K.SK    2

3   WAASLAND

Paul         Hofman        
Synaeghel       65 Van Den Bossche        
Gorniak         Vincken        
Hernout         Dewitte     80  
Rubenislon         Magerman       74
Boukhelifa         Van De Cauter        
Denoncin         Derycke 63     79
El Khanchaf         Jacobs       82
Zebre       82 Borlee        
Dubart       74 Arys        
Nouhass         Bou Sfia 31      

op de bank

   

op de bank

       
Duquesnoy       74 Ottoy        
Krasniqi       82 Geldof       82
Vandesande         Keita       74
Dimvula 77     65 Dupont       79
scheidsrechter F. Geldhof
assistent J.F. Vandersteene
assistent G. Evens

24' El Khanchaf 1:1

68' Rubenilson 2:3

7' Dewitte 0-1

26' Magerman 1-2

60' Magerman 1-3

Wedstrijdverslagen

Eigen verslag

Boeiende en aangename partij van twee ploegen die er alles aan hebben gedaan om de overwinning te behalen. En zoals de bezoekende trainer na de wedstrijd goed aangaf, het was niet de schuld van Waasland dat SK er niet is in geslaagd meer doelpunten te maken. He falen dient in eigen rang te worden gezocht. De dekkingsfouten op stilstaande fases nemen proporties aan die men bijna niet mee voor mogelijk houdt. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat we week na week de trainer van de tegenstrever horen zeggen dat zij extra geoefend hebben op stilstaande fases, precies omdat daar ons zwak punt ligt.

Het was nochtans vrij goed begonnen voor SK. Na amper 3 minuten vond Denoncin het hoofd van Nouhass maar er kwam geen doelpunt van.

Maar na 7 minuten rinkelde de kassa wel aan de overzijde. Op een lange inworp stond Derijcke vrij voor de 16 meter. De voorzet werd door Dewitte simpel binnen gekopt.

Er was op da ogenblik zeker nog geen man overboord. SK bleef combineren en ging voetballend op zoek naar de gelijkmaker. Eerst claimde Rubenilson een strafschop maar het was pas 4 minuten later, toen Nouhass onderuit werd gehaald door Magerman, dat de scheidsrechter ook voor strafschop floot. El Khanchaf bracht SK op een logische 1-1.

We waren nauwelijks bekomen van de gezonde emotie, toen Waasland een vrijschop kreeg tegen de doellijn. Paul kreeg geen of in elk geval onvoldoende greep op de bal, die bij de vrijstaande Magerman aan de eerste paal belandde. 1-2 en we waren opnieuw op achtervolgen aangewezen.

SK had het even moeilijk om de opdoffer te verwerken. Kort voor rust kon het zich herpakken. 2 kansen in de slotminuut van de eerste helft: zowel Rubenislon als (vooral) Nouhass kwamen net iets te kort.

SK vatte de tweede helft aan zoals het de eerste helft had besloten: in de aanval. Acties van Hernout en El Khanchaf leverden enkel een hoekschop op.

Aan de overkant slaagde Arijs er in Paul de lobben, maar de goed gevolgde Zebre had tijd genoeg om de bal te keren voor de doellijn.

SK had de kansen op de gelijkmaker gekregen en niet benut. En dan kreeg het het deksel op de neus. Na een uur spel mocht Dewitte een hoekschop met het hoofd verlengen tot bij Magerman, die er eveneens met het hoofd 1-3 van maakte. Dit keer was SK van slag. Gelukkig kon Paul onmiddellijk daarna Arijs van de 1-4 houden.

SK vond de energie om zich te herpakken. Zebre recupereerde de bal, bediende Hernout, die aan raid van links naar rechts door de verdediging begon. Hij behield voldoende overzicht om met een voorzet Rubenilson te bereiken die de 2-3 inkopte.

Iedereen geloofde er nog in. Met nog een kwartier te gaan, gooide SK alles naar voren. Maar zelfs met 5 aanvallers kreeg het de kansen niet voorbij de doelman. Ook toen 10 minuten voor tijd Dewitte werd uitgesloten, brak de Wase muur niet. SK bleef beuken, maar het zou nutteloos blijven. Niemand vond nog de goede opening, van ver noch van dichtbij.

