland reageerde met enkele snedige counters. Derijcke kwam
alleen voor de goal maar zag zijn poging in hoekschop verwerkt door
doelman Paul. Ook Arijs werd de diepte ingestuurd, lobde de
thuisgoalie, maar typerend voor de ‘net-niet-periode’ waarin Hristo
momenteel verkeert, zag hij zijn poging nog voor de lijn gekeerd
door Zebre. Na bijna een uur spelen kreeg Ronse opnieuw een bittere
pil te slikken. Alweer werden ze koudweg gepakt op een stilstaande
fase. Een hoekschop werd door De Witte verlengd tot bij Magerman die
beheerst de één-drie kon binnen koppen. Het signaal voor Ronse om
alle zeilen bij te zetten. Halfweg de tweede helft resulteerde dit
in een tweede doelpunt. Hernout kon nogmaals de verdedigers van
Waasland in de luren leggen, voorzetten en Rubinelson had maar
binnen te tikken. De thuisploeg zette werkelijk alles op alles en
Waasland trok achteruit. Nadat kapitein De Witte de rode kaart onder
de neus geduwd kreeg wegens het onderuit halen van een doorgebroken
speler, was het helemaal pompen of verzuipen. Ronse dwong nog kansen
af. Enkele schoten gingen voorlangs, er waren verscheiden hete
standjes in de zestienmeter die telkens strandden op één of ander
Waas been. De grootste kans was nog voor El Khanchaf die na een
warrige fase zijn schot kraakte toen hij een doelpunt aan de voeten
had. Uiteindelijk bleef de (verdiende) gelijkmaker uit.
|
