K.SK     1

3    MECHELEN

Paul         Van Trier        
Gorniak       46 Verlinden        
Zebre         Van Briel        
Boukhelifa         Van Hoevelen        
Denoncin         Dhont                                                    
Dubart         De Pauw        
Synaeghel         Crabeels       46
Nouhass         Ribus        
El Khanchaf         Serbest        
Krasniqi         Asare        
Rubenilson         Masina       73

op de bank

   

op de bank

       
Vervaet         Verelst        
Vandesande       46 Goots       46
Benahmed         Thys       73
Leleux         Van Belle        
scheidsrechter G. Barbry
assistent M. Carette
assistent P. De Bock

50' 1:2 El Khanchaf

13' 0:1 De Pauw

43' 0:2 De Pauw

91' 1:3 Goots

Wedstrijdverslagen

Eigen verslag

Ontgoocheling alom bij iedereen die ook maar een beetje sympathie had voor de thuisploeg. Dat was de teneur van de gesprekken na de wedstrijd. Mechelen ging op een diefje lopen met de drie punten. Maar de gave prestatie van SK, zeker in de tweede helft, kan niets anders zijn dan een morele opsteker voor de volgende wedstrijden.

De opstelling van SK liet niets aan de verbeelding over. Er zou gespeeld worden voor de overwinning. Anders zet je geen vier man voorin.

Maar het venijn zat hem (opnieuw) in de achterhoede. Na een overtreding op Asare had Gorniak reeds geflirt met geel. En bij een tweede verloren duel, haalde hij diezelfde Asare onderruit in de 16 meter. Na amper 12 minuten was SK al aangewezen op achtervolgen. Tot het halfuur was het KV dat het beste voetbal liet zien. Elke bal die in de diepte ging, leverde gevaar op. Kwelduivel van dienst was vaak Masina. Maar gaandeweg herstelde SK het evenwicht. Pogingen van Rubenilson en Krasniqi kenden geen succes. Bovendien werd een doelpunt afgekeurd na voorafgaande fout van Nouhass op de doelman. Het tweede doelpunt van de Mechelaars kon op geen slechter ogenblik vallen. Na 43 minuten trapte Masina de bal met een halve omhaal blind naar voren. Gorniak verkeek zich compleet op de hoge bal, trapte er bovendien dik naast zodat De Pauw simpel met het hoofd Paul kon lobben.

In de tweede helft kregen we éénrichtingsvoetbal te zien. De hoop laaide weer op toen El Khanchaf na 50 minuten een vrijschop van op 30 meter rechtstreeks in doel schoot. SK begon aan een offensief en ging op zoek naar de gelijkmaker. In dezelfde fase kon eerst Nouhass, daarna Rubenilson en tenslotte tot tweemaal toe Krasniqi de opening niet vinden. Even later vroeg Rubenilson een strafschop maar de scheidsrechter reageerde niet. Na 68 minuten kreeg Krasniqi weer een kans in de 16 meter. Hij draaide echter éénmaal te veel. El Khanchaf ging na 77 minuten opnieuw zijn kans bij een vrijschop. De bal belandde echter op het dak van het doel. Een minuut later had het dan toch 2-2 moeten worden. Vanop nauwelijks 2 - 3 meter werd kopbal van Rubenilson nog door de doelman van de lijn gewerkt. Trainer Denie zond iedereen naar voor. Maar het mocht niet baten. In de blessuretijd counterde KV nog éénmaal. Goots legde de te zware eindscore vast.

 

verslag op de officiële site van KV

"Deze overwinning zal enkel van waarde zijn als we ook volgende week punten rapen.”

Dat zei trainer Zivica Kanacki na de 4-1 tegen KMSK Deinze. De opdracht voor de wedstrijd tegen KSK Ronse was dan ook scherp afgelijnd: niet verliezen, en indien mogelijk met de volle buit naar Mechelen terugkeren. Dat laatste gebeurde ook, al diende Malinwa in de tweede helft flink wat bibbergeld te betalen.

Kanacki gaf de elf van vorige week opnieuw het vertrouwen. Alleen de geel geschorste Bart Van Zundert werd centraal in de verdediging vervangen door Ben Van Briel. KV starte aardig en probeerde de forcing te voeren. Ronse kon wel het merendeel van het balbezit claimen, maar het nalatige uitverdedigen van de thuisploeg in combinatie met het vroege storen van de Mechelse voorlinie maakten dat KV het gevaarlijkst voor de dag kwam. Geelrood legde geen sprankelend voetbal op de mat, maar prikte wel op gezette tijden. Nana Asare en Dennis Masina sneden regelmatig naar binnen en zochten actief naar de combinatie in de kleine ruimte. In de spits holde Pieter Crabeels achter elke bal die zijn richting uitkwam. Dat verschafte Steven De Pauw dan weer de ruimte om zijn spel te ontwikkelen en de thuisdefensie onder druk te zetten.