SK brengt nu al een paar wedstrijden zeer degelijk voetbal. De terugkeer van Duquesnoy kan enkel de organisatie en de kopbalsterkte van de verdediging ten goede komen.

 

officiële site RS Waasland

Voor de derde keer dit seizoen stonden Ronse en Waasland tegenover elkaar. De vorige twee ontmoetingen draaiden telkens uit op een spectakelstuk gekruid met vele doelpunten. Ook dit keer was het niet anders. Vijf doelpunten kregen de toeschouwers voorgeschoteld. Red Star toonde zich daarbij iets efficiënter en graaide zo de drie punten mee tegen een technisch zeer vaardig Ronse. Opvallend was toch wel dat alle Wase doepunten vielen uit stilstaande fases. Uitslag: 2-3.

De aanvangsfase leek wel een kopie van de wedstrijd tegen Deinze. Al na acht minuten kon Kristof De Witte, weer hij, thuisdoelman Paul verschalken met een geplaatste kopbal na een schitterende voorzet van Jacobs. Red Star had in het begin van de wedstrijd verder alles goed onder controle. De bal circuleerde snel rond in de ploeg, kansen werden er niet weggegeven. Na een kwartier stak Ronse de neus aan het venster. Dubart en Boukhelifa dreigden als eersten met enkele, weliswaar ongevaarlijke, afstandsschoten. Echt warm werd het toen Hofman op een hoge voorzet de bal moest lossen en ternauwernood de bal nog uit de voeten van de goed gevolgde Rubinelson kon halen. Foutief volgens de thuisaanhang, maar de ref zag er geen graten in. Waasland ontsnapte dus aan een strafschop. Het was slechts uitstel want toen Magerman halfweg de eerste helft Nouhass onderuit haalde in het strafschopgebied, wees scheidsrechter Geldhof (waarschijnlijk geen familie van) wel naar de stip. El Khanchaf trapte beheerst binnen. Lang kon de thuisploeg niet vieren. Twee minuten later zette Magerman zijn foutje al recht. Een vrije trap vanop links werd door hem binnen gewerkt. Even later kwam Arijs enkele centimeters te kort om een voorzet van Bou-sfia tegen de netten te duwen. Kort voor rust bracht Nouhass beide ploegen ei zo na nog op gelijke hoogte maar hij faalde bij de afwerking.

Na de rust begon een sterk spelende Hernout van Ronse meer en meer zijn stempel op de wedstrijd te drukken. De twee-twee leek in de maak toen hij centraal door de defensie kon slalommen maar Hofman redde de meubelen met een puike save. Ook El Khanchaf kon even later niet besluiten. Zijn poging ging naast het doel. Waasland reageerde met enkele snedige counters. Derijcke kwam alleen voor de goal maar zag zijn poging in hoekschop verwerkt door doelman Paul. Ook Arijs werd de diepte ingestuurd, lobde de thuisgoalie, maar typerend voor de ‘net-niet-periode’ waarin Hristo momenteel verkeert, zag hij zijn poging nog voor de lijn gekeerd door Zebre. Na bijna een uur spelen kreeg Ronse opnieuw een bittere pil te slikken. Alweer werden ze koudweg gepakt op een stilstaande fase. Een hoekschop werd door De Witte verlengd tot bij Magerman die beheerst de één-drie kon binnen koppen. Het signaal voor Ronse om alle zeilen bij te zetten. Halfweg de tweede helft resulteerde dit in een tweede doelpunt. Hernout kon nogmaals de verdedigers van Waasland in de luren leggen, voorzetten en Rubinelson had maar binnen te tikken. De thuisploeg zette werkelijk alles op alles en Waasland trok achteruit. Nadat kapitein De Witte de rode kaart onder de neus geduwd kreeg wegens het onderuit halen van een doorgebroken speler, was het helemaal pompen of verzuipen. Ronse dwong nog kansen af. Enkele schoten gingen voorlangs, er waren verscheiden hete standjes in de zestienmeter die telkens strandden op één of ander Waas been. De grootste kans was nog voor El Khanchaf die na een warrige fase zijn schot kraakte toen hij een doelpunt aan de voeten had. Uiteindelijk bleef de (verdiende) gelijkmaker uit.

