|
Wedstrijdverslagen
Eigen verslag
De degelijke
prestatie die de noodploeg tegen Antwerp had neergezet, heeft in
Kortrijk geen vervolg gekregen. Denoncin had zijn vertrouwde
linksachterplaats weer ingenomen en Spileers was verhuisd naar het
centrum van de verdediging. En we hebben het geweten.
Het is nodeloos
achteraf te discussiëren over het al dan niet terecht zijn van een
hoekschop, feit is dat de stilstaande fasen voor de Ronsenaars een
echte nachtmerrie beginnen te worden.
We waren nauwelijks 8
minuten ver, toen een hoekschop aan de tweede paal door een volledig
vrijstaande Gezelle in doel werd gekopt. Paul ging waarschijnlijk
niet vrijuit maar de rest van de verdediging evenmin.
Rubenilson speelde
opnieuw als diepe spits. Maar zijn gebrek aan snelheid laat het niet
toe dat de bal diep achter de verdedigers wordt gestuurd. Gelukkig
maakt hij dit deels goed want hij is zowat de enige die zijn kans
gaat vanop afstand. Na 10 minuten dwong hij doelman Vandoorne tot
een geweldige safe.
Het was dan wachten
tot na het halfuur voor we opnieuw wat opwinding kregen. Want tot
dan slaagde SK er niet in een degelijke combinatie die naam waardig
op de mat te brengen. Tot Rubenilson weer vanop 20 meter zijn kans
ging. De doelman pareerde in eerste instantie het schot, maar was
dan kansloos tegen het schot van Hernout die vanuit een scherpe hoek
de bal in doel schoot. SK scheen even de wedstrijd te kunnen in
handen nemen maar slaagde er niet in de voorsprong in de eerste
helft nog uit te bouwen.
Eerste gevaar in de
tweede helft, hoe kan het anders, opnieuw op hoekschop. Gelukkig
stond geen enkele thuisspeler goed opgesteld, want ook geen enkele
Ronsenaar kan de bal beroeren die gevaarlijk voor het doel van Paul
passeerde. Ronse combineerde wel enkele keren aardig, maar het
zoveelste balverlies op het middenveld zorgde voor het grootste
gevaar. Gelukkig was Jarakovitch zeer slordig in de afwerking. De
daaropvolgende aanval was er één uit het boekje. Krasniqi mocht
voorzetten, Rubenilson kon aannemen en in doel besluiten. 1-2 en SK
misschien op weg naar een driepunter.
Maar toen begon Lundu
Tibi aan zijn nummertje. Op een diepe bal liet hij ons centraal
verdedigersduo gewoon ter plaatse. Hij bleef kalm genoeg om ook Paul
te dribbelen en de gelijkmaker te scoren. Even stak SK de neus nog
aan het venster. Een tegenaanval werd door El Khanchaf besloten met
een schot dat voorlangs ging.
20 minuten voor tijd
kreeg Kortrijk weer een hoekschop. Ditmaal was het Rubenilson die
niet kon beletten dat Gezelle zijn tweede doelpunt van de namiddag
maakte.
SK had even de schijn
gewekt dat het buitenshuis de volle pot zou behalen. Maar
verdediging en middenveld waren vaak te slordig en ondermaats.
Lukt
het weer niet tegen Mechelen dan komen we in vieze papieren terecht
tenzij de sportieve en extra-sportieve problemen bij sommige van
onze tegenstrevers ons een handje helpen. Gelukkig moeten we nog
niet hopen op een mirakel.
|