Bovendien scoorde Malinwa op de juiste momenten. Eerst puurde het vertrouwen uit een vroege openingstreffer. De Pauw zette een strafschop om na een fout van Thaddee Gorniak op Asare, en drie minuten voor de rust tekende opnieuw De Pauw voor een psychologisch erg belangrijk tweede doelpunt. Een verdediger van Ronse ging onder een bal van Asare door, De Pauw bleef koelbloedig en kopte de bal over doelman Luc Paul.

Tussendoor had KV nog enkele kansen gekregen. De Pauw haalde enkele keren uit, Masina kon zich na een knappe 1-2 met Crabeels door een trosje verdedigers wringen om vervolgens op Paul te besluiten, en Asare kopte naast op aangeven van opnieuw Crabeels. De thuisploeg was één keer dicht bij een doelpunt. Stéphane Zebre verraste met een listig schot vanop links, Vincent Van Trier moest alles uit de kast halen om de bal van onder de lat te duwen.

Na de rust onderging het spelbeeld een heuse facelift. Crabeels was aan het eind van de eerste helft geblesseerd uitgevallen en werd vervangen door Patrick Goots. Ronse verliet haar egelstelling en formuleerde volop haar offensieve intenties. De voorlinie van Malinwa hield er na de rust een merkelijk kleinere actieradius op na, en de druk op middenveld en verdediging werd groot. Waar Bert Dhont in de eerste helft af en toe mee kon opschuiven en met enkele precieze lange ballen meerdere aanvallen inluidde, moest hij zich na de rust noodgedwongen beperken tot verdedigend werk. Idem voor Semih Osman Serbest: de eerste vijfenveertig minuten ontpopte hij zich tot een betrouwbare buffer die de verdediging vakkundig ontlastte, rust bracht in het spel en onmisbaar was bij de balrecupuratie, na de rust moest hij voortdurend bijspringen in het eigen strafschopgebied.

Ronse scoorde vroeg in de tweede helft de aansluitingstreffer: een voorzet van Aziz El Khanchaf ging aan iedereen voorbij en waaide achter een perplexe Van Trier plompweg in doel. De thuisploeg voelde hoe KV het moeilijk kreeg, nauwelijks nog van de eigen helft wegraakte en onrustig begon uit te voetballen. Vijf minuten na de aansluitingstreffer was de gelijkmaker bijna een feit. Geharrewar voor doel resulteerde uiteindelijk in een poging van Krasniqi Halil die door Van Trier van de lijn gekeerd werd. Ronse bleef komen en verslikte zich daarbij af en toe in het eigen enthousiasme. Achteraan bij KV was het alle hens aan dek. Een vrije trap van El Khanchaf belandde op het dak van het doel, een kopbal eindigde in de handen van Van Trier.

In de slotfase van de wedstrijd speelde Ronse alles of niets. Twee keer kon KV profiteren van de gaten die daardoor vielen. Eerst kon Goots een fraai uitgetikte counter niet succesvol afronden, maar in blessuretijd trof hij toch nog raak. In extremis werd het dus 1-3.  Overdreven cijfers, daar was iedereen het over eens. KV Mechelen won immers op een diefje. Het speelde een verdienstelijke eerste helft en behield de daarin opgebouwde voorsprong na de rust op basis van karakter en inzet. Met een zes op zes kan Malinwa dus weer wat minder gecrispeerd ademen. Toch blijft het opletten geblazen. Eens te meer is gebleken dat KV moeilijk onder de druk van de tegenstander weet uit te komen wanneer vooraan de aanspeelpunten wegvallen. Positief is dan weer de verbetenheid waarmee de elf van Kanacki hun voorsprong verdedigden en zo de geelrode aanhang bedankten voor alweer een verre verplaatsing.

 

la libre.be

Comme à Courtrai, les Renaisiens ont livré une... bonne prestation, surtout en 2e période où les Malinois se sont présentés à une seule reprise, pour... inscrire leur 3e but. Avant cela, les hommes de Denie étaient revenus à la marque sur un coup franc d'El Khanchaf qui trompait la vigilance du portier malinois. Ils se créaient encore quelques belles occasions et ils auraient sans doute mérité mieux que cette 11e défaite de la saison.

 

 

 

Commentaren en reacties

C. Denie:

De score vandaag is echt overdreven. Het laatste doelpunt is niet belangrijk. Ik wil geen verwijt werpen aan de spelers, je wint en verliest immers met 11. Maar onze overgave en inzet was vandaag meer dan voortreffelijk. Maar toch, die twee doelpunten, dat kan niet zijn. Op dat niveau, zo cadeaus geven, is niet aanvaardbaar.

Als we blijven werken zoals we nu bezig zijn dan ben ik er zeker van dat we het seizoen goed eindigen. Natuurlijk mogen we geen cadeaus blijven geven. Nu de kern volgende week weer volledig beschikbaar is, heb ik er alle vertrouwen in.