 

 

 

Commentaren en reacties

HLN 14.3

Langgeleden dat de Ronse-spelers nog zo'n hartverwarmend applaus van hun supporters kregen na een nederlaag. De thuismatch tegen Waasland was dan ook uitgegroeid tot een spektakelstuk. Ware publiciteit voor aanvallend voetbal. Maar de bezoekers graaiden uiteindelijk wel - al was het dan gevleid - de zege mee. Prima kritieken, maar geen punten. Trainers en spelers bleven niet blind voorde tekortkomingen.

«We verdienden natuurlijk minstens een punt», begint Yann Synaeghel. «Alleen geven we het zelf weg op stilstaande fasen. Zo frustrerend dat weer maar niet in slagen dat probleem op te lossen. In de beker had Waasland ons nochtans ook al op die manier in de luren gelegd. En we voelen zelf ook wel dat ons spel in de lift zit. Maar als je dat niet met puntenwinst kan verzilveren heeft het weinig zin. We moeten nu zo snel mogelijk enkele wedstrijden winnen zodat we het seizoen op een rustige manier kunnen beëindigen."

De Franse middenvelder heeft het er voorlopig het raden naar waar zijn sportieve toekomst ligt. Aan zijn eerste Belgische seizoen houdt hij alleszins een positief gevoel over.

«Veel verrassingen leverde mijn eerste kennismaking met de Belgische tweede klasse niet op. Er wordt met veel overgave gespeeld, maar het blijft redelijk sportief. Wat een verschil mei mijn ervaringen die ik in het Zuiden van Frankrijk opdeed. Als je in de buurt van Marseille of Corsica speelt, da's elke week oorlog. Met Ronse proberen we verzorgd voetbal te spelen. Het is dan ook geen toeval dat we onze beste matchen tegen toppers zoals Bergen, Overpelt-Lommel, Kortrijk en Waasland speelden. Nu we enkele weken een ander spelsysteem kante ren voelen sommige spelers zich ook bevrijd. Al moet je dat niet ook weer niet overdrijven. Details beslissen vaak over veins en verlies. Maar we hoeven zeker niet te blozen. Weinig tegenstanders hebben ons echt kunnen domineren. Daarom is het jammer dat we sommige matchen op een domme manie uit handen geven. Die nonchalance is echt wel nefast.»

 

Het Volk 14.3

De rentree van David Duquesnoy bij SK Ronse werd op applaus onthaald. Toen hij zondag tegen Waasland een invalbeurt versierde, was het kwaad echter al geschied. Met hem in de ploeg moet het anders worden. Doelman Luc Paul denkt in dezelfde richting.

Staat de verdediging zonder Duquesnoy op slappe benen?

Luc Paul: „De jongens doen hun best, maar het loopt mis bij een stilstaande fase. Het is niet te begrijpen hoe dikwijls de tegenstander in dergelijke omstandigheden een doelpunt in de schoot krijgt geworpen. Dat wij achterin weinig spelers met gestalte hebben, is daar niet vreemd aan. Daarom is de aanwezigheid van David Duquesnoy achteraan van grote waarde. Hij heeft alles wat een verdediger nodig heeft. Hij heeft een uitstekend kopspel en gaat niemand uit de weg. Ik geloof dat wij met een fitte Duquesnoy minder doelpunten slikken. Zijn rentree is een zegen."

De ploeg liet zich door Waasland in de luren leggen?

Ik zal dat niet ontkennen. Toch moet ik ook toegeven dat Waanland een speciale ploeg is. Onze jongste tegenstander zoekt de fasen waaruit hij munt kan slaan. Voor ons is dit een moeilijk te bespelen ploeg."

Doelman Luc Paul zit op dezelfde golflengte als trainer Cristophe Denie. Ook Denie beet zich bijna de tanden stuk op de wedstrijdontwikkeling die zijn ploeg op achterstand plaatste na een stilstaande fase. Cristophe Denie: „Wij hebben de les nu wel geleerd. Het volstaat niet vijf matchen goed te spelen. Je moet ook punten pakken. Dat werd, uitgezonderd tegen OH Leuven, niet het geval. Ik verwacht in de volgende weken veel van David Duquesnoy. Met zijn aanwezigheid moet de verdediging steviger worden. Hij is sterk in de duelkracht. Dat is een troef als je achterin zo weinig mogelijk goals wil toestaan. En dat willen wij zo vlug mogelijk zien gebeuren."