 

Le Courrier de l'Escaut 28.2

Le beau jeu ne suffit pas Les Renaisiens allaient en appel de leur défaite à Courtrai. On a vécu le même genre de rencontre ce dimanche avec, hélas, le même résultat.

ON A vécu deux périodes bien distinctes ce week-end à Renaix. Lors de la première, les Malinois, plus agressifs, avaient pris l'ascendant sur leurs hôtes, assez empruntés. Malheureusement, deux approximations défensives de Gorniak permirent aux « Sang et or » de rentrer aux vestiaires avec un avantage non négligeable.

C'est ce que regrettait le plus l'entraîneur visité Christophe Denie à l'issue des débats : « J'avais prévenu mes joueurs que si, à la mi-temps, nous n'étions menés que d'un but, on prendrait au moins un point. Car Malines a l'habitude de tout donner en première période avant de sombrer en seconde. C'était le scénario idéal, malheureusement, on prend deux buts stupides avant la pause. »

Après celle-ci, il n'y eut plus qu'une équipe sur le terrain. Renaix domina, se créa des occasions, mais ne réussit à scorer qu'une seule fois. C'est frustrant de ne pas pouvoir retirer un bénéfice après une telle débauche d'efforts.

Le coach ne voulait pas entendre parler de démobilisation : « Notre organisation était bonne ; pas question de changer de système. On doit continuer comme cela et ne pas se laisser aller. Même si le stress va devenir de plus en plus présent. Il reste onze rencontres à disputer, à nous de bien les négocier. On n'a pas le choix, le maintien est à ce prix. »

Outre Dubart et Synaeghel, Nouhass faisait aussi sa rentrée ce dimanche. Il s'est bien battu dans un rôle qu'on ne lui connaissait pas. Trois joueurs étant suspendus, le banc était composé de Leleux, Rojdi et Van de Sande. Ce dernier, monté au jeu au repos, est à créditer d'une bonne mi-temps : « J'avais compris dès jeudi soir que je débuterais sur le banc. Je ne conteste absolument pas la décision du coach. Mais, comme il me l'a déjà dit, je suis victime de ma polyvalence. J'ai profité de la sortie de Thadée pour retrouver ma place de prédilection et je crois que je me suis bien tiré d'affaires. Nous sommes dans une mauvaise passe, mais tous les matches sont à jouer. Il suffirait de réussir deux ou trois bons résultats pour être relancés. »

À la question de savoir s'il comptait rester à Renaix la saison prochaine, il rétorqua : « Je n'ai pas encore reçu de signal de la direction en ce sens. Mais je me plais bien à Renaix, j'y ai passé deux belles années.

 

HLN 28.2

S. Zebre: "Zeuren heeft geen enkele zin"

Vanaf nu wordt het dus echt wel menens. Door de nederlaag in de zespuntenmatch tegen KV Mechelen is SK Ronse verder dan ooit in de kelder van het klassement weggezakt. Alleen Virton en Deinze tellen nog minder punten. Sinds zijn aanstelling pakte trainer Derrie pakte nog geen enkel punt, na Nieuwjaar boekten de Ronsenaars nog maar één overwinning. Een ommekeer is meer dan ooit noodzakelijk.

«Nadat we al vele goals op stilstaande fasen incasseerden hebben we daar speciaal op gelet tegen Mechelen», vertelt verdediger Stéphane Zebre. «En net dan krijgen we met individuele fouten af te rekenen. Dat kan iedereen overkomen, maar het is wel pijnlijk. We pakken teveel tegendoelpunten. Zo kunnen we natuurlijk nooit winnen. Misschien heeft het wel met een gebrek aan concentratie te maken. Gelukkig hebben we na die 0-2-achterstand goed gereageerd, maar dan zie je toch dat we ook offensieve efficiëntie missen. Verliezen is niet goed voor het vertrouwen, maar tegen een rechtstreekse tegenstander de boot ingaan is nog erger.»

Donkere degradatiewolken dreigen intussen boven het Cruckestadion. Net zoals niemand vorig jaar had voorspeld dat Ronse dicht bij de eindronde deelnemers zou eindigen, plakte dit seizoen niemand het predikaat degradatiekandidaat op de Ronse-kern.

«In onze huidige situatie is het logisch dat niemand echt overloopt van vertrouwen. Ons blijven in vraag stellen, dat is meer dan ooit noodzakelijk. Na deze nederlaag ga je automatisch wel eens aan degradatie denken. Dat mag ons echter niet doen verkrampen. Integendeel, misschien is dit wel een motivatie om er nog harder tegenaan te gaan. We hebben geen andere keuze. Deze spelers zullen het uiteindelijk moeten waarmaken. In een hoekje zitten zeuren heeft geen zin. Ik had nochtans de indruk dat we de laatste weken ons goede spel hadden gevonden, maar dat levert op dit moment geen punten op. Toch moeten we de ingeslagen weg verder blijven bewandelen.»